مراسم تشییع پیکر حاجیه خانم معصومه سبک خیز همسر سردار شهید برونسی صبح پنجشنبه ۴ بهمن ۱۴۰۳ از مهدیه مشهد به سمت حرم مطهر رضوی برگزار شد.

وقتی که شهید برونسی در جبهه بود، همسرش نذر کرده بود اگر سالم برگردد، انگشترش را بیندازد در ضریح امام رضا(ع). شهید برونسی سالم برگشت اما به همسرش گفت نذر جبهه واجب‌تر از حرم است.

کنجکاو شده بودیم از اخلاق و طرز برخورد عبدالحسین هم چیزهایی بدانم. وقتی در این باره سؤال کردم، گفت: «عمو، نمی دانی شوهرت چقدر دقیق و حساسه.»

پیرمرد، تور چراغ را باد کرد. جعبه کبریت را از جیبش بیرون آورد و چراغ را روشن کرد. خواست آویزانش کند که عبدالحسین به حرف آمد و گفت: نبند حاجی.

مادرم حرفهاش تمام شد . گوشی را داد به من. تا آن لحظه هم یقین نداشتم گریه ام نگیرد. برعکس دفعه های قبل ، سلام گرم پدرم را جواب دادم، احوالش را پرسیدم و باهاش حرف زدم .

روزها همین طور می گذشت و یاد قرض و قوله ها ، گاهی همه ی فکرم را به خودش مشغول می کرد. بعضی از قرض ها مال خود شهید بود که بنیاد شهید عهده دار آن ها نشد.

هر دو یک جا و یک وقت، کفش‌ها را گم کرده بودیم. او از یک مسیر و من از مسیر دیگر آمده بودم. باز گفتم: پس بیشتر از این پاهامون رو اذیت نکنیم.

ما را با وضعیت به کی می سپاری؟ در این موقعیت و شرایط اگر ما الان بیفتیم چه کسی ما را به دکتر می برد. گفتم که: به خدا می سپارم و حضرت زهرا هم نگهدارتان هست.

شهید برونسی در جوانی پای اعتقاداتش ایستاد و زیر بار حرف زور سرهنگ طاغوت نرفت؛ تا اینکه در میانسالی خداوند پاداش این اخلاصش را در عملیات بدر به او عطا کرد.

در ماجرایی از شهید برونسی نقل شده که می‌گوید: استوار به من گفت: بیا پایین و خودش رفت زنگ آن خانه را زد و بعد به من گفت: تو از این به بعد در اختیار صاحب این خانه هستی. هرچی بهت گفتند، گوش می‌­کنی.

در ماجرایی از شهید برونسی نقل شده که می‌گوید: استوار به من گفت: بیا پایین و خودش رفت زنگ آن خانه را زد و بعد به من گفت: تو از این به بعد در اختیار صاحب این خانه هستی. هرچی بهت گفتند بی‌چون و چرا گوش می‌­کنی.

اصلاً حواسم به این نبود که هیچ زنی را نمی گذارند وارد آن منطقه بشود. به بچه ها نگاه می کردم، مشغول کارشان بودند و بی تفاوت می رفتند و می آمدند.

رو کردم به بچه ها. محکم و قاطع گفتم : دیگه به شما احتیاجی ندارم! هیچ کدومتون رو نمی خوام؛ فقط یک آرپی جی زن از بین شما بلند شه با من بیاد، دیگه هیچی نمی خوام.

هنوز که هنوز است، گاهی همسرم از آن خاطره یاد می کند و از حساسیت زیاد شهید برونسی، نسبت به بیت المال می گوید.

دایم توی خط می رفت و هزار کار و گرفتاری داشت، ولی یکدفعه نشد شهرداری اش را بدهد به دیگری.

شب اولی که پسر بچه ها را دیدم ، زیاد به شان حساس نشدم . برام عجیب بود ، ولی زیاد مشکوک نبود. بقیه بچه ها هم تعجب کرده بودند ؛ دو تا چوپان کوچولو ، این موقع شب کجا می رن؟!

یعنی زایمان هم چیزیه که شما برین برای این و اون صحبت کنین خندید و گفت: شما می دونی من از کدوم مورد حرف می زدم؟

مرتضی شاه‌کرم از اجرای آفلاین نمایش «برونسی» در جشنواره تئاتر «مقاومت» خبر داد و درباره دیگر ویژگی‌های این اثر نمایشی توضیحاتی ارائه داد.

نماهنگ زیبای "باغبون" کاری از موسسه ماوا را به مناسبت هفته دفاع مقدس و با صدای گروه سرود رویش مشهد مشاهده می کنید.