به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ،
معاون سیاسی استاندار میگوید به حافظان امنیت با سنگ حمله شد و در این جریان، امیرحسین خدایاری به شهادت رسید و ۱۳ نفر نیز زخمی شدند.
اما پرسش اصلی این است: چه کسی و چه کسانی سنگ زدند؟
آنکه به امیرحسین سنگ زد و این جوان بسیجی را شهید کرد، آشناست.
این ضرب دست آشناست؛ این سنگپرانیها را میشناسیم.
این کار مردم ما نیست؛
حتی اگر عصبانی باشند،
حتی اگر از اقتصاد و معیشت زخمخورده باشند.
این سنگها، ضربِ دست همانهایی است که نشانی خانه دانشمندان این وطن را دادند تا موشک روی سرشان بریزد؛
همانها که باعث شهادت نزدیک به دویست زن و کودک در ایران شدند.
وقتی گرا میدادند،
برایشان دختر باحجاب و بیحجاب فرقی نداشت؛
پایینشهر و بالاشهر را همزمان نشانه میرفتند.
این سنگها را مزدورهای نفوذی زدند؛
اما نه،
اینها هم کوچکتر از آناند که متهم اصلی باشند.
این سنگها را وطنفروشان بیغیرتی زدند که پول این ملت را دزدیدند و از کشور گریختند؛
افراد بیلیاقتی که به اعتراف خودشان، اجدادشان دختران ایران را پیشکش پادشاهان میکردند و امروز مدعی نجات ایران شدهاند.
همان شیادهای خناس که با دلارها و طلاهای سرقتی از جیب ملت ایران، در بغل صهیونیسم فربه شدند و امروز مذبوحانه از لب و دهان مردم ایران گدایی شعار میکنند.
اما اینها هم ارزش ندارند؛
باز هم کوچکتر از آناند که چنین ضربی بزنند.
اینها ابزارند، نه طراح.
این سنگها را همان سلاخ اصلی منطقه زد.
این سنگزدنها آشناست؛ هم ضربش، هم جهتش.
اهریمنی که در کشتن دهها هزار زن و کودک در غزه کارآزموده شده است؛ تجربه اندوخته و آدمکشی برایش کمترین گناه است.
امیرحسین جوانی بود که برای دفاع از مردم و خاکش لباس امنیت پوشیده بود؛
و دقیقاً همینها را میزنند.
از پدر و مادر امیرحسینها بپرسید مهمترین ویژگی فرزندشان چه بود؛
میگویند: خدمت به این خاک، به مردم و به دین.
اما سؤال دیگر این است:
این سنگها را چه کسی در آن حوالی ریخت؟
چه کسی آنها را دمِ دست این جلادان خدانشناس گذاشت؟
بیایید از گفتنش نترسیم.
همانهایی که دهها بار هشدار رهبر انقلاب درباره اقتصاد را جدی نگرفتند.
همانهایی که دهها بار تذکر رهبر انقلاب درباره جهاد تبیین را نادیده گرفتند.
همانهایی که بارها تصریح رهبر انقلاب درباره فرهنگ را فراموش کردند.
و کسانی که، خواسته یا ناخواسته،
در ریختن این سنگها
دم دست سلاخان و جلادان حرامی نقش داشتند.
