سالیان بسیاری است که کشور ایران از وجود رژیم پهلوی زدوده شده و ملت ایران در نبود این رژیم خائن و در زیر سایه حکومت انقلابی روزگار خویش را میگذرانند و آزادانه به سمت و سویی گام برمی دارند که خداوند متعال بدان امر فرموده و امام راحل(ره) برای شناساندن آن تلاش نموده است، ولی آنچه امروز مورد بحث است، دلیل و یا دلایل ایجاد این آزادی و مبرا شدن کشور ایران، از حکومت غربی پهلوی می باشد.
حکومت پهلوی ، باوجود اطمینان خاطری که از موفقیت عملکرد خویش در جامعه داشت، ولیکن همه روزه اعتراض و نارضایتی مردم را شاهد بود، مردمی که از هر قشر و گروهی خواستار برچیده شدن پایه های نظامی پهلوی بودند.
در نگاهی گذرا می توان برخی از دلایل و عوامل سقوط رژیم پهلوی را آنچه در ذیل آمده است دانست:
وابستگی شدید نظام پهلوی و اطاعت بی چون و چرا و همه جانبه این جکومت از آمریکا و دیگر کشورهای غربی، موجب شد تا با پیاده سازی برنامه هایی غربی، موجب ناراحتی و عدم رضایت و در نهایت اعتراض ملت مسلمان شود.
حکومت پهلوی روزی با تحت تاثیر قرارگرفتن از فرهنگ غرب حجاب از سر بانوان شیعه برمی داشت و روزی هم با اهانت به مسلمانان سعی در جا انداختن فرهنگی غربی داشت، این حکومت همچنین با فرهنگ تجمل گرایی و اسراف و غارت اموال عمومی، روزگار خوشی را سپری می کرد و با ثروت اندوزی های بیش از پیش خود، فقر و تنگدستی در زندگی مردم عادی را برایشان به جای می گذاشتف موجب افزایش معترضان و ناراضیان حکومت خود شد.
حکومت پهلوی با اختصاص دادن اموال کشور به خاندان خویش و گسترش فساد در دربار خود و همچنین ادارات و ارگان های دولتی ، موجب شد تا مردمی که از پابرجا بودن این حکومت رضایت ندارند، دست به اعتراض بزنند ولیکن با توجه به سودرسانی حکومت پهلوی به خاندان و دوستداران این حکومت، شاه ملعون با بی توجهی کامل از حجم انبوه اعتراضات گذر کرد و بیش از پیش به خودخواهی خود ادامه داد.
نظام شاهنشاهی همواره با جلوگیری از فعالیت احزاب ملی و مذهبی و مقید و دربند کردن شخصیت های ملی و مذهبی و مبارز سعی داشت تا از رشد آگاهی های سیاسی و اجتماعی قشرهای مردم جلوگیری کند تا در نهایت بتواند کشور را هر گونه که می خواهد اداره کند ولی با وجود درک و آگاهی ملت مسلمانان و به لطف امام خمینی(ره)، این تفکر شاه، به خیالی عبث و نافرجام مبدل شد.
فراگیر شدن فساد مالی در دربار و حکومت و عدم توجه به اصول مذهبی و اهانت به اعتقادات مردم و هدایت های به موقع و زودهنگام امام خمینی (ره) موجب شد تا روشنگری در مردم ایاد شود و با گوش جان سپردن به فرمایشات امام راحل(ره)، قدرت مقابله ی مقتدرانه تر با حکومت پهلوی را پیدا کنند.
مردم ایران که سال هایی را در شرایط بد اجتماعی،فرهنگی و.. سپری کرده بودند و شاهد رفتارهای غیر اخلاقی شاه و خانواده وی و عدم رعایت قانون از سوی حکومت وی بودند، با گوش سپردن به فرمایشات امام، راه بهبود شرایط و سرکوب حکومت پهلوی را پیش گرفتند.
نقـش حضرت امام خمینی در روشـن ساختـن اهداف واقعى رژیـم شاه و گوشزد کـردن رسالت خطیر علما و حـوزه هاى علمیه در ایـن شـرایط بسیار مـوثـر وکارساز بـود. تلگرافها و نامه ها سرگشاده اعتـراض آمیز علما به شاه و اسد الله علـم مـوجى از حمایت را در اقشار مختلف مردم برانگیخت. لحـن تلگرافهاى امام خمینـى به شاه و نخست وزیر تند و هشـدار دهنده بود.
امام خمینی(ره) همواره اطلاعاتی را در اختیار علما قرار می دادند و مراجع و علماى قـم را به نشست و چاره جویى فرا می خواندند و بر آگاه کردن مردم و قیام آنان در برابر دخـالتهاى آمـریکـا و خیـانتهاى شاه پـافشـارى داشت.
امام خمینى در اجتماع مردم, بى پروا از شخص شاه به عنـوان عامل اصلـى جنایات و همپیمان با اسـرأیل یاد مـى کـرد و مـردم را به قیام فرا مـى خواند. امام خمینى در سخنرانى خـود در روز دوازده فروردیـن 1342 شدیدا از سکـوت علماى قـم و نجف و دیگر بلاد اسلامى در مقابل جنایات تازه رژیـم انتقاد کرد و فرمود : امروز سکـوت همراهى با دستگاه جباراست حضـرت امام روز بعد ( 13 فـروردیـن 42 ) اعلامیه معروف خـود را تحت عنـوان شاه دوستى یعنى غارتگرى منتشر ساخت .
این اقدامات و روشنگری ها و افشاگری های امام خمینی از حکومت پهلوی موجب بازداشت شدن ایشان شد. ایشان پـس از 19 روز حبـس در زندان قصـر به زنـدانـى در پـادگـان نظامـى عشـرت آبـاد منتقل شـد .
اگرچه امام(ره) در حبس مورد آزار و اذیت قرار می گرفتند ولیکن از پاسخ گفتـن به سئوالات بازجـویان, با شهامت و اعلام اینکه هیئت حاکمه در ایـران و قـوه قضأیه آنرا غیر قانـونـى وفاقـد صلاحیت مـى داند, اجتناب ورزید.
در شامگاه 18 فروردیـن سال 1343 بدون اطلاع قبلـى, امام خمینى آزاد و به قـم منتقل مـى شـود ولی در سحرگاه 13 آبان 1343 دوباره کماندوهاى مسلح اعزامـى از تهران, منزل ایشان در قـم را محاصره کردند و وی را بازداشت و به همراه نیروهاى امنیتى مستقیما به فرودگاه مهرآباد تهران اعزام و با یک فروند هـواپیماى نظامى که از قبل آماده شده بـود, تحت الحفظ مامـوریـن امنیتى و نظامى به آنکارا پـرواز کـرد و ساواک خبـر تبعیـد امام خمینى را به اتهام اقـدام علیه امنیت کشـور در روزنـامه ها منتشـر سـاخت.
امام خمینی که همواره در تلاش برای روشنگری و آزادسازی ملت ایران از چنگال حکومت غربی پهلوی بود،در مدت 11 ماه اقامت خود در ترکیه که همزمان با اوج گرفتن خیانت های دربار و اجرای اقدامات آمریکایی پسند بود، از آگاه سازی مردم ایران و را چاره نشان دادن به آنان دست نکشید و همچنین تـدویـن کتـاب بزرگ تحـریـر الـوسیله را آغاز کردند.
ایشان در روز 13 مهرماه 1343 به همراه فرزنـدشان آیه الله حاج آقا مصطفـى از ترکیه به تبعیدگاه دوم, کشـور عراق اعزام شدند و سختی های بسیاری را متحمل شدند ولیکن هیچیک از ایـن دشـواری ها نتـوانست او را از مسیـرى که آگـاهانه انتخاب کرده بود باز دارد .
امام خمینى سلسله درسهاى خارج فقه خـویـش را با همه مخالفتها و کارشکنیهاى عناصـر مغرض در آبان 1344 در مسجـد شیخ انصارى (ره) نجف آغاز کرد که تا زمان هجـرت از عراق به پاریـس ادامه داشت .
ایشان از بدو ورود به نجف با ارسال نامه ها و پیکهایى به ایران, ارتباط خویـش را با مبارزیـن حفظ نموده و آنان را در هر منـاسبتـى به پـایـدارى در پیگیـرى اهـداف قیام 15 خـرداد فـرا مى خواند و در تمام دوران پـس از تبعید، به دقت تحـولات جارى جهان و ایـران را زیـر نظر داشتند و از فـرصت به دست آمـده نهایت بهره بـردارى را می کردند و علیرغم دشواریهاى پدید آمـده، هیچگاه دست از مبارزه نکشیـده وبا سخنـرانی ها و پیامهاى خـویـش امیـد به پیـروزى را در دلها زنـده نگـاه مى داشتند .
شهادت آیه الله حاج آقا مصطفى خمینى در اول آبان 1356 و مراسـم پر شکـوهـى که در ایران برگزار شـد نقطه آغازى بـر خیزش دوباره حـوزه هاى علمیه و قیام جامعه مذهبى ایران بـود. امام خمینى در همان زمان به گـونه اى شگفت ایـن واقعه را از الطـاف خفیه الهى نامیده بـود. رژیـم شاه با درج مقاله اى توهیـن آمیز علیه امام در روزنامه اطلاعات انتقام گرفت. اعتراض به ایـن مقاله, به قیام 19 دى مـاه قـم در سـال 56 منجـر شـد که طــــى آن جمعى از طلاب انقلابـى به خـاک و خـون کشیـده شـدنـد ولی شاه علیـرغم دست زدن به کشتارهاى جمعى نتـوانست شعله هاى افروخته شـده را خامـوش کند!
در آن زمان در دیدار وزراى خارجه ایران و عراق در نیویورک تصمیـم به اخراج امام خمینـى از عراق گرفته شـد و روز دوم مهر 1357 منزل امام در نجف بـوسیله قـواى بعثـى محاصره گردیـد و ایشان وارد پاریس شدند وپس از آن امام خمینى در دی ماه 57 شوراى انقلاب را تکشیل دادند و در نهایت با پیگیری ها و تلاش های خویش در نهایت باعث فرار شاه در 26 دی ماه از کشور شدند و این اقدام حضرت امام خمینی(ره) موجب خوشحالی و جشن و پایکوبی مردم در خیابان ها و در نهایت به ارمغان آوردن پیروزی و سربلندی جاودان برای ملت ایران و ایجاد حکومت اسلامی در ایران اسلامی شد.
به حق که انقلاب امام خمینی زیر سایه انقلاب امام حسین (ع) بود...
برای شادی روح امام خمینی کبیر
صلوات ...
منبع : حامیان ولایت
