مدیران وزارت خارجه آمریکا نظیر مورگان اورتاگوس و برایان هوک اخیراً ضمن ادعای آمادگی دولت متبوع خود برای مذاکره و برقراری روابط دیپلماتیک با جمهوری اسلامی ایران، اذعان کردهاند که تحریمهای ایران لغو نشده و این تحریمها برای تضمین امنیت ملی آمریکا لازم هستند.
سیاستی که دولت آمریکا در این خصوص در پیشگرفته، سیاست چماق و هویج و در راستای تحقق کارزار فشار حداکثری است. دولت آمریکا با ارائه کمترین حد مشوقها که تعاملات دیپلماتیک با جمهوری اسلامی ایران است، میخواهد با بهرهگیری از پیامدهای ناشی از تحریم، جمهوری اسلامی ایران را ترغیب به مذاکره نماید.
اما از سوی دیگر در راستای نشاندادن چماق که به دنبال ترساندن و ارعاب ایران میباشد، آمریکاییها اعلام میکنند که تحریمها لغو نخواهد شد.
یک مذاکره زمانی عاقلانه محسوب میشود که طرفین مذاکره در موقعیتی برابر با یکدیگر باشند. نه اینکه یکطرف شدیدترین فشارها و تحریمها را علیه طرف دیگر اعمال نماید.
دولت آمریکا به دنبال این است که با صرف کمترین هزینه، بیشترین فایده را از مذاکره با ایران ببرد. یعنی بدون اینکه تحریمها لغو شود، جمهوری اسلامی ایران برنامه هستهای و همچنین محدودیت برنامه موشکی و سیاست منطقهای خود را بپذیرد.
گواه این ادعا سابقه مذاکرات پیشین در سال 1368 بر سر آزادی گروگانهای آمریکایی در لبنان، در ازای رفع توقیف اموال و داراییهای ایران در آمریکا است. در این ماجرا دولت آمریکا پس از آزادی گروگانهای خود که با تلاشهای جمهوری اسلامی ایران صورت پذیرفته بود، حاضر به انجام تعهد متقابل خود نشد.
تجربه بسیار نزدیکتر و ملموستر در زمینه عهدشکنیهای آمریکا، رفتار این دولت در خصوص توافق هستهای برجام است. بنابراین مذاکرهای که در سایه تحریمها انجام شود، فاقد سرانجام مناسبی خواهد بود
منبع : اندیشکده راهبردی تبین
