سه شنبه 28 بهمن 1404 - Tue 17 Feb 2026
  • ربات‌های کونگ‌فوکار در جشنواره بهاری چین /فیلم

  • واکنش توئیتری‌ها به بیانات امروز رهبر انقلاب

  • لحظه شلیک موشک از ناو شهید صیاد شیرازی /فیلم

  • نقل و انتقالات 6 بازیکن تیم پرسپولیس توسط اوسمار

  • حوادث دی‌ماه تلنگری به مسئولان برای مدیریت فضای مجازی زد؟

  • از پشت شیشه ضدگلوله میخواد براندازی کنه!

  • پایان مذاکرات ایران و آمریکا در ژنو

  • آتش، تئاتر تاریخی ناپل را خاکستر کرد

  • پیوندی قدیمی میان پهلوی و قتل‌های مرموز

  • دریادار تنگسیری: برای بستن تنگه هرمز آماده‌ایم

  • قالیباف : دهک‌بندی در ایستگاه آخر

  • فعالیت ۱۱ مرکز اهدای خون تهران در ماه رمضان

  • کاظمی: هیچ دانش‌آموزی در بازداشت نیست

  • مقام روس: ناوهای ایران، روسیه و چین راهی تنگه هرمز شده‌اند

  • بدون لغو تحریم‌ها، توافقی در کار نیست

  • ترکیب احتمالی استقلال ایران مقابل الحسین اردن

  • کشته شدن ۱۱ سرباز پاکستانی

  • انقلابی بزرگ‌تر از انقلاب اول

  • چطور تقویم «جعلی» دربار شاه را لرزاند؟ +عکس

  • "جوانان وطن" با نوای حاج محمود کریمی/ فیلم

  • درباره ما

    حامیان ولایت امروز یک سنگر است در خاکریز اول نبردی که آن را «جنگ نرم» می‌خوانند و اگر حق مدد فرماید برای حراست از فردای ایران اسلامی این سنگر را تبدیل به قرارگاهی خواهیم کرد تا جانانه از فرهنگ آسمانی این مرز و بوم حراست نماییم.

    در فرمول قدرت دنیای امروز، رسانه‌ها کارکرد ماشین جنگی دیروز را پیدا کرده‌اند. این رسانه‌ها هستند که گلوله‌های جریان‌ساز شلیک می‌کنند و به جای به زانو درآوردن ارتش حریف، تسلط بر افکار عمومی یک ملت را هدف قرار داده‌اند.

    امروز حتی آنانی که از دور هم دستی بر آتش رسانه دارند به نیکی دریافته اند بزرگترین دیکتاتوری عصر جدید در انسدادی است که برای تغییر و گشایش افق‌های جدید ایجاد شده است و کمتر کسی را جرأت اجتهاد در برابر غرب است، همه در برابر تابوهای تراشیده شده و افق‌های مجازی، کلاه به احترام برداشته‌اند. در دوران تحجر جدید، هیچ‌کس را فرصت و جرأت تفکر نیست و با غربالی ریزبافت و تنگ‌چشم، ساحت تفکر را به تسلیم و عصر امروز را به عصر ترجمه و تفسیر کشانده‌اند.

    سیستم عصبی جوامع امروز در دست رسانه‌ها و اصحاب رسانه است. اگر استراتژی رسانه‌ای نداشته باشیم، برایمان استراتژی می‌نویسند، اگر ایده نداریم، برایمان ایده می‌نویسد و اگر فکر نکنیم، برای ما فکر می‌کنند. آنها سخت به دنبال صندلی‌های خالی هستند. اگر صندلی خالی فرهنگ و اندیشه را خالی بگذاریم دیگرانی هستند که بر آن تکیه زنند و ما را اسیر ریل‌گذاری‌های مجازی کنند.

     می‌توان با همه بود و با همه همراه شد و با کنار گذاشتن مهمیز نقد و اعتراض، محبوب دل‌ همگان شد. می‌توان کلی‌گویی‌های دبستانی کرد و به احترام تابوهای تراشیده شده کلاه مبارک را برداشت، می‌توان در یک بازی تمام‌عیار جمعی، عده‌ای گرم‌ شوند، عده‌ای سرگرم و گروهی دیگر هم به تماشای این گرم شدن‌ها و سرگرم‌شدن‌ها بنشینند، آنگاه دیگر از ملامت ملامتگران خبری نخواهد بود.

    رسانه را می‌توان در ردیف تفریحات سالم هم تعریف کرد و با تبدیل آن به یک مؤسسه انتفاعی به حواشی حقیقت پرداخت و خرمن امتیازات را هم در پای این رسانه بی‌رگ و به اصطلاح بی‌طرف سرازیر کرد. می‌توان اصلاً جدی نبود و همه‌چیز را در سرگرمی و تفریح و تفنن خلاصه کرد. می‌توان در ردیف روشنفکران و فاضلان حرفه‌ای بود و از صحنه‌های دفاع از حقیقت غایب بود.

    پروردگارا، به ما صدق و صفا و صداقت و راستی و راستگویی و اخلاص عطا فرما، چرا که امیر ما فرمود:«و لما رأی الله صدقنا انزل علینا النصر»