دوشنبه 25 آبان 1405 - Mon 16 Nov 2026
  • دروغ‌هایی که آمریکا با آن‌ها جنگ به راه انداخت

  • آزمون جدید در بورس

  • در نشست خبری سخنگوی وزارت امور خارجه مطرح شد؛ آژانس اتمی تحت نفوذ آمریکا است/ این ما هستیم که از کشورهای همسایه مطالبه غرامت داریم

  • عراقچی به پاکستان سفر می‌کند

  • شهر موشکی جدید معادلات راهبردی منطقه را تغییر می‌دهد/در وضعیت «نه جنگ، نه صلح» نخواهیم ماند+ فیلم

  • اسرائیل تهدید جهانی است نه ایران

  • قیمت طلا امروز یکشنبه ۲۴ آبان ۱۴۰۵

  • مهره گمشده تیم ملی پیدا شد

  • حسام چقدر از حساب های اضافی را بست؟

  • حکم قطعی باج‌گیر رسانه‌ای اجرا شد

  • رادار سایت پدافندی آمریکا در پایگاه بالگردی الرفاع بحرین هدف قرار گرفت

  • این ۵ میوه را برای کاهش وزن بخورید

  • شکست انتخاباتی و انزوای سیاسی نتانیاهو / ارتش رژیم صهیونیستی: فوریتی برای جنگ وجود ندارد+ عکس

  • ضرورت و لازمه پایان جنگ و بازدارندگی

  • لحظه خالی شدن آسمان آمریکا / فیلم

  • بازگشت بازیکن ستاره استقلال به تهران مشخص شد

  • ترامپ، ترمزِ ونس را کشید

  • قیمت روز گوشت قرمز در ۲۳ آبان ۱۴۰۵

  • حضور ۵۰ میلیونی در فراخوان پهلوی! / فیلم

  • ما وارثان دیروز و نگهبانان فردا هستیم

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 151768
    تاریخ انتشار: 24/شهريور/1398 - 13:35
    دنیای فوتبال

    شباهت‌های علی دایی و رونالدو

    دایی و رونالدو می‌توانند بهترین الگو برای فوتبالیست‌های ایرانی و پرتغالی باشند؛ دو بازیکن که کم هم از آنها انتقاد نشد اما غالبا بی‌توجه به موج‌های منفی کار خودشان را کردند و موفق هم بودند.

     شباهت‌های علی دایی و رونالدو

     بانک ورزش نوشت: علی دایی و کریستیانو رونالدو قطعا از نظر فنی قابل مقایسه نیستند اما هر کدام در ژانر خود سوپراستار بودند؛ چیزی که این روزها این دو نام را به هم گره می‌زند، حرکت رونالدو به سمت شکستن رکورد علی دایی است.

    دایی با ۱۰۹ گل زده بهترین گلزن مسابقات ملی تاریخ به شمار می‌رود و رونالدو در حال حاضر با ۹۳ گل، به‌شدت رکورد او را تهدید می‌کند. در این میان، بین دایی و رونالدو حداقل سه شباهت کلیدی وجود دارد که باعث شده هر دو نفر چنین حد نصاب فوق‌العاده‌ای از خود به جا بگذارند.


    شباهت اول، استمرار این دو نفر است. علی دایی ۱۳ سال حضور پیوسته در تیم ملی ایران داشت و از اولین بازی ملی کریس رونالدو برای پرتغال هم ۱۶ سال می‌گذرد. هر دو نفر از نظر کیفی هم همیشه در سطح نسبتا مطلوبی قرار داشتند، بدون چنان فراز و نشیبی که حضورشان در تیم ملی را قطع کند.

    یکی از نمونه‌های مقابل این رویکرد، نیمار برزیلی است که کیفیت بالایی دارد اما نوسان در کارش زیاد است و به همین دلیل شاید هرگز مدعی شکستن رکوردهای طولانی‌مدت نباشد.

    شباهت دوم «جدیت» است. برای دایی و رونالدو چیزی به اسم رقیب آسان یا بازی کم‌اهمیت وجود نداشت و ندارد. دایی مقابل مالدیو با همان جدیتی بازی می‌کرد که برابر ژاپن یا کره‌جنوبی. در مورد رونالدو هم داستان همین است و لتونی و آندورا برایش فرقی با فرانسه و آلمان ندارند. او هم مثل دایی همیشه دوست دارد بهترین باشد.

    سومین شباهت هم بی‌رحمی و سیری‌ناپذیری آنهاست. برای خیلی از بازیکنان دنیا مهم نیست که وقتی سه گل به تیمی مثل گوام زدند باز هم به گلزنی ادامه بدهند اما دایی گل چهارم را هم می‌زند. همان طور که رونالدو گل چهارم را به لیتوانی می‌زند و اگر بازی ادامه داشت، بیشتر از اینها هم گل می‌زد!

    دایی و رونالدو می‌توانند بهترین الگو برای فوتبالیست‌های ایرانی و پرتغالی باشند؛ دو بازیکن که کم هم از آنها انتقاد نشد اما غالبا بی‌توجه به موج‌های منفی، کار خودشان را کردند و موفق هم بودند. حضور در جدولی که نیاز به بیش از یک دهه درخشش دارد، این مساله را به خوبی تایید می‌کند.»
     

    منبع : بانک ورزش

    نظرات بینندگان
    نظرات شما