به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس ،
کانادا تازهترین متحد آمریکاست که در پی تشدید تنشها با دولت ترامپ، در حال فاصله گرفتن از واشنگتن و نزدیک شدن به اروپا و آسیاست؛ چرخشی که اروپا با آغوش باز از آن استقبال کرده و حالا در اقدامی کمسابقه که بیش از پیش بر شکاف میان واشنگتن و متحدان سنتیاش تأکید دارد، پیشنهاد تبدیل اُتاوا به نخستین «عضو وابسته» اتحادیه اروپا را روی میز گذاشته است.
جنگ تعرفهای، نوسانات سیاست خارجی از جمله تهدیدها برای تصرف گرینلند از دانمارکِ عضو ناتو و تبدیل کانادا به ایالت پنجاهویکم آمریکا در کنار نگرانیها درباره میزان اتکاپذیری تضمینهای نظامی واشنگتن، متحدان سنتی ایالات متحده را وادار کرده درباره روابط خود با این کشور بازنگری کنند.روزنامه آمریکایی واشنگتن پست در گزارشی با عنوان «نبرد با ترامپ، کانادا را به آغوش اتحادیه اروپا میفرستد»، نوشت متحدان آمریکا اکنون درباره موضوعی که زمانی تصورناپذیر بود گفتوگو میکنند و در تلاشند وابستگی خود به آمریکا را کاهش دهند.
اورسولا فوندرلاین، رئیس کمیسیون اروپا، روز گذشته در سخنرانی خود در پارلمان اروپا و در حضور مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، پیشنهاد کرد روابط دو طرف بر پایه توافق تجارت آزاد موجود گسترش یابد و به حوزههایی فراتر از تجارت شامل امنیت اقتصادی و دفاع کشیده شود؛ از جمله از طریق «ادغام» صنایع دفاعی دو طرف.
این تحول نشان میدهد که همکاری کانادا و اروپا تنها به حوزه اقتصادی محدود نمیشود و همکاریهای امنیتی و نظامی را هم دربرمیگیرد. واشنگتنپست مینویسد توافق جدید احتمالی میتواند شامل کاهش بیشتر موانع تجاری و افزایش تولید مشترک تسلیحات باشد.کانادا امسال نخستین کشور غیراروپایی شد که به برنامه ۱۵۰ میلیارد یورویی اتحادیه اروپا برای خرید مشترک تسلیحات پیوست؛ اقدامی که به شرکتهای نظامی کانادا امکان مشارکت در پروژههای خرید مشترک این برنامه را میدهد.
به تحلیل روزنامه نیویورک تایمز، ترامپ کانادا را بهعنوان ایالت پنجاهویکم آمریکا میخواست، اما در نهایت، طعنههایش به نخستوزیر کانادا و جنگ تجاری بیامانش، کاناداییها را علیه او برانگیخت و این کشور را به سوی اتحادیه اروپا سوق داد.رئیسجمهور آمریکا در واکنش به این نزدیکی، که به گفته لیانا فیکس، کارشناس شورای روابط خارجی آمریکا، پیامی به کاخ سفید درباره نقش قدرتهای میانی در تصمیمگیریها و مرعوب نشدن آنها در برابر واشنگتن است، بار دیگر به تهدید روی آورد و گفت که اگر پیشنهاد عضویت وابسته کانادا در اتحادیه اروپا را «خصمانه» تلقی کند، ممکن است تعرفههای سنگینی علیه اروپا وضع کند یا تجارت با این اتحادیه در برخی کالاها را متوقف کند.
فرسایش تدریجی نفوذ آمریکا از مسیر کاهش وابستگی متحدان
به نوشته واشنگتنپست، پیشنهاد تبدیل کانادا به «عضو وابسته» اتحادیه اروپا که میتواند همکاری دو شریک دیرینه آمریکا را از حوزه تجارت به حوزه امنیت گسترش دهد، نشاندهنده میزان بازتعریف ائتلافها در دوره ترامپ است. به تحلیل نیویورکتایمز، حتی اگر پیشنهاد عضویت وابسته کانادا در نهایت بیش از آنکه جنبه عملی داشته باشد، نمادین باشد، نشاندهنده آن است که ترامپ در حال برهم زدن روابط جهانی به شیوهای است که بازگرداندن آنها به وضعیت سابق میتواند دشوار باشد.
جیمز باچیک، معاون مرکز اروپا در شورای آتلانتیک، با اشاره به رویکرد ترامپ در قبال متحدان سنتی آمریکا هشدار داد که این روند ممکن است در نهایت به «چرخشی نسلی در جهت فاصله گرفتن از ایالات متحده» منجر شود یا دستکم وضعیتی ایجاد کند که ترمیم روابط آمریکا با متحدانش به زمان و انرژی قابلتوجهی نیاز داشته باشد.در همین راستا، کارنگی در تحلیلی درباره رویکرد دولت ترامپ در قبال ناتو نوشت که فشار و تحقیر مداوم متحدان نهتنها توان آمریکا برای اعمال قدرت را تضعیف میکند، بلکه آنها را به سمت کاهش وابستگی به واشنگتن و تقویت ظرفیتهای مستقل سوق میدهد. این مرکز تأکید کرد که با هر دور جدیدی از فشار و حمله به متحدان، توان آمریکا برای اعمال قدرت بیشتر تضعیف شده و انگیزه آنها برای فاصله گرفتن از صنایع و ظرفیتهای آمریکایی افزایش مییابد.
پیامدهای اقتصادی و فرصتسازی برای رقبا
در بعد اقتصادی هم طرحهایی برای کاهش وابستگی به ساختارهای تحت نفوذ واشنگتن مطرح شده است. چتمهاوس در ژوئن ۲۰۲۶ در گزارشی با عنوان «نجات حکمرانی اقتصادی جهانی از شوک ترامپ»، پیشنهاد ایجاد یک «قطب سوم» در اقتصاد جهانی را مطرح کرد؛ ائتلافی از اقتصادهای بازارمحور که هسته اولیه آن را اتحادیه اروپا و ۱۲ کشور عضو پیمان تجاری CPTPP تشکیل دهند و آمریکا و چین در آن حضور نداشته باشند.اهمیت این روند صرفاً به کاهش وابستگی اقتصادی متحدان آمریکا محدود نمیشود.
چتمهاوس در تحلیلی در مه ۲۰۲۶ نوشت که متحدان و شرکای آمریکا در گذشته بهعنوان «ضریب قدرت» این کشور در برابر چین عمل میکردند، اما فشارهای دولت ترامپ بر این کشورها، این شبکه را تحت فشار قرار داده و دست واشنگتن را در برابر پکن ضعیفتر کرده است.از این منظر، فاصله گرفتن تدریجی متحدان از آمریکا صرفاً به معنای تغییر چند رابطه دوجانبه نیست، بلکه میتواند به تضعیف شبکهای منجر شود که واشنگتن طی دههها از طریق آن نفوذ اقتصادی، سیاسی و نظامی خود را در جهان گسترش داده است؛ روندی که در صورت تداوم، هم فضای بیشتری برای مانور رقبای آمریکا ایجاد میکند و هم میتواند هزینه بازسازی نفوذ واشنگتن در میان متحدانش را افزایش دهد.
