مذاکره زمانی معنا دارد که دو طرف برای تأمین منافع خود پای میز بنشینند؛ اما اگر یک طرف پیشاپیش از اهرم‌های قدرت خود صرف‌نظر کند و در مقابل، طرف مقابل به فشار و تحریم ادامه دهد، دیگر نمی‌توان این روند را صرفاً «مذاکره» و «توافق» نامید.

ادعای نسبت‌دادن فروپاشی تفاهم‌نامه اسلام‌آباد به اقدامات داخلی در ایران، در حالی مطرح می‌شود که تحلیل اندیشکده انگلیسی چتم‌هاوس انتقادات داخلی آمریکا از تفاهم‌نامه و نقشه واشنگتن و اسرائیل برای نقض مفاد تفاهم‌نامه و برهم زدن آن را روایت می‌کند.

برخی جریانات خاص سیاسی سعی دارند با استفاده از فضای جنگ به عنوان یک حادثه نامطلوب، حرف غیرموجه و ناحق خود را به کرسی بنشانند.

تکرار شعارهایی همچون «مردم زندگی می‌خواهند»، «نه به جنگ» و «صلح شرافتمندانه» از سوی برخی اصلاح‌طلبان، بار دیگر بحث درباره نسبت صلح و امنیت و نحوه مواجهه با تهدیدهای خارجی را به فضای سیاسی کشور کشانده است.

نسخه‌ اصلاح‌طلبان همان روش قدیمی است اما با ادبیات جدید ارائه می‌شود. «سازش» که در آن زمان از سوی حسن روحانی به عنوان کلید گشایش اقتصادی مطرح می‌شد حالا جای خود را به کلمه در ظاهر مثبت به نام «صلح» داده است‌. اما آمریکا نه تنها همان آمریکای قبل است بلکه دستکش مخملی خود را در آورده و حالا دست چدنی آن به خوبی مشخص است.

دوقطبی ساختگی «جنگ‌طلب و صلح‌طلب» به عنوان یک پروژه جدید برای رادیکال‌سازی فضای سیاسی کشور، توسط جریان‌های خاص در حال پمپاژ به افکار عمومی کشور است.

استاد روشنفکران ایرانی در تحلیل‌های خود عامل اصلی تحریم، فشار سیاسی و جنگ را نادیده گرفته و بدون پرداختن به علت واقعی در یک معلولی مانند جنگ تحلیل‌های ناقصی ارائه می‌دهند.

پیشینه نماینده ویژه به تصمیم رهبر شهید برمی‌گردد که با درایت و نگاه راهبردی که در رابطه با چین داشتند، به‌خوبی متوجه شدند که متأسفانه با تغییر دولت‌ها نوع نگاه به روابط با چین هم تغییر می‌کرد.

دستگیری تعدادی از عناصر جریان سیاسی موسوم به اصلاح‌طلب، هرچند با تاخیر اما یک اقدام درست و دقیق امنیتی بود.

مقاله ظریف در مجله آمریکایی، به سیاستمداران غربی آموزش می‌دهد که شما نیازی نیست در قبال ایران، چیزی را گردن بگیرید!

روشنفکران اصلاح‌طلبی که خود را توسعه‌گرا می‌نامند در عمل ضد توسعه و پیشرفت اقدام می‌کنند و بیشتر سعی در غربی سازی کشورمان آن هم به طور سطحی و عوام گرایانه دارند.

مناظره اخیر یک معمم شبه اصلاح‌طلب با حجت‌الاسلام والمسلمین حامد کاشانی، موجب سرشکستگی گروهک‌های تجدیدنظرطلبی شد که در پوشش نواندیشی دینی، به تحریف‌گری و ترویج خرافات و انحرافات فکری می‌پرداختند.

هرچند اصلاح‌طلبان ادعا می‌کنند سهمی در حاکمیت ندارند اما بررسی ارتباط این گروه با بانک‌های اقتصادنوین، سامان، گردشگری، ایران زمین و آینده تصویر روشن‌تری از این ادعا و میزان حضور اصلاح‌طلبان در قدرت را نمایان می‌کند.

روز گذشته، کانال اصلاحات‌نیوز ادعایی درباره تغییر نام خیابان شاپور قدیم مطرح کرد که مشخص شد صحت ندارد؛ بررسی‌ها حاکی از آن است که منشأ گافِ این رسانه اصلاح‌طلب، شبکه منوتو بوده است.

جای اصلاح‌طلبان - دست‌کم یک نماینده از ایشان- در شرم‌الشیخ خالی بود. ترامپ همه را ردیف می‌کرد و به هر کس می‌رسید مثل مبصر کلاس ترکه‌ای می‌زد. حتی بی‌بی‌سی هم نتوانست در این باره ننویسد.

غلامعلی رجایی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب گفت: ظریف نقش محوری در ریاست جمهوری پزشکیان داشت اما او پشت ظریف را خالی کرد!

مشکل دقیقاً همینجاست که آمریکایی‌ها هیچ‌گاه خطوط توافق را شفاف بیان نمی‌کنند، بلکه همه چیز را به گونه‌ای کلی مطرح می‌کنند که معنایش چیزی جز تسلیم مطلق ایران نیست.

حقیقتا این مرحله از عشق یکطرفه در تمام تاریخ قفل بود. کودتا کردن، تحریم کردن، جنگ کردن ولی حضرات فکر می‌کنند آبی از ترامپ برایشان گرم می‌شود.

این روزها حسن روحانی باتقلیل‌ همه‌چیز حتی‌ جنگ‌ ١٢ روزه‌ به‌ مسئله‌ برجام، مرتکب‌ خطای‌ تحلیلی‌ فاحش‌ مداوم می‌شود.

وقتی از آبان سال گذشته، قطع برق آغاز شد ابتدا از سوی دولت اعلام شد که برای رعایت حال مردم و کاهش آلودگی هوا، مازوت‌سوزی متوقف شده اما دیری نپایید که معلوم شد به دلیل عدم تامین سوخت نیروگاهی، قطع برق رخ داده است.