اسم گل روی پتو را گذاشته بودند «آدلا». آدلا هر شب باید شام می‌خورد، شامش یکی از رزمندگان جبهه بود.

نماز شبش ترک نمی‌شد اما معتقد بود کسی که نماز شب می‌خواند کارهای روزانه‌اش هم باید در اختیار خدا باشد؛ اما متوجه شد چندتا از نمازشب خوان‌ها از زیر کار در می‌روند.

رزمنده‌ها راهپیمایی شبانه داشتند و در جنگلی که خرس داشت، می‌دویدند‌. ناگهان صدای داد و ناله یکی از رزمنده‌ها از بین درخت‌ها به آسمان رفت ..‌.

رزمنده‌ها به رخت‌خوابشان رفته بودند و غرق خواب بودند که احضارشان کردند. با غرغر و کورمال کورمال لباس‌های نظامی‌شان را پوشیدند. اما نباید با بیخیالی این کار را می‌کردند، چون ...

یکی از رزمندگان دوران دفاع مقدس تعریف می‌کند: «شبی از خستگی مجبور شدیم در سنگر یک گروه رزمنده دیگر بخوابیم‌. صبح که از خواب بیدار شدیم صحنه عجیبی دیدیم.»

بعثی‌ها طوری عمواسد را شکنجه کرده بودند که گوشت پشت او به اندازه جوجه اُردک کَنده شده بود. چند ماه بعد جای زخمش به شکل همان اُردک، گوشت اضافی آورد.