سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب‌الله لبنان، در سخنرانی خود به مناسبت بزرگداشت چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، یک پیشنهاد مشخص و عینی را مطرح کرد: ایمن‌سازی حریم هوایی لبنان با کمک نظامی و پدافندی ایران به ارتش این کشور. دکتر ظریف هم در سفر خود به لبنان، بر آمادگی ایران در این خصوص تاکید کرد و البته گفت که تهران، منتظر پاسخ بیروت است. این پیشنهاد با احتمال نزدیک به قطعیت، از سوی بیروت رد خواهد شد کما این‌که سعد الحریری نیز در این خصوص موضع گرفته است. اما چرا؟
در آذرماه امسال، لبنان پس از چندین ماه تعلل، در نهایت هدیه نظامی روسیه را بنا به دلایل ظاهراً فنی رد کرد در حالی که مسکو این اقدام بیروت را سیاسی می‌دانست. به زعم روسیه، آمریکا مانع هرگونه همکاری نظامی میان بیروت و مسکو است.
در سال ۹۳، دولت لبنان طی یک مصوبه، مخالفت خود را با کمک نظامی ایران به ارتش لبنان اعلام کرد. این در حالی بود که لبنان کمک ۳ میلیارد دلاری عربستان برای خرید نظامی از فرانسه را پذیرفت و البته این کمک مشروط، مبنایی برای اعمال فشار ریاض بر بیروت بود و هیچ‌گاه به‌طور کامل محقق نشد.
سیدحسن نصرالله پیش‌تر در گفتگو با روزنامه السفیر (که حالا تعطیل شده است)، به صراحت گفت که کمک غیرمشروط هر بازیگر خارجی – جز اسرائیل-، برای ارتش لبنان مفید است و باید از آن استقبال کرد. اما واقعیت این است که رقبای حزب‌الله از یک‌سو و قدرت‌های خارجی از سوی دیگر، علاقه‌ای ندارند که سلاح‌های ارتش لبنان با مشارکت و کمک دولت‌هایی چون روسیه و ایران تامین شود. آمریکا، برخی قدرت‌های اروپایی و عربستان، کمک‌های نظامی ایران به لبنان را به‌معنای اهرمی برای توسعه نفوذ این کشور در بیروت دانسته و مخالف آنند در حالی که خود برای کمک‌های غیرسخاوتمندانه‌شان، از شرط‌گذاری برای لبنان ابایی نداشته و ندارند. بازی عربستان با وعده کمک ۳ میلیاردی، یک نمونه مشخص در این خصوص است.
منبع : اندیشکده راهبردی تبیین
