نمایندگی رژیم صهیونیستی در تهران در پاییز ۱۳۴۶ (۵۹ سال قبل) با پرداخت ۲ میلیون تومان سرمایه اولیه و خرید یک دستگاه چاپ رتاتیو، روزنامه «آیندگان» به مدیریت داریوش همایون را راه‌اندازی کرده است. بر اساس این سند، همایون متعهد شده بود در ازای این پشتیبانی مالی و واگذاری یک چاپخانه در خیابان ناصرخسرو، خط خبری این روزنامه را برای همیشه علیه کشورهای عربی و به نفع تل‌آویو تنظیم کند.

گلوله‌ای که در دانشگاه تهران شلیک شد، بهترین بهانه برای بستن روزنامه‌ها، تبعید مصدق و تصاحب دوباره املاک میلیاردی توسط شاه شد؛ حادثه‌ای که حتی سفیر آمریکا هم آن را یک «کودتای سلطنتی» نامید تا دیکتاتوری مطلق پهلوی رسماً کلید بخورد.

در شرایطی که مثلث واشنگتن، تل‌آویو و باقیمانده‌های پهلوی در یک جبهه علیه ملت ایران صف‌کشیده‌اند، بازخوانی اسناد سری ساواک پرده از کانون این خیانت تاریخی در دهه ۵۰ برمی‌دارد؛ از جمع‌آوری اجباری پول از کارمندان شرکت نفت ایران برای ارتش اسرائیل در جریان جنگ با عرب‌ها، تا صورت‌جلسه‌های افشاشده‌ای که پای برخی چهره‌های مطبوعاتی را به مهمانی‌های محرمانه دیپلمات‌های صهیونیست باز کرد.

محمدرضا پهلوی که روزی می‌گفت «اگر دیکتاتور بودم مثل هیتلر حزب واحد می‌ساختم»، وقتی حزب رستاخیز را اجباری کرد صراحتاً گفت: هرکس وارد این تشکیلات نشود بی‌وطن است؛ جایش یا در زندان است یا فردا گذرنامه‌اش را دستش می‌گذاریم تا برود!

رضا کیانیان، بازیگر سینما و تلویزیون می‌گوید تصویری که از ساواک در سریال «تاسیان» ترسیم شده، با واقعیت‌هایی که او در مواجهه با این سازمان مخوف تجربه کرده است، همخوانی ندارد.

کبری آسوپار، فعال رسانه در توئیتر نوشت: قصد کرد کربلا برود، ساواک ممنوع‌الخروجش کرد؛ انقلاب شد، صدام حاکم بود و می‌خواست سه روزه تهران را بگیرد! حالا نه ساواک هست، نه صدام؛ و این سید علی خامنه‌ای است که عراق را تسخیر کرده است؛ از راه دل‌ها. این وحدتی که عراق را میزبان پیکر رهبر ایران کرده، میراث خود خامنه‌ای شهید است‌.

حسین آماده شد برای یک شلیک دیگر که یکباره موج انفجار او را به گوشه‌ای پرت کرد. صدای بیسیم برای بار آخر به گوش رسید و اینبار حسین گفت همه یا شهید شده‌اند یا مجروح؛ برای آخرین بار گلوله آرپی جی را آماده شلیک کرد.

در تاریکی سلول‌های انفرادی ساواک، آن‌جا که تحقیر، گرسنگی و شکنجه هم‌نشین شب‌های زندان بود، یک زندانی تبریزی با روزه‌ای بی‌سحری و ایمانی استوار، در برابر دستگاه سرکوب ایستاد؛ روایتی تکان‌دهنده از رمضان پشت میله‌ها، جایی که «روزه‌داری» خود به شکلی از مقاومت تبدیل شد.

وزیر نفت دولت رجایی، مثل رئیسش خاکی و خودمانی و خالص بود. با یک خودرو ساده برای سرکشی به مناطق نفتی آبادان، در زیر آتش سنگین و محاصره دشمن، به قلب خطر زده بود و نزدیک پالایشگاه، به اسارت صدامیان درآمد. ده سال شکنجه شد. در غربت و مظلومانه شهیدش کردند. اما جوانترین وزیر تاریخ جمهوری اسلامی، با کوتاهترین مدت وزارت، خاطره دولتمرد بسیجی و مردمی ترین مسئول نظام را تا ابد، ماندگار کرد؛ وزیری که ایده و اندیشه داشت. اهل ابتکار بود. پیشرو و خط شکن بود. فرصت می ساخت. پشت‌میز نشین‌ نبود. و نفت را برای توسعه و رفاه و در خدمت محرومترین قشر مردم می خواست.

استاد دانشگاه جرج تاون که در حوزه تمدن اسلامی تحقیقاتی دارد در شبکه اجتماعی ایکس از سطح وقاحت و بی‌شرمی دختر پرویز ثابتی سرشکنجه‌گر ساواک تعجب کرده است.

گزارش‌های تاریخی و اسناد عفو بین‌الملل نشان می‌دهد سازمان مخوف ساواک که با حمایت مستقیم آمریکا و اسرائیل پایه‌گذاری شد، نظامی از شکنجه، بازجویی‌های سیاه و اعترافات اجباری را در ایران پدید آورد.

مرکز اسناد انقلاب اسلامی به‌زودی مجموعه‌ای از اسناد مرتبط با جنایات پرویز ثابتی، رئیس اداره کل سوم ساواک را منتشر می‌کند.

اسناد جدید نشان می‌دهد خانواده پرویز ثابتی رئیس ادارهٔ سوم ساواک، هنگام فرار از ایران، اموال بسیاری را با خود ربوده‌اند.

۱۷ شهریور ۵۷ گلوله‌های ارتش پهلوی بر پیکر مردمی نشست که تنها سلاح‌شان شعار و ایمان بود. روزی که خون شهدا شاهرگ سلطنت را برید و مسیر پیروزی انقلاب اسلامی را شتاب داد.

هنوز بسیاری از افرادی که حادثه خونین 17 شهریور 1357 را به خاطر دارند، یادشان هست پس از فاجعه جمعه سیاه در میدان شهدای تهران، بسیاری از نجات‌یافتگان آن واقعه این سخن را با خود تکرار می‌کردند: سربازانی که به سمت مردم تیراندازی کردند، به فارسی تکلم نمی‌کردند. دو روز قبل از آن، اطلاعیه‌ای به در و دیوارها نصب شده بود که 3 هواپیمای اسرائیلی در پادگان جی تهران، کماندوهای اسرائیلی را پیاده کرده‌اند.(1)

دادگاه فدرال ایالت فلوریدا با ادامه روند رسیدگی به پرونده شکایت از پرویز ثابتی مقام ارشد «ساواک» به دلیل شکنجه و بدرفتاری موافقت کرده است.

در عاشورای سال ۱۳۴۲، شهر تبریز صحنه یکی از باشکوه‌ترین و در عین حال بی‌سابقه‌ترین تجمعات مذهبی و سیاسی خود بود؛ تجمعی که تنها چند روز پیش از قیام خونین ۱۵ خرداد، به‌روشنی از خشم و آمادگی مردم برای اعتراض علیه رژیم پهلوی حکایت داشت.

به تازگی، برخی بلاگرهای اینستاگرامی به زندان‌های دوره پهلوی که امروز تبدیل به موزه شده‌اند رفته و مخاطبان را با خود به این زندان‌های مخوف برده‌اند.

روایتی متفاوت از زبان شکنجه‌گر ساواک و پذیرایی‌های خاصشان از زندانیان را مشاهده کنید.