هوا داغ بود، گلوها خشک و عطش امان همه را بریده بود. قمقمه‌ای دست به دست می‌چرخید، اما هیچکس جرأت نوشیدن نداشت. هر رزمنده تنها لبانش را با آن تَر می‌کرد تا آب به نفر بعدی برسد و این معجزه ایثار بود.

من دراز کشیدم و محمدرضا در شیاری که نزدیکی ما بود شروع به راه‌رفتن کرد. بعد از چهار پنج دقیقه آمد...

حسن ترک، عارف لشکر انصار بود؛ از سجایای اخلاقی گرفته تا تفسیر موارد سیاسی، از ذکر همیشگی نهج‌البلاغه تا کمک به خانواده‌های بی‌بضاعت از همه لحاظ تک بود، توجه به سن و سالش نکنید در همان ۲۲، ۲۳ سالگی دل در گرو ایمان داده و سر به دین سپرده بود.

«رسول ملاقلی پور» می‌گوید: «با ویلچر هرروز صبح زود می‌آمد سر کارش. گفتم: حسن آقا چرا این قدر تلاش می‌کنی. این هم سال را جنگ کرده‌ای. بیابان‌ها و کوه‌ها را رفته‌ای و آماده‌ای جانت کف دستت بود. حالا کمی استراحت کن. جواب داد: رسول خیلی دلم می‌خواهد استراحت کنم ولی نمی‌شود. بدون این که بخواهم در زندگی برای عده‌ای تکیه گاه شده‌ام. می‌ترسم من که بیفتم آنها هم بیفتند. مجبورم تا آخرین لحظه‌ای که زنده‌ام سر پا بایستم و خودم را سرپا نگهدارم. بعد هم رسول جان! خدا یک برگ مأموریت به ما داده که باشیم. وقتی هم برگ مرخصی را داد که خوب می‌رویم... وقتی فیلمی می‌سازم دلم می‌خواهد حداقل بتوانم روح حسن آقا را یک جور از خودم راضی کنم...»

شهید سپهبد علی صیاد شیرازی در دوران دفاع مقدس در جریان عملیات والفجر یک یک طرح بی سابقه در دوران دفاع مقدس را طراحی و اجرا کرد که به عنوان آتش به جای خون معروف شد.

یکی از واحدهایی که در دوران مقدس بیشترین نقش را داشت و کمتر به آن پرداخته شده، گردان‌های مهندسی رزمی است که از آنها به عنوان سنگرسازان بی‌سنگر یاد می‌شود.

ماجرای پیرزنی که تخم‌مرغ‌ به جبهه می‌فرستاد را برخی از ما شنیده‌ایم، ماجرایی که شهید رفیعی در تمام جلسات به آن اشاره می‌کرد تا اینکه یکی از نیروهایش به شوخی حرفی به او می‌زند.

بین رفیق‌هایش شرط گذاشته بود که اگر کسی غیبت کرد، بقیه بزنند پس گردنش. اما خودش اولین نفری بود که پس‌گردنی خورد.

شهید محمد حسین یوسف‌الهی همان شهیدی است که سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی وصیت کرده بود که پیکرش در کنار وی در گلزار شهدای کرمان دفن شود.

آتش دشمن لحظه‌به‌لحظه بیشتر می‌شد و این به‌مثابه اعلام شروع پاتک بود. ناگهان دوباره از آخر کانال پیام رسید، هرچه زودتر نارنجک بفرستید. دیدم همان برادر کوچولو، دو پا داشت، دو پای دیگر قرض گرفت و سراغ نارنجک‌هایی رفت که در قسمت دیگر کانال، کمتر از آن‌ها استفاده می‌شد.

یکی از رزمندگان دفاع مقدس می‌گوید: در عملیات والفجر هشت رزمندگان با یک مینی‌بوس از مازندران به فاو رسیدند و بدون سر و صدا در سنگر ما خوابیدند، شب مسئول پشتیبانی جنگ هر بار یکی از رزمندگان را صدا می‌زد و با خود می‌برد؛ بعد دوباره نیروی بعدی را صدا می‌زد اما هیچ یک از آنها به سنگر بازنمی‌گشتند.

اولین کسی بودم که رفتم پیکرش را تحویل گرفتم. به او نگاه کردم. آرام خوابیده بود. با همان یونیفرم سپاه به شهادت رسیده بود. بار اول هر چه نگاه کردم ببینم تیر یا ترکش به کجای بدنش اصابت کرده، چیزی متوجه نشدم. در اثر جابه‌جایی پیکر، سرشهید به عقب رفت که دیدم ترکش از زیر گلویش رد شده و تا پشت گردن را شکافته است.

سالروز گرامیداشت عملیات والفجر۸ با حضور عباس نیل فروشان معاون عملیات کل سپاه و دیگرفرماندهان عالی رتبه دفاع مقدس ۱۶بهمن ۱۴۰۲ در سازمان بسیج مستضعفین برگزار شد.

شهید کیانپور در عملیات «مهران» که فقط یک شب برای شناسایی فرصت داشتند با توسل به حضرت فاطمه (س) به قلب دشمن زد و با شناسایی دقیق خود ضامن پیروزی عملیات گشت و نام راهکار عملیاتی را راهکار «فاطمه زهرا (س)» گذاشت

عملیات والفجر ۸ در سال ۱۳۶۴ یکی از مهم‌ترین و در عین حال شگفت‌انگیزترین عملیات‌های هشت سال دفاع مقدس، بلکه طول قرن است.

رضا چراغی متولد سال 1336 در تهران است که در جریان عملیات والفجر یک در 27 فروردین ماه سال 1362 در منطقه فکه به شهادت رسید.

شاید عجیب باشد اما واقعیت دارد. شهید حاج «سید حمید تقوی‌فر»، از سال ۶۲ تا زمان شهادت، یعنی دی ماه ۱۳۹۳، تمام عمرش را به جز روزهای معدودی، روزه بود؛ چیزی بیش از ۳۰ سال...

سرلشکر سلامی فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در یادمان شهدای عملیات والفجر ۸ حضور یافت.

فریاد محمدحسین یوسف اللهی بلند شد. میان چارچوب در ایستاده بود. اطلاعاتی‌ها دیدند با نگرانی آسمان را نگاه می‌کند و داد می‌زند: شیمیایی، بچه‌ها شیمیایی...

فرمانده گفت: پاکیاری این چه مسخره بازی‌ای است که درآورده‌ای؟ گفتم: چه مسخره‌‌بازی‌ای؟ گفت: چرا یک هواپیمای خودی را توی خور عبدالله زدید؟! گفتم: ما ناوچه دشمن را زده‌‌ایم. گفت: نه الان گزارش رسیده که یک هواپیما ساقط شده است!