نخبه‌هایی که کارگری می‌کنند!

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» به نقل از تسنیم؛ مشکلات دانش آموختگان بورسیه‌ها علیرغم ورود برخی نهادهای قضایی و نظارتی به این پرونده و ادعای مسئولان وزارت علوم و شورای عالی انقلاب فرهنگی، همچنان پابرجاست و این افراد که عمدتا قشر نخبه و دانشگاهی کشور هستند، این روزها با مشکلات متعددی دست به گریبان هستند.

جدای از مسائلی چون جایابی، وضعیت استخدامی و عدم دریافت مقرری از وزارت علوم، پرداخت هزینه های زندگی و امرار معاش این قشر از بورسیه ها که به دلیل تعهدی که در زمینه عدم اشتغال به وزارت علوم داده اند یکی از اساسی ترین مشکلات این روزهای دانشجویان  و دانش آموختگان بورسیه است  که ریالی از وزارت علوم مقرری نگرفته اند.

به گفته یکی از دانش آموختگان بورسیه، بورسیه‌ها در شرایط عالی برای امرار معاش  با برخی ارگان‌ها و سازمانهای دولتی و خصوصی در پروژه‌های  تحقیقاتی همکاری می‌کنند و با وجود مشکلات فراوان برای دریافت حق الزحمه خود آن هم در دوران شیوع کرونا از سر ناچاری به این شرایط تن می‌دهند.

در این بین هستند بورسیه‌هایی که با داشتن تخصص‌های علمی و مورد نیاز کشور حتی با مدرک دکتری برای امرار معاش زندگی، ناچار به کارهایی چون رانندگی و مسافرکشی، ویزیتوری، نگهبانی، فروشندگی و حتی کارگری ساختمان و کشاورزی رو آوردند.

 حامی عباسی، دانش آموخته دکتری ریاضی محض، گرایش هندسه دانشگاه شهید مدنی آذربایجان و بورسیه دانشگاه ایلام است که علیرغم داشتن مدرک دکتری برای گذران زندگی خود مسافرکشی می کند.

وی درباره وضعیت امروزه دانش آموختگان بورسیه می‌گوید: برای بورسیه ها فرصت های شغلی متعددی از دست رفته و عمر و جوانی ما در دیوان عدالت اداری و وزارت علوم برای گرفتن حق مان تلف شده است. موج ناامیدی بر زندگی بورسیه ها سایه افکنده و برخی از زندگی ها منجر به طلاق شده است. یکی از بورسیه ها دست به خودکشی زد، اتفاق تلخی که به فراموشی سپرده شد. این سال ها با جنجال آفرینی دولتمردان با آبروی علمی بورسیه های کشور بازی شد.

عباسی درباره نحوه بورسیه شدن خود گفت: در فراخوان بهمن ماه سال 1390 شرکت و حکم بورسیه برای دانشگاه ایلام دریافت کردم.  هجمه های دولت تدبیر و امید باعث شد که در سال 1393 دانشگاه ایلام به من عدم نیاز دهد و تاکنون مرکز نظارت و ارزیابی وزارت علوم در هیچ دانشگاهی محل خدمتی را  برای من مشخص نکرده است.

وی افزود: عدم نیاز دانشگاه در حالی بود که در جلسه 1391/4/7  صلاحیت علمی و عمومی بنده در هیئت علمی دانشگاه ایلام مطرح شده بود و با امضای رئیس هیئت اجرایی جذب دانشگاه، رئیس نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری دانشگاه و اعضای هیئت اجرایی جذب دانشگاه در شماره نامه/124/93/138/د مورد تایید قرار گرفته بود. در صورتی که رئیس فعلی دانشگاه ایلام (دکتر محمد علی اکبری) در تخلفی آشکار دستور تشکیل کار گروه علمی مجدد داده و بدون حضور بنده صلاحیت علمی من را رد کرده است.

عباسی که مسیر طولانی را برای پیگیری شکایت خود طی کرده است علیرغم داشتن وضعیت مشابه با دیگر بورسیه‌ها از دیوان عدالت نیز رای منفی می‌گیرد و این مسئله را تعارض آرا از سوی دیوان می‌داند.

وی در این خصوص می‌گوید: علیرغم اینکه نهادهای نظارتی من جمله دیوان محاسبات، سازمان بازرسی کل کشور، کمیسیون اصل نود و آموزش مجلس شورای اسلامی همگی به اتفاق بورسیه ها را به غیر از 36 نفر که اطلاعات نادرست ارائه کرده بودند، قانونی می‌دانند و وزارت علوم را الزام به پرداخت مقرری و تعیین محل خدمت کردند چرا خروجی کارشناسی این نهادها که به استناد قوانین بورس مصوب مجلس سال 64 و 68 و آئین نامه بورس داخل و سند تعهد محضری مصوب شده را در آرای خود نادیده می گیرد و دچار چنین اشتباهاتی می شوند؟ آیا سزاوار است زمانی بیشتر از مدت زمان دوره تحصیل مقطع دکتری را در دیوان سپری کنیم؟

 وی با اشاره به اقدامات کمیسیون اصل نود در این پرونده یادآور شد: پس از دیوان، بورسیه ها به کمیسیون اصل نود شکایت کردند که تا کنون وزارت علوم به تعهدات مکتوب خود با کمیسیون تمکین نکرده است و سناریوی بی سواد جلوه دادن آنها را دنبال می کنند. از کمیسیون اصل نود انتظار می رود که موضوع را به درستی بررسی و موضوع اعاده حیثیت و  خسارات مالی را از وزارت علوم و سازمان امور دانشجویان ستانده و متخلفین و عاملین این جنایت را به قوه قضائیه معرفی کند.