معاهده پاریس ،برجام کوچک بی فرجام دیگر

سوال اصلی این تحلیل این است که تعهد یا پیشنهادی که ایران به نهاد مربوطه در این حوزه داده است تا چه میزان است؟ آیا اینکه ما در یک سند بالادستی طراحی شده غربی ها تعهد بدهیم، فعل مناسبی است؟

ایران 4 درصد کاهش انتشار غیر مشروط را متعهد شده است درصورتیکه برنامه های ملی ما 50 درصد کاهش شدت مصرف انرژی را که معادل پنجاه درصد کاهش انتشار گلخانه‌ای هست را تامین می‌کند. چهار درصد غیر مشروط است و هشت درصد مشروط بر برداشتن((((( تمام تحریم‌هاست. ))))

سوال اینجاست که ازنظر دولت تدبیر که کشور را متعهد کرده است تحریم ها برداشته شده است یا نه؟دولت ایران متعهد شده است 4درصد را بدون هیچ پیش شرطی بپذیرد که (((((17ونیم میلیارد دلار هزینه آن است)))).برای تحقق 12 درصد از تعهداتمان باید 15 درصد از تولیدات محصولات کشاورزی را کاهش بدهیم با این وضعیت حدودا کل تولید کشور 7.2 دهم درصد کاهش پیدا خواهد کرد و باز سوال اینجاست که ایا این کاهش تولید با اجرای این معاهده قابل بازگشت خواهد بود؟

همچنین باید ذکر نمود در سند مربوط به تعهدات ایران در موافقتنامه پاریس که برخلاف قانون اساسی و بدون مصوبه مجلس از 26 آبان 94 در حال اجرا توسط دستگاه های دولتی است، گازهای خاصی تحت عنوان گازهای گلخانه ای شناخته شده اند که انتشار آنها نسبت به حجم سال 2010 باید 4 تا 12 درصد کاهش یابد.آیا رعایت مفاد توافقنامه به صنایع فلزی، معدنی و شیمیایی اسیب نمی رساند؟ با توجه به اینکه فرآیند تولید در صنایع کشور بر اساس موارد ذکر شده تحت عنوان گاز گلخانه ای شناسایی شده، آیا ایران مجبور به کاهش تولید این مواد خواهد شد؟ آیا اختلالی که در صنعت برق کشور رخ داده است ناشی از اجرای این توافقنامه است و این اختلال شامل صنایع نیمه جان دیگر در کشور خواهد شد؟

منبع : حامیان ولایت