«قفس داغ» چیست؟ +آشنایی با نحوه کار

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از روزنامه همشهری

سازمان پیشین امنیت و اطلاعات ایران موسوم به ساواک هزاران تن از مخالفین رژیم شاهنشاهی ایران را تا پیش از انقلاب اسلامی شکنجه و به قتل رساند.

مَشی ساواک را می‌توان رویکرد حقیقی رژیم شاه در برابر مخالفانش فرض کرد. برای بسیاری از مبارزان انقلابی، اتاق‌های بازجویی ساواک، آخر دنیا بود؛ سازمانی مخوف که برای سرکوب مخالفان رژیم شاه ایجاد شد و نقش مهمی در مقابله با معترضان داشت.

شاه خوب می‌دانست که اخبار شکنجه‌های مخوف رژیم، بیش از هر چیزی رعب و وحشت را در جامعه حاکم می‌کند و باعث امتناع مردم از سخن گفتن درباره او می‌شود.

قفس داغ

روزنامه همشهری در بخشی از گزارشی که در تاریخ سی‌ام بهمن ۱۴۰۱ با عنوان «ننگ ابدی ساواک» منتشر کرد، نوشته بود: در حقیقت شکنجه قفس داغ باید جزو شکنجه‌های سوزاندن بدن قرار می‌گرفت، ولی خاص بودن این روش باعث می‌شود که قفس داغ از شکنجه‌های مربوط به سوزاندن جدا شود. این قفس که با لوله‌های فلزی ساخته شده بود، ۸۰ سانتی‌متر ارتفاع و نیم متر طول و عرض داشت و سقف آن را با ورقه‌ای فلزی پوشانده بودند. ابتدا زندانی را با فشار فراوان از ورودی کوچک و تنگ آن داخل قفس و سپس در آن را قفل می‌کردند. آنگاه به وسیله اجاق بزرگی که زیر آن بود، قفس را داغ می‌کردند. زندانی که جای هیچ‌گونه حرکتی نداشت و بدن برهنه‌اش با تمامی قسمت‌های فلزی قفس در تماس بود، دچار سوختگی شدید از کف پا تا فرق سر می‌شد. آثار این سوختگی تا مدت‌ها روی بدن زندانی باقی می‌ماند. این نوع شکنجه بسیار در بازداشتگاه کمیته مشترک مورد استفاده قرار می‌گرفت.