بخش قابل توجهی از هنجارشکنی کف خیابان، مربوط به نوع لباس هاست و از طرفی، جمع کردن و جلوگیری از خرید و فروش این لباس های مسأله دار و خلاف عفت که به صورت علنی در حال فروش است، کار پیچیده ای نیست.

متأسفانه برخی از مسئولین در دام تحلیل های سطحی و عوامانه گرفتار شده اند و یا اگر اقداماتی هم انجام می دهند، اقدامات متناسب با یک جنگ تمام عیار نیست.

نکته جالب این است که در حالی که واقعیت بی حجابی، بر اساس این آمار، 6.4 درصد است، جامعه احساس می کند که 30 درصد بانوان، بی حجاب هستند.

ما حجاب را به حکم شرع، عقل و قانون، یک ارزش می دانیم و واجب است که در جامعه ما رعایت شود اما دولت فرانسه آن را مغایر ارزش های خود می داند و با همه ادعاهای ظاهری که آنها در زمینه آزادی، حقوق بشر و ... دارند، جلوی پوشش اسلامی را می گیرند.

عرفی سازی دین، یکی از خواسته های همیشگی جریان غربگرا در کشور بوده است. قطعاً گرایش به سمت برداشت های عرفی از مقولات دینی، هر اندازه که باشد مورد استقبال آنها قرار خواهد گرفت.

تاریخ انقلاب نشان داده است که مردم ممکن است که با مشکلات اقتصادی و معیشتی کنار بیایند اما بر سر ایمان، غیرت و مولفه های اخلاقی، اعتقادی و فرهنگی بسیار حساس هستند.

قطعاً باید با موارد سازمان یافته کشف حجاب و ولنگاری مقابله کرد، منتها واقعیتی که امروز با آن روبرو هستیم این است که اکثریت کسانی که این روزها کشف حجاب می کنند، جزو موارد سازمان یافته نیستند.

اساساً اگر قرار بود مسائل اجتماعی و فرهنگی صرفاً با تکیه بر لبخند، نصیحت و کار فرهنگی حل شود، نیاز به هیچ قانون و اقدام قانونی در هیچ کجای دنیا نبود!

«زور»، در ذات خود نه خوب است و نه بد؛ منتها باید دید که برای چه کاری و در کجا إعمال می شود؟ آنگاه است که متصف به خوب بودن یا بد بودن می شود.

در قوانینی که تدوین می شود باید به این نکته توجه کرد که نباید منطوق یا مفهوم ماده قانونی، بدحجابی را مجاز بداند و یا در نهایت، منجر به عادی نشان دادن و عادی سازی بدحجابی شود.

دانش آموزان در بهترین سال های زندگی خود، 12 سال در اختیار آموزش و پرورش قرار می گیرند. این بهترین فرصت است که مسائل مربوط به حجاب و عفاف، در ذهن آنها به خوبی نقش ببندد.

عده ای از دختران و زنان در این شرایط برای پیدا کردن مانتو یا لباس مورد نظر خود که معیارهای اسلامی هم در آن رعایت شده باشد، عملاً سردرگم می شوند و بسیاری از آنها که حساسیت کمتری دارند ممکن است قید برخی ملاحظات اخلاقی و شرعی را بزنند.

برخی گمان می کنند که وقتی دو تار موی یک زن یا دختر نوجوان و جوان بیرون می زند، این یعنی اینکه آنها اعتقادی به حجاب ندارند؛ یا از روی اجبار روسری بر سر می گذارند!