به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل ازفارس ،
«اگر این کار را انجام بدهی، شماره تلفن و آدرست را در فضای مجازی منتشر میکنم تا امنیت تو و خانوادهات سلب شود»، چه برداشتی میتوان از چنین رفتاری داشت؟ آن هم در شرایطی که انجام دادن یا ندادن آن کار، مستقیماً به شغل و حرفه فرد مربوط باشد.شاید دقیقترین تعبیر از این کنش، همان تعبیری باشد که محمد علیزادهفرد، کارگردان فیلم حاشیه، مطرح کرد؛ آنجا که گفت: «بهجای متهم کردن یکدیگر، باید کسانی را متهم کنیم که این فضا را ایجاد کردهاند.
دوستان خارجنشین زمانی که در ایران بودند، آثاری میساختند که ما حتی جرئت ساختنش را نداریم و بعد میگویند آثار ما شعاری است! ما فاشیست رسانهای داریم.»حتی سیدمهدی جوادی، تهیهکننده فیلم گیس، نیز به صراحت تأکید کرد که همین «فاشیسم رسانهای» است که فضا را علیه هنرمندان میسازد و حضور آنان در جشنواره را دشوار میکند.
این روزها شاهد چنین رفتارهایی از سوی افرادی هستیم که از ایران گریختهاند و با دشمنان ایران همراه شدهاند؛ دشمنانی که خصومتشان در دفاع مقدس دوازدهروزه و همچنین فتنه ـ یا به تعبیر دقیقتر، کودتای دیماه ـ برای همگان آشکار شده است. همین افراد اکنون دست به رفتارهای زورگویانه میزنند، خود را «خط اول تحریم جشنواره» معرفی میکنند و همزمان ژست دموکراسی میگیرند؛ در حالی که همینها پیشتر برای حضور روی سن اختتامیه جشنوارهی فجر، چه برای اجرا و چه برای دریافت سیمرغ، تلاش فراوان میکردند.
شاید بهترین واکنش به این فضا، کنشی بود که کاظم دانشی در نشست فیلم زندهشور از خود نشان داد؛ جایی که شماره تماس خود را، به نشانه تحقیر این فشارهای خارجی، علناً اعلام کرد و گفت: «من ماندهام و انتقادم را از حرفهام بیان کردهام؛ و اگر شجاعت به من نرسد، قطعاً به شماها هم نخواهد رسید.»در این هشت روزی که از جشنواره فجر گذشته است، بسیاری از فیلمها نشستهای خود را تنها با حضور عوامل تولید برگزار کردند. بخش عمدهای از این غیبتها، نتیجه همین فاشیسم خارجنشینهاست؛ هرچند برخی نیز به نشانه اعتراض شخصی در نشستها حاضر نشدند.
با این حال، روندی که از سوی جریانهای خارجی تحمیل میشود، مصداق روشن «نظریه مارپیچ سکوت» است؛ نظریهای که میگوید اگر فردی خلاف نظر جریان غالب عمل کند، بهتدریج دچار انزوا میشود. این نظریه در بزنگاههای مختلف، چه در میان سلبریتیهای ایرانی و چه خارجی، همواره وجود داشته و همچنان فعال است.امروز این نظریه بیش از هر زمان دیگری از طریق رسانهها و فضای مجازی به اجرا درمیآید. از همین رو، روزنامه فرانسوی فیگارو با بیش از ۲۰۰ سال سابقه، در گزارشی اعلام کرد که در شبکههای اجتماعی، گروهی از حسابهای جعلی و رباتها با ایموجی «تاج» فعال شدهاند تا حمایت دیجیتال از رضا پهلوی را برجسته کنند. این کارزار بخشی از جنگ دیجیتال اسرائیل علیه جمهوری اسلامی است و از الگوهای رفتاری دولتی پیروی میکند.
در پایان باید گفت که باجگیرهای رسانهای میکوشند با تکیه بر نظریه «مارپیچ سکوت» به اهداف خود دست یابند و بستر اصلی کنش آنان نیز فضای مجازی است.در جشنواره فجر ـ همانگونه که پیشتر اشاره شد ـ بسیاری از افرادی که در نشستها حاضر شدند، عملاً به همین فضا اشاره کردند و از آن سخن گفتند. حتی محمدحسین مهدویان، کارگردان فیلم نیمشب، بهصراحت اظهار داشت که برای پروژه خود به سراغ «بازیگران ترسو» نرفته است.
