به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل ازجهان ،
یکی از شبهاتی که بعضاً ممکن است در مورد مقابله با ولنگاری و کشف حجاب مطرح شود این است: «در مورد کشف حجاب و ولنگاری باید با موارد سازمان یافته آن برخورد کرد و در بقیه موارد باید از حالت جرم بیرون آید».
در پاسخ به این شبهه، چند نکته به صورت اجمالی می توان مطرح کرد:
یک: اگر اینگونه بخواهیم با جرایم و تخلفات برخورد کنیم، در حقیقت به نوعی مردم جامعه را تشویق و ترغیب می کنیم که مرتکب جرم و تخلف شوند! زیرا اکثر مردم عضو هیچ باند، گروه و شبکه سازمان یافته و یا سازمان نیافته! نیستند.
دو: از نظر آسیب زدن به جامعه، فرقی ندارد که یک جرم به صورت سازمان یافته صورت گیرد یا غیر سازمان یافته. دزدی، چه سازمان یافته باشد یا غیر سازمان یافته، در هر صورت به جامعه و مردم آسیب می زند. فروش شراب یا مواد مخدر، چه به صورت سازمان یافته باشد یا غیر سازمان یافته، در هر صورت به مردم و جامعه آسیب می زند. ولنگاری و ایجاد ناامنی اخلاقی و روانی نیز به همین صورت است.
سه: یک تروریست وقتی به قصد انجام عملیات وارد خیابان های شهر می شود، قطعاً باید جلویش ایستاد؛ یک گروه چند نفره تروریستی باشد، باز هم باید جلویشان ایستاد. اگر یک نوجوان یا جوان عادی هم قصد بمب گذاری یا تیراندازی داشت، باز هم باید جلویش را گرفت. همه این موارد برای امنیت یک شهر تهدید محسوب می شوند. وقتی بمب منفجر می شود و عده ای جان خود را از دست می دهند و یا ساختمانی فرو می ریزد، دیگر فرقی ندارد که عامل، کدام یک از این موارد است.
در مورد امنیت اخلاقی، روانی و فرهنگی جامعه هم همین موضوع صدق می کند. یک بی بند و بار، بی بند و بار است؛ چه به صورت سازمان یافته و چه به صورت معمولی، در هر دو صورت امنیت اخلاقی و روانی جامعه را تخریب می کند.
چهار: جرم، جرم است. منکر، منکر است. فرقی نمی کند که فاعل منکر و یا جرم چه کسی است. فاعل، چه یک انسان عادی باشد و چه عضو شبکه فساد یا به کارگیری شده توسط سازمان های جاسوسی، چیزی از منکر بودن و جرم بودن آن فعل نمی کاهد.
پنج: وقتی راننده خودرو، چراغ قرمز را رد می کند یا سبقت غیر مجاز دارد، پلیس نگاه نمی کند که با چه هدفی یا تحت چه عنوانی تخلف را انجام داده است؟ بلکه او را جریمه می کند و اگر جزو مواردی باشد که باید خودروی او را توقیف کند، خودرو را هم توقیف می کند. تازه این نوع برخورد در مورد یک تخلف راهنمایی و رانندگی است. در مورد کشف حجاب که یک جرم قانونی، حرام شرعی و حرام سیاسی است، قطعاً موضوع باید فراتر از این حرف ها باشد.
شش: ممکن است برخی بگویند که برخورد قاطع باید با موارد سازمان یافته صورت گیرد اما در مورد غیر آن، باید کار فرهنگی و ... باشد. علاوه بر نکات قبلی که گفته شد، در اینجا این پرسش را باید مطرح کرد که اگر کسی به تذکرات توجه نکرد و یا کار فرهنگی در مورد او بی اثر بود و یا قصد لجاجت داشت، قصد عشوه گری و جلب توجه و ... داشت؛ در اینجا باید چه کار کنیم؟ آیا او را به حال خود رها کنیم تا به جامعه، مردم، خانواده ها و جوانان آسیب بزند؟
از همین رو است که مقام معظم رهبری می فرمایند: «اسلام مرتکبِ منکر را نصیحت و هدایت می کند؛ اما حد هم برای او می گذارد. با صِرف زبان و توصیه نمیشود کاری کرد. قدرت نظام باید جلوِ سیر فحشا و فساد را بگیرد».
اساساً اگر قرار بود مسائل اجتماعی و فرهنگی صرفاً با تکیه بر لبخند، نصیحت و کار فرهنگی حل شود، نیاز به هیچ قانون و اقدام قانونی در هیچ کجای دنیا نبود!
