شلیک جنگ به قلب «اقتصاد» آمریکا

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از تسنیم

در منظومه رفتارشناسی رأی‌دهندگان آمریکایی، متغیرهای متعددی نظیر مناقشات فرهنگی، رویکردهای حزبی و جهت‌گیری‌های هویتی نقش‌آفرینی می‌کنند، اما هیچ عاملی توان برابری با وزن و فوریت «شاخص‌های معیشتی و رفاهی» را ندارد. اقتصاد همواره قطب‌نمای اصلی تصمیم‌گیری پای صندوق‌های رأی در ایالات متحده بوده است.

همان‌طور که در رقابت‌های ریاست‌جمهوری سال 2024، نارضایتی فزاینده افکار عمومی از تورم انباشته، جهش هزینه‌های مسکن و کاهش قدرت خرید، به‌مثابه اهرمی تعیین‌کننده زمینه‌ساز شکست دموکرات‌ها و بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید شد، اکنون شواهد میدانی نشان می‌دهد که همین مؤلفه اقتصادی در چرخشی معنادار، به بزرگ‌ترین پاشنه آشیل ترامپ و حزب جمهوری‌خواه در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره مبدل شده است.

ریشه این دگرگونی بنیادین و خشم عمومی را باید در بازتولید سیاست‌های ماجراجویانه خارجی جست‌وجو کرد. مداخله‌گرایی گسترده و غیرسازنده واشنگتن در جغرافیای غرب آسیا و ورود به منازعه و تقابل مستقیم با ایران، زنجیره‌ای از پیامدهای نامطلوب اقتصادی را به داخل مرزهای آمریکا گسیل داشته است. این سیاست‌های تهاجمی نه‌تنها امنیت انرژی را متزلزل کرده و موجب نوسانات شدید در بهای جهانی سوخت شده، بلکه میلیاردها دلار از منابع مالیات‌دهندگان آمریکایی را به‌جای هدایت به‌سوی بازسازی زیرساخت‌های فرسوده داخلی، مهار هزینه‌های درمانی و کنترل تورم کالاهای اساسی، به کام ماشین نظامی کشانده است.

برای رأی‌دهنده طبقه متوسط و کارگری آمریکا که وعده اولویت‌بخشی به منافع ملی و رونق داخلی را باور کرده بود، مشاهده تشدید کسری بودجه، جهش دوباره نرخ بهره و بالا رفتن سرسام‌آور قیمت سوخت و اقلام معیشتی، حاصلی جز سرخوردگی عمیق نداشته است. افکار عمومی آمریکا میان افزایش هزینه‌های روزمره سبد خانوار و ماجراجویی‌های پرهزینه در خاورمیانه ارتباطی مستقیم و علّی برقرار کرده‌اند.

این باور در جامعه آمریکا تثبیت شده است که باز هم منافع لابی‌های نظامی و گرایش‌های مداخله‌گرایانه، بر امنیت اقتصادی شهروندان عادی تقدم یافته است،

ازهمین‌رو، در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، مؤلفه‌های بازدارنده اقتصادی به کاتالیزور اصلی کاهش محبوبیت جمهوری‌خواهان تبدیل شده‌اند. رأی‌دهندگان ناراضی در ایالت‌های کلیدی و تعیین‌کننده، این انتخابات را مجالی مناسب برای تنبیه حزبی می‌دانند که با دامن زدن به تنش‌ها در غرب آسیا، بحران معیشت را تعمیق کرده است.

ترامپ که قدرتش مرهون نارضایتی اقتصادی از رقیب بود، اکنون خود را در برابر همان خشم مهارناپذیر می‌بیند؛ واقعیتی که می‌تواند کنترل کنگره را از دست هم‌پیمانان وی خارج سازد و معادلات قدرت در واشنگتن را به‌زیان جمهوری‌خواهان دگرگون کند.