به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ،
کاروان در سرزمینی فرود آمده که هنوز نامش در تاریخ جاودانه نشده است. بیابان آرام به نظر میرسد، اما نشانههای طوفان از راه رسیدهاند. امام حسین(ع) میداند روزهای سختی در پیش است؛ روزهایی که این خاک شاهد یکی از بزرگترین حماسههای تاریخ خواهد شد.
در چنین شرایطی شاید طبیعی به نظر برسد که دغدغه اصلی یک فرمانده، آرایش نیروها، تأمین امنیت یا آمادهشدن برای رویارویی باشد. اما یکی از نخستین اقداماتی که در کربلا رخ میدهد، نه یک تدبیر نظامی، بلکه اقدامی حقوقی و اخلاقی است.
امام حسین(ع) صاحبان زمین را فرامیخواند.
سیدالشهدا(ع) محدوده سرزمین کربلا را از بزرگان بنیاسد به بهای ۶۰ هزار درهم خریداری میکند؛ آن هم در شرایطی که میداند تنها چند روز بعد این سرزمین به میدان نبرد تبدیل خواهد شد.
امام حاضر نیست حتی برای چند روز، خیمه حقطلبیاش بر روی زمینی برپا شود که حق مالکیت در آن رعایت نشده باشد. ایشان پس از پرداخت وجه، زمین را دوباره به بنیاسد هبه میکند و از آنان میخواهد پذیرای زائران مزارش باشند.
این رفتار فقط یک معامله اقتصادی نبود؛ تجلی نگاهی بود که در آن هیچ مصلحتی و هیچ اضطراری، بالاتر از حق مردم قرار نمیگیرد.
وقتی تفاهم آغاز راه است، نه پایان مسؤولیت
اگر عاشورا را فقط صحنه نبرد شمشیرها ببینیم، بسیاری از درسهای بزرگ آن را از دست خواهیم داد. یکی از مهمترین پیامهای این واقعه آن است که عدالت و رعایت حقوق مردم، امری مربوط به دوران آرامش نیست؛ بلکه دقیقاً در روزهای بحران و چرخشهای بزرگ است که میزان پایبندی کارگزاران به اصول سنجیده میشود.
امروز نیز جمهوری اسلامی ایران پس از ماهها ایستادگی در برابر فشارها و تهدیدهای دشمنان، در فرآیند توافق با آمریکا قرار گرفته است. این مرحله، پایان نبرد نیست؛ بلکه انتقال خط مقدم به میدان دیپلماسی است و حساسیتی بهمراتب بیشتر از رویاروییهای مستقیم گذشته دارد.
در این میدانِ جدید، نبرد برای صیانت از دستاوردهای مقاومت، مراقبت از حقوق ملت و نظارت دقیق بر تحقق تعهداتی است که با هزینه ایستادگی مردم ایران به دست آمده است.
در چنین شرایطی، کارگزار تراز انقلاب اسلامی نمیتواند صرفاً به آغاز یک روند سیاسی یا امضای یک تفاهم دلخوش باشد. همانگونه که امام حسین(ع) در اوج اضطرار، حق صاحبان زمین را ادا کرد، مسؤول امروز نیز موظف است در تمام مراحل پیشرو، حقوق ملت را با حساسیت و دقت پاسداری کند.
مرز میان تفاهم و ایستادگی؛ منطق انتظار فعال
منطق کربلا به کارگزار امروز یادآوری میکند که بهصرف ضرورتهای مقطعی یا امضای یک سند روی کاغذ نمیتوان مأموریت را پایانیافته تلقی کرد. حق ملت زمانی تأمین میشود که آنچه مورد توافق قرار گرفته، بهصورت دقیق، شفاف و قابل راستیآزمایی محقق شود.
از همین رو، روزهای پیش رو را باید روزهای «انتظار فعال» دانست؛ انتظاری که در آن جامعه، نخبگان و مسؤولان چشم به تحقق شروط و تعهدات دارند، نه صرفاً به اعلام توافقها و بیانیهها.
رهبر معظم انقلاب نیز در پیام اخیر خود، با اشاره به تعهد رئیسجمهور برای پاسداشت حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت، تحقق شروط تعیینشده را معیار اصلی مرحله جدید دانستند و تأکید کردند: «از این لحظه، ما یعنی شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز، منتظر تحقق شروط گفتهشده خواهیم بود.»
این موضع، در عین حال یک خطکشی روشن نیز ترسیم میکند؛ اینکه پیگیری روندهای سیاسی و مذاکرات آینده، به معنای پذیرش نظر دشمن یا عبور از خطوط قرمز نیست. درست همانگونه که در منطق عاشورا، مصلحت هرگز جایگزین حق نمیشود، در حکمرانی امروز نیز هیچ فرایند سیاسی نمیتواند جایگزین صیانت از حقوق ملت و جبهه مقاومت شود.
همانگونه که سیدالشهدا(ع) بهصرف نیت خیر یا ضرورت شرایط اکتفا نکرد و حق مردم را بهصورت عملی و ملموس ادا کرد، مسؤولان امروز نیز موظفاند بر مدار همین منطق، تحقق تعهدات را گامبهگام پیگیری و راستیآزمایی کنند و اجازه ندهند حقوق ملت در پیچوخم اجرا و تفسیر توافقات دچار خدشه شود.
مروت حکمرانی؛ صیانت از دستاوردهای مقاومت
کربلا به ما میآموزد که شرایط اضطراری، مجوز نادیده گرفتن حقوق مردم نیست. همانگونه که امام حسین(ع) در محاصره سیاسی و نظامی، خود را موظف به رعایت حقوق صاحبان زمین میدانست، کارگزار امروز نیز موظف است در شرایط پیچیده بینالمللی، پاسدار حقوق ملت باشد.
در این میدان، حقوق ملت و صیانت از خطوط قرمز، در پایبندی به شروط بنیادینی معنا پیدا میکند که تضمینکننده اقتدار ایران و جبهه مقاومت است. حق مردم یعنی همان خطوط سرنوشتسازی که رهبر معظم انقلاب مشخص کردند؛ از رفع کامل تحریمهای اولیه و ثانویه و برچیده شدن قطعنامهها گرفته تا تضمین پایداریِ غنیسازی و توقف کامل جنگ در تمام جبهههای مقاومت.
مسوول امروز باید بداند دستاوردهایی که با خون دل و در میان میدان نبرد به دست آمدهاند، روی میز مذاکره قابل معامله نیستند. مروت حکمرانی ایجاب میکند که تیم مذاکرهکننده باتکیهبر این شروط صریح، از منافع بلندمدت، امنیت منطقهای و استقلال کشور صیانت کند و اجازه ندهد این اقتدار میدانی، در پیچوخم تفاسیر دیپلماتیک کمرنگ شود.
حق مردم و سرمایه اجتماعی مقاومت این است که دستاوردهای ایستادگی ملی به طور کامل حفظ شود و هیچ بخشی از امنیت، استقلال و منافع بلندمدت کشور قربانی مصلحتهای زودگذر نشود.
مروت دیپلماتیک؛ پادزهر گسست اعتماد عمومی
علیرضا شریفی، کارشناس مسائل راهبردی و سیاستگذاری عمومی، در گفتوگو با خبرنگار فارس گفت: «تابآوری یک ملت صرفاً به توان نظامی وابسته نیست؛ بلکه به میزان اعتماد مردم به نظام حکمرانی نیز بستگی دارد. همانگونه که امام حسین(ع) در اوج بحران، حق صاحبان زمین را رعایت کرد، حکمرانی امروز نیز برای حفظ سرمایه اجتماعی نیازمند پایبندی عملی به حقوق مردم است.»
وی افزود: «مروت دیپلماتیک یعنی تیم مذاکرهکننده بداند پشتوانهاش در میز مذاکره، اعتماد عمومی است؛ بنابراین هر توافقی زمانی میتواند موفق تلقی شود که به نتایج ملموس، شفاف و قابل راستیآزمایی برای منافع ملی منجر شود.»
شریفی تأکید کرد: «دوره پیش رو را باید دوره راستیآزمایی و مراقبت دانست؛ چراکه موفقیت صرفاً در رسیدن به تفاهم نیست، بلکه در اجرای دقیق تعهدات و حفظ منافع ملت ۷معنا پیدا میکند.»
الگوی کربلا؛ وفاداری به اصول در روزهای حساس
ایران امروز برای عبور موفقیتآمیز از این مرحله، به مدیرانی نیاز دارد که منطق حقمداری کربلا را در حکمرانی امروز فراموش نکنند؛ مدیرانی که بدانند اقتدار و اخلاق ۲ مسیر جداگانه نیستند.
مسوولانی که پس از آغاز یک روند سیاسی، حساسیت خود را نسبت به حقوق مردم از دست ندهند.
مسوولانی که تحقق شروط و تعهدات را بادقت و وسواس پیگیری کنند.
مسوولانی که از دستاوردهای مقاومت ملی صیانت کنند و اجازه ندهند حقوق ملت در سایه ملاحظات مقطعی کمرنگ شود.
مسوولانی که با شفافیت، اقتدار و مروت، اعتماد عمومی را تقویت کرده و سرمایه اجتماعی کشور را افزایش دهند.
ظهر عاشورا، لشکر کوفه با بیمروتی از هرگونه عهد و پیمانی فاصله گرفت و خود را برای همیشه تاریخ منفور کرد؛ اما نام مردی ماندگار شد که در آستانه نبرد، خاک زیر پای خود را نیز از مردم خرید و حق هیچکس را نادیده نگرفت.
شاید یکی از مهمترین درسهای عاشورا برای ایران امروز همین باشد؛ اینکه مسؤولیت کارگزاران با آغاز یک تفاهم به پایان نمیرسد، بلکه وارد مرحله حراست از حقوق ملت میشود. همانگونه که حق مردم در محاصره تعطیل نشد، امروز نیز در روزهای انتظار برای تحقق شروط و تعهدات نباید فراموش شود.
اقتدار پایدار از دل پایبندی به حقوق مردم، صیانت از منافع بلندمدت ملت و وفاداری به اصول در سختترین شرایط متولد میشود؛ همان درسی که قرنها پیش در کربلا نوشته شد و امروز نیز میتواند چراغ راه حکمرانی کشور باشد.
