به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»
امروز زائران اربعین، با عزت در مهران قدم برمیدارند. شهری که روزی در تصرف دشمن بود و رزمندگان رفتند برای آزادسازیاش. مهران امروز، قدمگاه صدها شهید است. شهدایی که در نزدیکترین نقطه به کربلا میایستادند و با حسرت چشم به جادهای میدوختند که مقصدش کربلا بود.
رزمندگان میرفتند به امید باز کردن راه کربلا. اما انگار تا یک مسیری بیشتر نمیتوانستند بروند. در نهایت شهید میشدند و سیدالشهدا(ع) بر بالینشان میآمدند. امروز که ایرانیها با عزت به عراق میروند، مدیون همین شهدا هستند که جانشان، راه کربلا را باز کرد. شهید خسرو صبوری یکی از همین شهداست.
سنگرساز بیسنگری که در عملیات کربلای یک و آزادسازی شهر مهران حضور داشت. او در حمله بعثیها پشت فرمان لودر بود؛ چیزی از بدنش نماند، جز پاهایش. و اینگونه به دیدار امام حسین(ع) رفت.
آنچه پیش روی شماست، عکسی از پیکر به جا مانده از شهید خسرو صبوری است که روایت آن به نقل از رزمنده دفاع مقدس، جعفر طهماسبی در ادامه میآید.در عملیات کربلای یک، نیروهای مهندسی جنگ تهران به فرماندهی شهید ملاآقایی و شهید مهدی عاصیتهرانی به کمک رزمندگان لشکر حضرت رسول(ص) آمدند. لودر و بولدوزرها جلوتر از نیروها برای زدن خاکریز حرکت میکردند.
هوا روشن و پاتک دشمن شروع شده بود. فاصله تانکها با دستگاههای مهندسی شاید ۱۰۰ متر بیشتر نبود که باد شدید هم شروع شد و تانکها هم مستقیم به سمت لودر و بولدوزرها شلیک میکردند. با هر جابجایی خاک گرد و غبار بلندی ایجاد میشد.
برادران شهید صبوری که مزارشان در گلزار شهدای امام زاده عقیل(ع) اسلامشهر است
شهید خسرو صبوری روی لودر سینه به سینه تانکها برای محافظت از رزمندگان خاکریز میزد. در این دقایق گلوله مستقیم تانک دشمن، لودر خسرو را نشانه رفت. گلوله به لودر اصابت کرد. همزمان ترکشی، لوله هیدرولیک بازوهای لودر را پاره کرد و روغن داغ با حرارت مرگبار روی لودر ریخت. لودر شد یک پارچه آتش. خسرو صبوری هم پشت فرمان لودر. تا بچهها رسیدند خسرو دیگر پشت فرمان نبود. فقط پاهای خسرو بود که روی پدالها قرار داشت. دو همسنگر بهت زده به باقی مانده جنازه رفیقشان نگاه میکنند. از سنگرساز بی سنگر شهید خسرو صبوری دو پای سوخته ماند که در گلزار شهدای امام زاده عقیل(ع) اسلامشهر در کنار برادر شهیدش پرویز صبوری به خاک رفت.
