غدغهی صدور ویزای آمریکا دغدغهی درجه اولی براى مردم ایران نیست. همانقدر که سه سال پیش (مهر 92) تیتر یک رسانههای اصلاحطلب از دستور روحانی برای برقراری خط پروازی مستقیم بین ایران و آمریکا از شدت بیربطی، مخاطب آمریکاشناس را از ذوقزدگی نو دولتمردان یازدهم به خنده (خنده تلخ) وا میداشت، همین قدر هم بها دادن زیاده از حد به مشکلات رفتوآمد ایرانیان به آمریکا میتواند ما را از اصل ماجرا دور کند و خنده دار باشد. اگر مشکل صرفاً رفت و آمد ایرانیان مقیم آمریکا یا هنرمندان و ورزشکاران ایرانی به آنجا بود، لاجرم با لابیهایی شاید میشد وضع را به سابق برگرداند و امتیازاتی برای صدور ویزا برای افراد خاص دریافت کرد؛ اما اصل ماجرا اتفاق دیگری است؛ اتفاقی که حتی اگر همین الان ترامپ دستور لغو قانون مذکور را بدهد، همچنان حل نشده باقی میماند.
اصل ماجرا تصویری است که این قانون و قرار گرفتن نام ایران در کنار کشورهای جنگزدهای چون سومالی، سودان، لیبی و... از ایران در جهان به تصویر میکشد. حتماً مقامات آمریکایی میدانند ایران تروریست به امریکا نفرستاده، حتماً میدانند ایران کشوری جنگزده و بیسر و سامان نیست، حتماً میدانند ایرانیان مقیم آمریکا اگر سودی برای دولت آمریکا نداشته باشند، ضرری نخواهند داشت؛ اما چرا نام ایران را در لیست کشورهایی قرار میدهند که ممکن است برای آمریکا مخاطرهآمیز باشد؟ یک بازی سیاسی که سالهاست ما آن را با عنوان «ایرانهراسی» میشناسیم. این قانون به مردم دنیا می گوید که ایران در ردیف همین کشورهای جنگزده است و مسلمانان ایرانی را از مسلمانان سلفی و تکفیری و تروریست جدا نمیکند.
اصل ماجرا تحقیر و تخفیف شأن ایران است؛ این که ایران در دولت یازدهم نیز همانند دوران اصلاحات محور شرارت و تروریسم نام گرفته است. در حالی که تروریستهای اصلی در عربستان و بخشی از سوریه و عراق تحت حمایت دولت آمریکا هستند. سال 2001 در کنار کره شمالی و عراق محور شرارت نامیده شدیم و سال 2017 در کنار سومالی، لیبی و سودان و... کشورهای پرمخاطره برای امریکا قرار داده شدیم. تصویری که جرج بوش از ایران ساخت، محور شرارت بود و باقی ماند؛ تصویر ترامپ از ایران هم کشوری تروریستپرور و خطرآفرین و به هم ریخته است که اگر تلاش برای ایستادگی مقابل انتشار این تصویر نکنیم، در اذهان باقی خواهد ماند.
منبع : حامیان ولایت
