اشک ناخواسته روی گونههای ماریا جاری میشود، اما نمیخواهد ناامید شود.
او درک درستی از «توکل» دارد. ماریا هرگز خوشبخت نبوده، اما همیشه پای انتخابش ایستاده است. انتخاب یک شوهر ایرانی با وجود مخالفتهای خانواده و حالا انتخاب دینی جدید و تغییر از آیین کاتولیک به اسلام پشت دیوارهای سرد و سنگین زندان.
آرامش در وجود زن میانسال موج میزند. اما از یادآوری خاطرات آن روز شوم، آهی میکشد و چشمان دریاییاش، طوفانی میشود: «در شیراز زندگی میکردیم. ۲۰ روز از نامزدیام با یک مرد مسلمان میگذشت. همسرم در استخر خانه شنا میکرد و دختر ۶ ساله همسایه هم به خانه ما آمده و در حال بازی با سگمان بود. نمیدانم چه شد که به داخل استخر افتاد و بر اثر ضربه سرش به پلکان بیهوش شد. همسرم هراسان او را به بیمارستان رساند و من همسایه را باخبر کردم. اما بچه جان باخت.»
ماریا به حلقهای که هنوز در دستش است، خیره میشود: «پای میز محاکمه با وفاداری به همسرم ایستادم و متهم به قتل عمد شدم. با آنکه اصلاً قتلی در کار نبود، اما همسرم گفت هر طور شده رضایت پدر و مادر بچه را میگیرد، اما نشد. حالا از آن روزها ۱۸ سال میگذرد روزهای پر انتظاری را پشت سر گذاشتهام.»
ماریا در دوران محکومیتش، بهعنوان نماینده سالن قرنطینه، فعالیت میکند و میگوید: همدم و مونسم بعد از لطف خدا، کتاب است و این دوران را بدون هیچ ناامیدی و دغدغه و سرشار از امید گذراندم.
«حاجی رضا شاکرمی» دادستان عمومی و انقلاب استان البرز با بیان اینکه بتازگی اولیای دم حاضر شدهاند با دریافت دیه از مجازات «ماریا» صرفنظر کرده و از قصاص وی چشم پوشی کنند، گفت: در حالی که بنا بر گزارش مددکاری زندان، «ماریا» برای دیگر مددجویان ایجاد اشتغال کرده و در ارائه خدمات به زندانیان از جایگاه خوبی برخوردار بود، زندانیان زن در گلریزان، مبلغی برای پرداخت دیه و آزادی وی جمعآوری کردند، اما هنوز راه زیادی تا آزادی این زندانی بیملاقاتی مانده بود. بدین ترتیب زوج نیکوکار البرزی با فرستادن نماینده خود به دفتر دادستانی کرج، نامه آزادی این زن را امضا کردند.
«ر. ف» نیکوکار البرزی اظهار کرد: امیدوارم سرگذشت عبرت آموز این زن پرتلاش که آگاهانه و بر اساس شناخت و مطالعه به دین اسلام گرویده است، از یادها نرود. خوشحالم که خداوند، من و همسرم را لایق کمک به این بنده گرفتار دانست و برای این اجر بزرگ، انتخاب کرد.
منبع : روزنامه جوان
