در حالی که فرماندهان ارتش در مسیر بندرعباس با جعبه‌های پیچیده‌شده «تریاک اعلای ماهان» به پای‌بوسی رضاشاه می‌شتافتند و کنسول انگلیس خیال خاندان پهلوی را از خرج و مخارج آینده راحت می‌کرد، در تهران یک شعبده‌بازی سیاسی در حال جریان بود. محمدعلی فروغی، استاد اعظم لژ فراماسونری بیداری، وظیفه داشت طوفان خشم ملتی را که ملک و اموالشان غصب شده بود مهار کند تا اموال دزدی، «بخشش شاهانه» نام بگیرد.

بر اساس آمار و پژوهش‌های مورخان غربی، سلطنت ۱۶ساله رضاخان هزینه‌ای به سنگینی ۲۴ هزار قربانی بر گرده ملت ایران گذاشت. از سرکوب خونین ایلات و نابودی صنعت دامداری کشور گرفته تا تعطیلی اماکن مقدس زیر آتش مسلسل، اسناد به جای مانده در آرشیوهای بین‌المللی اثبات می‌کند ساختاری که غرب به عنوان «نوسازی» توصیف می‌کرد، چیزی جز سرکوب برای حفظ منافع بیگانه نبود.

هنگامی که قیمت هر قطعه نان در تهرانِ سال ۱۳۲۰ ناگهان از ۶ سنت به ۱ دلار جهش یافت و نانواها آرد را با خاک‌اره و خاکستر مخلوط می‌کردند، فریاد زنان و دانشجویان معترض مقابل مجلس با رگبار گلوله‌های نظامیان پاسخ داده شد؛ دورانی که مداخله قدرت‌های غربی و سوءمدیریت پهلوی، پایتخت را به میدان قحطی و بازار سیاه تبدیل کرد.

محمدرضا پهلوی در حالی جلو دوربین خبرنگار ایتالیایی ادعا می‌کرد از کودکی با پیامبران در ارتباط است و برای یک «مأموریت الهی» برگزیده شده که حتی پدرش رضاخان هم این ادعاها را به ریشخند می‌گرفت؛ شاهی که خود را نظرکرده آسمان می‌دانست، اما در زمین سیاست‌هایی را پیش برد که صدای دیپلمات‌های ارشد غربی را هم از حجم بی‌حرمتی به باورهای دینی مردم درآورد.

و 19 بهمن، قاب تاریخی ترین تصویر انقلاب شد. همافران نیروی هوایی ارتش، با رهبر بزرگ نهضت نور، بیعت کردند و فریاد زدند: «ز طاغوت گسستیم، به الله پیوستیم» تصویر این بیعت تاریخی و سرنوشت ساز، که مسیر تاریخ را تعیین کرد و روند حوادث را بسرعت به سمت پیروزی نهایی و کامل انقلاب برد، همچنان، نمادی از غیرت، شجاعت و شرافت ارتش قهرمانی است که با انقلاب و امام همراه شد و در دوران دفاع مقدس با تقدیم حدود 50 هزار شهید سرافراز و قهرمان، ثابت کرد که در خدمت «خدا» و «مردم» است.

شبکه سی‌ان‌ان به زبان تُرکی، به تازگی طی یک برنامه به مسأله «وابستگی رضا پهلوی به اسرائیل» و «جایگاه واقعی سلطنت‌طلبی در ایران» پرداخته است.

در روزگاری که مردم ایران با فقر و نابرابری دست‌وپنجه نرم می‌کردند، دربار پهلوی برای سرگرمی و تعادل روحی شاه، دلقک مخصوص را به سفرهای خارجی می‌برد؛ روایتی که پرده از اولویت‌های واقعی حاکمیت برمی‌دارد.

رضا پهلوی آشکارا به‌دنبال جلب حمایت چهره‌ها و جریان‌های سیاسی خارجی است؛ از درخواست حمایت سیاسی و رسانه‌ای گرفته تا امید بستن به فشارهای خارجی، تحریم یا حتی اقدام نظامی و فراخوان‌هایی به قیمت مرگ جوانان؛ کارشناس تاریخ معاصر می‌گوید که اقدامات ربع پهلوی ادامه همان الگوی وابسته و غیرمستقل سیاست خارجی دوران پهلوی خواهد بود؛ الگویی که تصمیمات کلان آن، بیش از آنکه از منافع ملی و اراده داخلی نشأت بگیرد، تابع خواست و جهت‌گیری قدرت‌های خارجی است.

رضاخان چطور رضاشاه شد؛ این سؤالی است که شبکه اینترنشنال مطرح کرده و در گزارشی که بدون استناد به هیچ منبع تاریخی صرفاً گفته است که رضاخان چه مراحلی را تا تاجگذاری پشت سر گذاشته است.

رضاشاه پهلوی در تیرماه سال ۱۳‌۱۴، دستور حمله به حرم مطهر امام رضا علیه السلام را صادر کرد. حادثه‌ای که به قتل‌عام بسیاری از زائران بی‌گناه منجر شد؛ اما سرنوشت کسی که به خود، اجازه دستور حمله به حرم امام رضا را داد چه شد؟

یکی از برجسته‌ترین گزاره‌های مطرح‌شده در اظهارات بهنود، تأکید بر انحصار کامل تصمیم‌گیری در دستان محمدرضا شاه است. به گفته او، اگرچه در ظاهر، نخست‌وزیرانی چون امیرعباس هویدا در صحنه سیاست حضور داشتند، اما در عمل، تمامی تصمیمات مهم کشور تنها در جلسات روزانه میان شاه و علم گرفته می‌شد. این ساختار تصمیم‌گیری محدود، نشانی از نبود فرایند دموکراتیک، بی‌اعتباری مشورت و حاکمیت اراده فردی بر سرنوشت ملی بود.

بالاترین مقام ایران با لباس نظامی به بیگانگانی که کشورش را اشغال کرده بودند احترام نظامی گذاشت!

جریان تحریف قصد دارد این گزاره را در ذهن مردم به‌ویژه نسلی که آن دوران را ندیده‌اند نهادینه کند که شرایط کشور در روزگار پهلوی‌ها خیلی بهتر بوده و حرکت مردم برای انقلاب از روی دل‌خوشی و شکم‌سیری انجام شده است.

بعد از اشغال ایران، رضا پهلوی به جای مقاومت در مقابل اشغالگران، به آمریکا پناه برد. «حمید سیاح‌» مدیرکل وزارت خارجه ایران در رژیم پهلوی از «لوئیس دریفوس‌»، وزیر مختار آمریکا در ایران‌ خواست تا پیام رسمی رضاشاه، مبنی بر درخواست ورود از رئیس‌جمهور آمریکا و جلوگیری از هجوم نیروهای شوروی و انگلیس به ایران را، به ایالات متحده برساند.

رضاشاه در پیمان سعدآباد بخش مهمی از آرارات را به «آتاتورک» رئیس جمهور وقت ترکیه، دشت ناامید در جنوب شرق را به «محمدشاه» پادشاه افغانستان و اروندرود را به «ملک غازی » پادشاه عراق داد.

فروغی به قوای نظامی دستور شاه را اعلام کرد که از هرگونه مقاومت خودداری کننداین‌دستور سرلشکر شاه‌بختی را در اهواز خشمگین کرد. او تلگراف زد که «چرا دست از جنگ بکشیم؟ داریم فاتح می‌شویم.»

رحیم محمدی جامعه شناس طی یادداشتی در کانال تلگرامی خود نوشت:

یک فعال رسانه ای در توئیتر نوشت: از زیر بته هم عمل اومده باشی یه ملیت و وطنی داری! حالا هی بگید وکالت میدهم ! خود بی‌وطنش باید به یکی وکالت بده کارهای ثبت احوالش رو پیگیری کنه!

کاخ مرمر یکی از کاخ‌های تاریخی تهران که در سال ۱۳۱۳ به دستور رضاشاه پهلوی تأسیس شده است. این اثر به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این کاخ باهدف آشنایی بیشتر مردم با رضاشاه پهلوی، به موزه تغییر کاربری داد و عنوان موزه پهلوی برای آن انتخاب گردید. این کاخ بعد از انقلاب در اختیار نهادهای حکومتی ازجمله کمیته‌های انقلاب و قوه قضاییه و نهایتاً مجمع تشخیص مصلحت قرار گرفت. تا اینکه این کاخ توسط مجمع تشخیص مصلحت نظام به بنیاد مستضعفان تحویل و با کاربری موزه بانام موزه هنر ایران در اختیار عموم قرار گرفت.