به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» به نمقل از598،برآوردهای اقتصادی نشان میدهد در کلانشهری همچون تهران بیش از 40 درصد سبد مصرفی خانوار مربوط به بخش مسکن است، در سایر شهرها نیز اوضاع مسکن کموبیش به همین شکل است.
مسکن همواره یکی از نیازهای ضروری مردم بوده و جزو موضوعاتی به حساب میآید که بخش زیادی از هزینه خانوار را به خود اختصاص میدهد، این مسئله میطبد تا دستگاههای اجرایی کشور وضعیت مسکن را زیر نظر بگیرند و امکان دسترسی مردم به مسکن را تسهیل نمایند.
در دولت نهم و دهم با اجرای پروژهی عظیم "مسکن مهر" بخش قابل توجهی از نیاز مردم به مسکن در یک بازه زمانی 4 تا 6 ساله تامین شد اما با روی کار آمدن دولت یازدهم به ریاست حسن روحانی اوضاع مسکن کاملا تغییر کرد، نگرش دولت روحانی این بود که ساخت مسکن جزو وظایف دولت نیست، این نگرش تا آنجا پیش رفت که وزیر مسکن دولت روحانی که خود یکی از انبوهسازان و کاسبان بزرگ مسکن در تهران بود پروژه مسکن مهر را "مزخرف" نامید و عدم مشارکت خود در ساخت مسکن مهر را "مایه افتخار" خواند.
اینک با بررسی تورم حوزه مسکن میتوان خروجی نگرش دولتمردان اصلاحطلب به این موضوع را مشاهده کرد؛ گزارش بانک مرکزی از تحولات بازار معاملات مسکن شهر تهران در تیرماه 1400 نشان میدهد که متوسط قیمت یک متر بنای مسکونی در تیرماه 1400 نسبت به زمان مشابه سال گذشته 43.7 درصد افزایش یافته است.
افزایش 43.7 درصدی قیمت مسکن در حالی گزارش میشود که بازار مسکن در رکودی تاریخی فرو رفته است؛ مقایسه تعداد معاملات مسکن در تیرماه 1400 نسبت به مدت مشابه سال گذشته نشان میدهد که تعداد معاملات واحدهای مسکونی از 14047 واحد در تیرماه 1399 به 5071 واحد در تیرماه سال جاری کاهش یافته است بعبارتی معاملات تیرماه سال گذشته 277 درصد بیشتر از معاملات تیرماه امسال بوده است.
به گزارش بانک مرکزی، متوسط قیمت خرید و فروش یک متر مربع زیربنای واحد مسکونی معامله شده در بنگاههای معاملات ملکی شهر تهران از 209 میلیون ریال در تیرماه 1399 به 300.4 میلیون ریال در تیرماه سال جاری رسیده است.
معضل دیگری که شاید کمتر مورد توجه قرار گرفته باشد این است که با افزایش قیمت مسکن، خانوارهای تهرانی به سمت خرید واحدهای کوچک روی آوردهاند به طوری که بیشترین سهم معاملات مسکن در تیرماه امسال به واحدهای مسکونی با زیربنای 50-60 متر اختصاص دارد، حال بررسی اینکه زندگی در واحدهای مسکونی 50 متری چه تبعاتی به لحاظ روانی بر خانوارها خواهد گذاشت مجال دیگری میطلبد، هرچند که امکان خرید همین قفسهای مسکونی نیز برای اکثریت مردم به آرزویی محال تبدیل شده است.
