به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس ،
قرآن با بازخوانی پرونده فرعون، نقشهای کلی از تمام جبارانِ عالم ارائه میدهد. در این میان، یک عبارت به شکلی معنادار و مکرر در کلام الهی تکرار شده است: «یُذَبِّحُ أَبْناءَهُمْ وَ یَسْتَحْیی نِساءَهُمْ» (قصص: ۴). این تکرار مکرر، هرگز یک گزاره ساده تاریخی نیست، بلکه رمزگشایی از یک استراتژی ثابت و قطعی در حکمرانی استبدادی است؛ سیاستی که نه تنها در سورههای بقره (آیه ۴۹)، ابراهیم (آیه ۶) و اعراف (آیه ۱۴۱)، بلکه بارها با تعابیر گوناگون تکرار شده(اعراف: ۱۲۷ و غافر: ۲۵) تا زنگ خطری باشد برای تمام عصرها. حال سوال آن است که این سیاست چه بود و چه درسی برای امروز دارد؟
فراتر از یک ترسِ ساده؛ چرا این سیاست ادامه یافت؟
تصویر رایجی که در تفاسیر مرسوم از این سیاستِ فرعونی ارائه شده، معمولاً گرهخوردن آن به هراس فرعون از تولد «موسی (ع)» بهخاطر خوابی که دیده بود یا پیشگویی ای که کاهنان کرده بودند؛ خطری که قرار بود تاجوتخت او را سرنگون کند. بر اساس این روایات تاریخی، او پسران بنیاسرائیل را میکشت و تنها زنان را نگه میداشت تا منجی موعود متولد نشود (بحارالانوار،ج13،ص14)؛ هرچند اراده الهی بر این تعلق گرفت که همان منجی در دامن خودِ فرعون پرورش یابد (قصص: ۱۳-۴).
اما آیا با بهدنیاآمدن موسی و حتی پس از بعثت او، این سیاستِ هولناک متوقف شد؟ آیات قرآن پاسخ منفی میدهند. خداوند در سوره غافر پرده از استمرار این توطئه پس بعثت حضرت موسی برمیدارد و میفرماید: «فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا اقْتُلُوا أَبْناءَ الَّذینَ آمَنُوا مَعَهُ وَ اسْتَحْیُوا نِساءَهُمْ وَ ما کَیْدُ الْکافِرینَ إِلاَّ فی ضَلالٍ» (غافر: ۲۵) «هنگامى که حق را از سوى ما براى آنان آورد، گفتند: پسران کسانى را که با موسى ایمان آوردهاند، بکشید، و زنانشان را [براى بیگارى و خدمت] زنده بدارید. ولى نیرنگ و نقشه کافران جز در بیراهه و گمراهى نیست.»
همچنین پس از نهضت حضرت موسی (ع)، هنگامی که اشراف قوم فرعون احساس خطر کردند، همان فرمان صادر شد:«وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَ تَذَرُ موسى وَ قَوْمهُ لِیُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ ... قالَ سَنُقَتِّلُ أَبْناءَهُمْ وَ نَسْتَحْیی نِساءَهُمْ وَ إِنَّا فَوْقَهُمْ قاهِرُونَ»* (اعراف: ۱۲۷) «اشراف و سران قوم فرعون گفتند: آیا موسى و قومش را رها مىکنى تا در این سرزمین فساد و تباهى کنند... گفت: بهزودی پسرانشان را به صورتى وسیع و گسترده به قتل مىرسانیم و زنانشان را زنده مىداریم و ما بر آنان چیره و مُسلّطیم.» این آیات بهروشنی ثابت میکنند که هدف، تنها جلوگیری از تولد یک نوزاد خاص نبود؛ بلکه با یک جریانِ جدی و ادامهدار روبهرو هستیم.
جنگ باحیا و بنیان خانواده
در کنار کشتار سیستماتیک نسل مردان جوان و پویای جامعه، بخش دوم دستور فرعون یعنی «وَ یَسْتَحْیی نِساءَهُمْ» نیازمند بازخوانی است. مفسران بزرگی همچون علامه طباطبایی در المیزان (ج ۱، ص ۱۸۸) نکته ظریفی را بهعنوان احتمال معنایی مطرح میکنند؛ این واژه و هم خانوادههای آن در برخی آیات دیگر قرآن طوری بهکاررفته که نشان از گرهخوردن این واژه با مفهوم «حیا» است (مانند بقره: ۲۶ و قصص: ۲۵).
بنابراین احتمال، مراد از این سیاست، گرفتنِ گوهر حیا از زنان جامعه بود.فرعون خوب فهمیده بود که برای تسخیر یک ملت، نیازی به تخریب دیوارها نیست؛ بلکه باید سنگرهای درونخانوادگی را فتح کرد. رواج بیحیایی و فروپاشی حریمهای اخلاقی زنان، مقدمهای بود برای مخدوش کردن «نهاد خانواده»؛ همان حصار امنی که پایگاه اصلی فرهنگ، تربیت، اقتصاد و عاطفه انسانهاست. وقتی خانواده تهی شود، افراد جامعه استقلال خود را ازدستداده، ضعیف میشوند و ناچار در تمام امور به حکومتِ فرعونی وابسته خواهند شد.
فرجام کلام
سیاستِ فرعونیِ دیروز، امروز در قالبهای مدرنتر و با ابزارهای پیچیدهتر تکرار میشود. هدفِ راهبردیِ جریان استکبار در عصر حاضر نیز دستکاری در هویت، اخلاق و جایگاه کلیدی زنان است؛ چرا که آینده جامعه در گهواره تربیت زنان رقم میخورد و انحراف این قشر اثرگذار، مساوی با انحراف کل جامعه است. شناخت این نقشه دیرینه، نخستین گام برای مصونسازی جامعه در برابر تابلوی جدیدِ فرعونیتِ جهانی است.



