از نمونه های درخشان این همکاری که بیشتر از همه در رابطه با بازیگر و کارگردان رخ می دهد، می توان به زوج اسکورسیزی و دنیرو اشاره کرد که چند فیلم درخشان از خود به جای گذاشتند و نمونه بعدی آن همکاری با لئوناردو دی کاپریو است که همچنان ادامه دارد.
در سینمای ایران هم «مسعود کیمیایی» و «داریوش مهرجویی»چنین خصوصیتی داشته‌اند و با توجه به قهرمان محور بودن آثارشان، معمولا با یک بازیگر در چند فیلم همکاری کرده اند که می توان به بهروز وثوقی، فرامرز قریبیان، محمدرضا فروتن، فریبرز عرب نیا، گلچهره سجادیه، عزت الله انتظامی، علی نصیریان، خسرو شکیبایی و نیکی کریمی اشاره کرد که همکاری های مشترکی داشته‌اند، اما در فیلم های متاخرشان از بازیگران دیگری در نقش های اصلی و مکمل بهره گرفته و برای تعدادی دیگر از آثارشان به سراغ بازیگران دیگری رفته که با نقش نزدیکی بیشتر داشته اند.
در روزهای اخیر سحر ذکریا گلایه های تندی را در فضای مجازی در رابطه با مهران مدیری مطرح کرد و به نوعی کم کار شدنش را به گردن وی انداخته است! کاری به شدت غیرحرفه ای که می توانست در فضای دوستانه تری مطرح شده و جنجالی هم به وجود نیاورد.
پس از صحبت های او بازیگران دیگری همچون محمد شیری و سعید پیردوست هم به جمع گلایه کنندگان اضافه شده و مدیری را بابت کم کاری و یا بیکاری شان مورد شماتت قرار دادند!
هنگامی که سریال های تلویزیونی دو دهه اخیر مدیری و نام بازیگرانش را بررسی می کنیم به نتایج جالبی می رسیم که یکی از آنها به شهرت رسیدن همین بازیگران ناراضی فعلی بابت سریال های مدیری است.در حقیقت اغلب آنها با اتکا به همین محبوبیت در سینما و تلویزیون فعال تر شده و دوره پرکاری را پشت سر گذاشته اند.
در طرف دیگر به بازیگرانی همچون لاله صبوری، رامین ناصرنصیر و...برمی خوریم که با وجود آن که دوره ای طلایی را در کنار مدیری گذرانده و پس از آن دیگر همکاری مشترکی با هم نداشته و گلایه هایی را مطرح نکرده اند.
اتفاق هایی از این جنس که گهگاه در قالب پست های اینستاگرامی و یا مصاحبه های سطح پایین رسانه های زرد منتشر می شود،جایگاهی در دنیای سرگرمی سازی امروز جهان ندارد. چرا که مقام کارگردان به عنوان مولف همیشه روشن بوده و بازیگر نیز جایگاه خود را به خوبی می شناسد.
منبع : سینما ایده‌آل
