لاله‌آباد بابل، با بیش از ۱۶۰۰۰ هکتار زمین حاصلخیز، از مهم‌ترین مراکز تولید برنج باکیفیت در ایران است. کشاورزان این منطقه با تکیه بر دانش بومی و تجربه نسل‌ها، برنجی ممتاز تولید می‌کنند که جایگاه ویژه‌ای در بازار دارد. با این حال، عرضه برنج لاله‌آباد به نام دیگر مناطق، حق این شالیکاران زحمت‌کش را ضایع کرده و نیاز به نظارت و حمایت جدی‌تر مسئولان دارد. برندسازی، مقابله با دلالی، و ایجاد بازارهای فروش تضمینی، راهکارهایی برای حفظ هویت و ارزش واقعی برنج لاله‌آباد هستند؛ جایی که سال‌هاست با خوشه‌های زرین خود، برکت را به سفره‌های ایرانی می‌آورد.

در حالی‌که قیمت برنج مازندرانی تا بیش از ۳۰۰ هزار تومان پیش رفت، کشاورزان از کمترین سود بی‌نصیب ماندند؛ محصولی که در بازار به دست کسانی افتاد که نه شالیزار دیدند و نه پوتین گِلی پوشیدند.

معاون قوه قضائیه با تاکید بر لزوم حمایت از کشاورزان، از شناسایی و برخورد با دلالان رانت‌خوار و عوامل فساد در بازار برنج خبر داد.

شیطان آبی در حال حاضر دغدغه جدی شالیکاران منطقه برای سال زراعی جدید است، چون با فرا رسیدن بهار و جهش‌های سنگین شیطان آبی در این آب بندان، تامین آب برای ارضی پایین دست با مشکل جدی مواجه خواهد شد.

افزایش غیرمنطقی قیمت برنج داخلی، مساله را به این سو کشانده که میزان تولید و مصرف واقعی کشور چقدر است که آمارهای مختلف و متناقضی از میزان کشت و تقاضای بازار مصرفی آن ارائه می‌شود؟ آیا سیاست حمایت از شالیکاران برای اطمینان‌بخشی به تولیدکنندگان، همچون کشورهای دیگر صورت می‌گیرد؟

رییس اتحادیه شالیکوبی‌داران مازندران خاطر نشان کرد: صاحبان فروشگاه‌های زنجیزه‌ای و دلال‌ها 80 درصد برنج تولیدی را از کشاورزان خریداری و در انبارها دپو کردند و برای اینکه آنها نرخ را تعیین کنند این محصول را به‌صورت قطره‌چگانی در بازار عرضه می‌کنند.

به گفته علی زاده شایق، با وجود آنکه طی سال‌های خشکسالی وزارتخانه‌های نیرو و صنعت، بخشنامه شدیدی برای ممنوعیت کشت صادر کردند حالا باید با وزارت جهاد کشاورزی هماهنگ شوند تا محدودیت‌ها را بردارند.