ارگان رسمی دولت روحانی به رپورتاژ مداوم وگسترده عنصری فاسد و توهین کننده به مقدسات که در کارنامه خود ساخت مجسمه های آلت تناسلی را نیز دارد میپردازد.
ایران در حالی پیشانی صفحه فرهنگ و هنر خود را با ذوق زدگی به پرویز تناولی اختصاص داده است که درمورد وی گفتنیاست، او در دهه 1340 با بودجه و تبلیغات دفتر فرح پهلوی تبدیل به سمبل هنرمندان مدرنیست شد و به سفارش دربار مجسمههایی را از اندام تناسلی برای محوطه کاخ نیاوران ساخت. سال 1348، اوج دینستیزی وی بود و مجسمهای از یک ضریح - که برای مسلمانان نمادی قدسی است- ساخت و داخل ضریح (با عرض پوزش از خوانندگان محترم) یک آفتابه گذاشت و زیر آن نوشت که «ما همه را دوست داریم!»
ساخت این اثر دینستیزانه در دهه 1340 واکنشهای بسیاری را برانگیخت تا جایی که حتی «مجله فردوسی» -به مثابه نشریهای که خود مروج ابتذال فرهنگی و غربزدگی بود- به آن اعتراض کرد(!) و نوشت که "آثار پرویز تناولی، نمایشگاهی از شارلاتانیزم فرهنگی است."
این ارگان رسمی دولت مدعی اعتدال در حالی که آب از دهانش جاری شده، این گونه "رونمایی از بزرگترین اثر تجسّمی تناولی" خبر میدهد.
وی مینویسد:« نمایشگاه «پیشگامان هنرهای تجسمی» همراه با رونمایی از بزرگترین مجسمه ساخته شده توسط پرویز تناولی 27 آذرماه آغاز میشود. در این نمایشگاه برای نخستینبار در ایران از بزرگترین مجسمه پرویز تناولی رونمایی میشود. این مجسمه پیش از این، فقط در لندن و بوستون بهنمایش گذاشته شده است. این نمایشگاه تا 17 دیماه ادامه دارد و علاقهمندان میتوانند برای دیدن آثار هر روز از ساعت 12 تا 21 به نشانی بلوار اندرزگو شمالی، شماره 145، باغ انجمن خوشنویسان مراجعه کنند.»
شایان ذکر است که خانه پرویز تناولی که در منطقه نیاوران تهران واقع شده و اکنون خودش پیگیر موزه شدن آن است، توسط کامران دیبا پسر عموی فرح پهلوی طراحی شده است. رابطه تناولی با فرهنگمردان وابسته به شاه به دهه ۱۳۳۰میرسد. در سال ۱۳۳۶ تناولی مجموعه از آثارش را در تهران به نمایش گذاشت که با استقبال دولتمردان عصر پهلوی روبرو شد. در همین زمان مهرداد پهلبد وزیر فرهنگ رژیم شاه به وی بورس تحصیلی را در شهر میلان ایتالیا اهدا کرد و همین سرآغاز پیوند تناولی با رژیم پهلوی برای ترویج هنر نهیلیستی غربی در ایران شد و به تدریج با دفتر فرح پهلوی ارتباطات تنگاتنگی پیدا کرد.
تناولی که از هنرمندان حامی میرحسین موسوی در ایام فتنه بود و در دهه ۱۳۴۰ به کلوپ «رشت 29» نیز رفت و آمد داشت. درباریان، مانند امیرعباس هویدا و فرح پهلوی، از رهگذر حضور در این کلوپ، به هنرمندان هوادار مدرنیسم و به ویژه هموسکسوالها، لزبینیستها و فمینیستها کمکهای مالی ویژهای اهداء میکردند و هم از میان آنان، ملکهای نیز به نام «ملکه هیپیها» انتخاب میکردند.
از نشانه شناسی آثار تناولی می توان به اعتقاد عمیق وی به نهیلیسم و پوچ گرایی پی برد. چند سال پیش برنامه "تماشا" در تلویزیون "بی بی سی" فارسی مستندی یک ساعته را در ستایش از پرویز تناولی پخش کرد و از او به عنوان چهره ماندگار هنر معاصر ایران یاد کرد. در همین برنامه تناولی به شرح مفهوم «هیچ» که مضمون اصلی و تم بنیادین همه آثارش هست، می پردازد و ایده ها و پندارهای هنری اش در مفهوم نهیلیستی "هیچ" خلاصه می شود.
تناولی مشاور فرح پهلوی بود و در سال 56 به عضویت کمیسیون مرکزی جشن های ایران و آمریکا درآمد. شهرداری تهران در دوران مرتضی الویری نیز با حمایت حجت الاسلام زم 60 اثر این مجسمه ساز و منزل مسکونی وی را برای تبدیل به موزه خریداری کرد که همان هنگام این اقدامات با اعتراض شدید هنرمندان و رسانه های ارزشی روبه رو شد.
حمایت از این هنرمند ضدارزشی در حالی در ارگانهای خبری غربگرا و حامی فتنه و بالخص شبکههای بیگانه اخیرا شدت گرفته است که عدهای همچنان مسالهی نفوذ را باور ندارند و از دستگیری عاملان نفوذی درعرصهی رسانه دلواپسند!
عواملی که در حال اسطورهسازی از عناصر فاسدی هستند که روزگاری از طریق اشاعه فحشا و لاقیدی وبی دینی، در این مملکت صاحب کرسی شده بودند.
هم اکنون و پس از گذشت بیش از سه دهه از انقلاب بزرگ فرهنگی- اسلامی ملت شهید پرور و دین مدار ایران، عده ای با نفوذ به مراکز تصمیم سازی و تصمیم گیری حوزه فرهنگی دولت مدعی اعتدال(!) و راستگویی(!) ، با میدان دادن به افراد فاسد رژیم وابسته و منحوس پهلوی، در حال قبضه کردن فضای فرهنگ وهنر کشور هستند.
اینجاست که امت حزب ا... منتظر واکنش جدی مراجع عظام تقلید و دستگاههای نظارتی نسبت به این نفوذ گسترده فرهنگی و این خط منحرف وزارت ارشاد علی جنتی میباشند.
منبع : خبرگزاری بسیج
