با افشای اسناد جدید در مورد جنگ هجده ساله آمریکا در افغانستان، بسیاری از افراد از جمله برخی از نمایندگان تازه وارد مجلس آمریکا به هزینههای جنگ که مستقیما از جیب مالیاتدهندگان آمریکا پرداخت میشود، واکنش نشان دادند؛ از جمله «الحان عمر» نماینده مسلمان ایالت مینهسوتا که در توئیترش نوشت:
«در سال گذشته بهجای خرج بودجه جنگ، ما (ایالات متحده آمریکا) میتوانستیم حقوق حدود 806 هزار معلم ابتدایی را پرداخت کنیم. حدود 880 هزار شغل در بخش انرژی پاک بهوجود بیاوریم. حدود 1 میلیون شغل در بخش زیرساختها بهوجود بیاوریم. حدود 7 میلیون کودک را سرپناه و آموزش دهیم یا به حدود 2 میلیون دانشجو بورسیه آموزشی بدهیم. به من نگویید که ما نمیتوانیم بودجه آن را فراهم کنیم!»
اعتراض جالب خانم نماینده ما را بر آن داشت که به منبع معرفی شده از جانب الحان عمر مراجعه کنیم.
یافتههای سایت «نشنال پرایوریتیز» نشان میدهد که ایالات متحده آمریکا حدود 65 میلیارد دلار در سال 2018 برای جنگ هزینه کرده است.
جالب است بدانیم که بنا به گزارش یکی از روزنامهنگاران شناخته شده که سابقهای 30 ساله در بررسی هزینههای جنگ دارد، آمریکا در 40 درصد از کشورهای جهان در حال اداره جنگ است!
اطلاعنگاشت زیر به خوبی این حقیقت را نمایان میکند:
رنگ آبی: پایگاههای نظامی آمریکا
رنگ زرد: پایگاههای مخصوص آموزش و همکاری نظامی
رنگ سبز: محل مخصوص مانورهای نظامی آمریکا
رنگ نارنجی: نقاط درگیری مستقیم نظامی
رنگ قرمز: محل بمباران مستقیم توسط هواپیماهای بدون سرنشین و دیگر ادوات نظامی
نبردهای نظامی آمریکا پس از حادثه پر رمز و راز 11 سپتامبر و بهدنبال آن تصویب قوانین جدید به بهانه «جنگ علیه تروریسم»، هم از نظر کمیت و هم از نظر کیفیت، افزایش قابل توجهی پیدا کرد.
آنچه در این میان توسط رسانهها کمتر به آن توجه میشود، بودجه نظامی و از آن مهمتر تلفات جنگ است.
پروتکلهای رسانه بهقدری تابع سیاستهای جنگطلبانه کاخ سفید تنظیم شدهاند که مردم آمریکا به سختی از اینگونه مسائل آگاه میشوند.
شاید تنها ویترینی که آنها بتوانند سالها بعد از اقدامات دولتشان باخبر شوند، برنامههای طنز شبانگاهی باشد!
علیرغم همه مخالتها و نیازهای واقعی آمریکا، دونالد ترامپ روز گذشته بودجه 738 میلیارد دلاری دفاع را امضا کرد.
این بودجه نظامی در مقایسه با سال گذشته 90 میلیارد دلار افزایش داشته است.
اما بهراستی این پول کجا میرود؟
تحقیقات سایت «نشنال پرایوریتیز» نشان میدهد، نصف این بودجه قرار است به جیب کمپانیهای خصوصی نظامی جاری شود تا آنها خدمات و ادوات مورد نیاز پنتاگون را فراهم کنند.
و نصف دیگر آن؟
باقی پول نیز به جیب رؤسای همین کمپانیها میرود؛ نه نیروهایی که در میدان نبرد مبارزه میکنند یا حتی کهنه سربازها!
این یعنی افرادی که در راس پنتاگون هستند برنامه دیگری برای این پول هنگفت دارند؛ مانند حمایت از رؤسای شرکتهای نظامی که نه با یک جت بلکه با دو جت شخصی مسافرت میکنند!
منبع : جام نیوز
