به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از مشرق ،
آمریکا، پس از حدود دو هفته بمباران فشرده و متوالی علیه ایران، حملات تهاجمی بزرگی را که دونالد ترامپ، رئیسجمهور این کشور، وعده داده بود، به حالت تعلیق درآورد.
این تغییر تاکتیکی، روز جمعه، پس از یک جلسهی حساس در کاخ سفید صورت گرفت؛ جلسهای که در آن طراحان نظامی و اعضای ارشد کابینهی ترامپ، بهویژه ژنرال «دن کین» رئیس ستاد مشترک ارتش، و «جی. دی. ونس» معاون اول رئیسجمهور، به ترامپ دربارهی تبعات تشدید گسترده و ناگهانی جنگ هشدار دادند.
اگرچه ترامپ پیشتر علناً از آمادگی برای یک «حملهی گسترده» جهت بازگشایی تنگهی هرمز و وادار کردن تهران به بازگشت به میز مذاکره سخن گفته بود، اما ارزیابیهای داخلی نشان داد که شدت بخشیدن به نبرد هوایی میتواند ذخایر موشکهای پدافندی پنتاگون، شامل سامانههای «پاتریوت» (بهویژه نسخهی پیشرفتهی PAC-۳)، «استاندارد ۳» (SM-۳) و «تا» (THAAD) را به شکلی خطرناک تخلیه کند. با توجه به پاسخهای موشکی و پهپادی ایران به پایگاههای منطقهای آمریکا در اردن، کویت، بحرین و امارات، فرماندهان نظامی هشدار دادند که تشدید حملات میتواند ذخایر موشکی لازم برای حفظ آمادگی دفاعی آمریکا در سطح جهانی را در معرض خطر جدی قرار دهد. در گزارش پیش رو بیشتر در اینباره خواهید خواند.
کفگیر پنتاگون و تهِ دیگ زرادخانهی موشکی آمریکا
حملات تهاجمی آمریکا علیه ایران پس از ۱۳ شب پیاپی به یکباره متوقف شد؛ بررسیها نشان میدهد واشینگتن اکنون در حال ارزیابی مجدد محاسباتش دربارهی تشدید جنگ علیه جمهوری اسلامی است. منابع وزارت دفاع آمریکا نیز تأیید کردهاند که، روز جمعه، بلافاصله پس از برگزاری یک نشست در کاخ سفید، اجرای حملات علیه ایران متوقف شده است. ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، و جی. دی. ونس، معاون اول ترامپ، در طول جلسهی روز جمعه مشخصاً نگرانیهای خود را دربارهی کمبود شدید مهمات و خطرات ژئوپلتیک گستردهتر یک نبرد فرسایشی با ایران مطرح کردند. اگرچه ژنرال کین تأکید کرد که ارتش آمریکا توانایی عملیاتی لازم برای اجرای هر گزینهای را که ترامپ در مورد ایران درخواست کند، دارد، اما صراحتاً نسبت به پیامدهای ثانویهی آن هشدار داد: پاسخ تلافیجویانه و سنگینتر ایران که میتواند ذخایر باقیماندهی موشکهای رهگیر را بهسرعت مصرف کند.
کاهش شدید ذخایر موشکهای پدافندی به یک محدودیت محوری برای طراحان نظامی تبدیل شده است. در طول جنگ پنجماهه با ایران، بیش از ۱,۲۰۰ تیر موشک رهگیر پاتریوت (با هزینهی تقریبی هر تیر ۴ میلیون دلار) شلیک شده که منجر به ایجاد آسیبپذیریهای جدی در ذخایر «فرماندهی مرکزی آمریکا» («سنتکام») شده است. نرخ بالای مصرف موشک در سامانههای زمینپایهی پاتریوت و سامانههای دریاپایهی «ایجیس» (که موشکهای SM-۳ را از ناوهای آمریکا شلیک میکند) پنتاگون را مجبور به انتقال مهمات از سایر مناطق عملیاتی کرده است؛ موضوعی که نگرانی شدید طراحان نظامی را دربارهی تضعیف بازدارندگی بلندمدت آمریکا در منطقهی هند-آرام برانگیخته است.
در نشست روز جمعه چه گذشت
پیش از جلسهی روز جمعه در کاخ سفید، ترامپ علناً از برنامهاش برای گسترش چشمگیر عملیات علیه تأسیسات دفاع ساحلی، سایتهای موشکی و شناورهای نظامی ایران خبر داده بود. رئیسجمهور آمریکا اوایل هفته گفته بود در آستانهی اتخاذ تصمیم دربارهی یک «حملهی گسترده» قرار دارد که بسیار بزرگتر از تمام مراحل قبلی جنگ خواهد بود. وی حتی بعدازظهر جمعه هم در گفتوگو با خبرنگاران اعلام کرد نیروهای آمریکایی «آماده و دستبهسلاح» هستند. با این حال، در طول نشست کابینه در غروب جمعه، مشاوران ارشد نظامی و سیاسی ترامپ ارزیابی واقعبینانهای از شرایط عملیاتی به او ارائه کردند. به گفتهی منابع آگاه، ژنرال دان کین به رئیسجمهور اطلاع داد که اگرچه ارتش آمریکا از تمام ظرفیتهای لازم برای اجرای دستورات او برخوردار است، اما انجام چنین کاری تبعات بسیار سنگینی به همراه دارد. کین مشخصاً هشدار داد که موج جدید حملات قطعاً پاسخ تلافیجویانه و شدیدتر ایران را به همراه خواهد داشت که باعث تخلیهی سریع ذخایر باقیماندهی موشکهای پدافندی آمریکا میشود.
جی. دی. ونس، معاون رئیسجمهور، نیز نسبت به عاقلانه بودن گسترش جنگ بهشدت ابراز تردید کرد. ونس و دیگر مشاوران ارشد ترامپ این موضوع را مطرح کردند که کارزار بمباران گسترده علیه ایران ممکن است به هدف اصلی خود یعنی کشاندن ایران به پای میز مذاکره نرسد و حتی با انسجامبخشی به افکار عمومی و حاکمیت در تهران، نتیجهی عکس بر جای بگذارد. در پی این جلسه، نیروهای نظامی آمریکا در طول شب شنبه هیچ حملهی جدیدی انجام ندادند که این امر نخستین وقفه در عملیات تهاجمی پس از ۱۳ شب متوالی محسوب میشد. مقامات وزارت دفاع نیز تأیید کردند که عملیاتهای نظامی اصلی علیه ایران به حالت تعلیق درآمده است.
زئیات بیشتر دربارهی بحران موشکهای پدافندی آمریکا
در بطن تردیدهای پنتاگون دربارهی گسترش جنگ با ایران، یک گلوگاه حیاتی در ظرفیت پدافند هوایی آمریکا قرار دارد. در طول این درگیری پنجماهه، نیروهای ایرانی و شبکههای نیابتی منطقهای این کشور، انبوهی از موشکهای بالستیک، کروز و پهپادهای انتحاری را به سمت مسیرهای دریانوردی تجاری و پایگاههای آمریکا در اردن، کویت، بحرین و امارات شلیک کردهاند. برای مقابله با این تهدیدات، سنتکام بهشدت به سامانههای موشکی سطحبههوای پیشرفته از جمله پاتریوت (موشکهای رهگیر PAC-۳ MSE)، ناوشکنهای مجهز به سامانهی ایجیس (با موشکهای استاندارد ۳ یا همان SM-۳) و باتریهای پدافندی «تاد» متکی بوده است. قیمت هر تیر موشک رهگیر پاتریوت بیش از ۴ میلیون دلار است؛ و موشکهای پیشرفتهتر SM-۳ و THAAD بین ۹ تا ۱۲/۵ میلیون دلار به ازای هر تیر هزینه روی دست پنتاگون میگذارند.
رعت مصرف این مهمات گرانقیمت به طور چشمگیری از توان تولید آنها توسط صنایع دفاعی آمریکا پیشی گرفته است. ارزیابیهای اولیهی وزارت جنگ آمریکا نشان داد که تنها در ماههای اولیهی جنگ بیش از ۱,۲۰۰ تیر موشک پاتریوت شلیک شده است. با ادامهی درگیریها، مقامات نظامی اذعان کردند که سطح ذخایر به آستانهای نگرانکننده رسیده است. آسیبپذیری این سپر پدافندی زمانی برجسته شد که در چارچوب یک حملهی ترکیبی موشکی و پهپادی توسط جمهوری اسلامی، یک موشک بالستیک ایرانی با عبور از خطوط دفاعی آمریکا در اردن، منجر به کشته شدن سه نظامی آمریکایی شد.
به این ترتیب، طراحان پنتاگون هشدار دادند که تشدید حملات تهاجمی، پاسخهای مقابلهای بسیار بزرگتری را از سوی ایران در پی خواهد داشت که پدافند منطقهای را فراتر از توان عملیاتیاش زیر فشار قرار داده و نیروهای آمریکایی و متحدان منطقهای را در معرض خطرات غیرقابلقبولی قرار میدهد. علاوه بر این، تحلیلگران دفاعی و فرماندهان ارشد آمریکا بارها هشدار دادهاند که خالی شدن ذخایر موشکی در خاورمیانه، بازدارندگی راهبردی آمریکا در منطقه هند-آرام و سایر حوزههای حیاتی جهان را مستقیماً تضعیف میکند. جایگزینی موشکهایی که ظرف فقط چند هفته یا نهایتاً چند ماه شلیک شدهاند، به دلیل زمانبر بودن فرآیند تولید در زنجیرهی صنایع دفاعی، ممکن است سالها به طول انجامد.
مخالفت متحدان منطقهای آمریکا با گسترش جنگصمیم به تعلیق عملیاتهای بزرگ نظامی علیه ایران، علاوه بر محدودیتهای فیزیکی ذخایر تسلیحاتی، حاصل ترکیبی از فشارهای راهبردی، اقتصادی و دیپلماتیک نیز بود. کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس (از جمله عربستان، امارات، بحرین و کویت) در گفتوگوهای خصوصی از واشینگتن خواستهاند تا خویشتنداری نشان دهد. این کشورها به دلیل میزبانی از پایگاههای نظامی آمریکا و داشتن تأسیسات حیاتی انرژی، مستقیماً در تیررس پاسخهای تلافیجویانهی ایران قرار دارند. ضربات اخیر به برخی تأسیسات در کویت و بحرین، ابعاد این خطر فوری برای ثبات منطقهای را بهخوبی آشکار ساخت
پایان جنگ یا تغییر جنگ؟
با توجه به تعلیق عملیات نظامی، دولت ترامپ تمرکز خود را مجدداً بر اهرمهای اقتصادی و کانالهای دیپلماتیک معطوف کرد. مشاوران ارشد ترامپ، از جمله جرد کوشنر، استدلال کردهاند که برنامهی مداوم فشار اقتصادی همراه با اجرای محاصرهی دریایی و دیپلماسی هدفمند، مسیر پایدارتری با ریسک بهمراتب کمتر ارائه میدهد. اهرم اقتصادی آمریکا عمدتاً بر اجرای محاصرهی سختگیرانه دریایی علیه کشتیهای ورودی یا خروجی از بنادر ایران و همچنین تلاشهای دیپلماتیک برای کاهش صادرات نفت ایران متکی است. «استیون چونگ» مدیر ارتباطات و سخنگوی کاخ سفید، در بیانیهای رسمی بر همین رویکرد دوگانه دولت آمریکا تأکید کرد و گفت ترامپ اگرچه راهحل دیپلماتیک را ترجیح میدهد، اما در صورت تداوم اقدامات ایران در تنگهی هرمز یا علیه متحدان، تمامی گزینهها را روی میز حفظ خواهد کرد. او افزود که پس از تحمل تحریمهای سنگین و حملات هدفمند، دستیابی به یک توافق دیپلماتیک عاقلانهترین مسیر برای تهران خواهد بود




