آقای علی ربیعی به عنوان سخنگو منصوب شد تا دولت پس از ده ماه، صاحب سخنگو شود. او پیش از این، وزیر وزارت رفاه و کار بود که به خاطر سو مدیریت و مدیریت پر حاشیه، با استیضاح مجلس و رأی عدم اعتماد، برکنار شد.
جالب اینکه رئیس جمهور به جای ربیعی، محمد شریعتمداری را برای وزارت رفاه و کار معرفی کرد؛ کسی که در معرض استیضاح و برکناری از سوی مجلس بود! این روزها آوازاه رانت خواری داماد وزیر جایگزین ربیعی، سر زبان هاست. واردات غیر قانونی خودرو، و آشفته بازار قیمتها از جمله در حوزه خودرو، میراث شریعتمداری است.
آقای ربیعی البته پس از برکناری بیکار نماند و بلافاصله از سوی آقای روحانی مأمور شد تا وضعیت آشفته اردوگاه حامیان روحانی را که دچار ریزش شدید شده، سر و سامان دهد. بنابر اعلام علی صوفی مشاور خاتمی، محبوبیت اجتماعی روحانی به زیر ۱۰ درصد رسیده است.
آقای ربیعی در جلسه استیضاح نتوانست از عملکرد خود دفاع کند و مجلس همسو با دولت، از وی سلب اعتماد کرد. اکنون باید دید آیا او به عنوان دستیار ارتباطات اجتماعی روحانی و سخنگوی دولت میتواند از عملکرد نابسامان دولت دفاع کند؟
با این حال نفس اینکه دولت در پایان ششمین سال خود مجدداً صاحب سخنگو میشود، مغتنم است. بالاخره گفتهاند لنگه کفش هم، در بیابان غنیمت است. مردم هم سریع الرضا هستند و مجبورند سقف انتظارات خود را در حد توانایی این دولت پایین بیاورند.
این همان دولتی است که رئیس آن ابتدا و عده تحول اقتصادی ۱۰۰ روزه را داد، سپس همین وعده را به گزارشهای اقتصادی و عملکردی ۱۰۰ روزه فروکاست، و سرانجام، از تیرماه ۹۷ بدون سخنگو اداره شده است. البته آخرین نشست خبری و مطبوعاتی آقای روحانی هم، ۱۵ ماه قبل یعنی ۱۷ بهمن ۱۳۹۶ برگزار شده است!
با این شرایط، باید همین خبر را که دولت صاحب سخنگو شده تا به گوشهای از ابهامات عملکردی دولت پاسخ دهد، مغتنم شمرد. سخنگوی ایده آل، ان شاء الله در دولتی جوان و جدید و پر نشاط.
منبع : حامیان ولایت
