گرمای سوزان و خشکسالی‌های بی‌سابقه در تابستان جاری، اکوسیستم‌ها و کسب‌وکارهای متعددی را در سراسر اروپا به زانو درآورده است. از دریاچه‌های اسلوونی و شاخه‌های رود دانوب در صربستان گرفته تا مزارع پرورش ماهی در جمهوری چک، رومانی و مجارستان، بحرانِ کم‌آبی، حیاتِ آبزیان و معیشت ماهی‌گیران را با تهدیدی جدی و فراگیر روبرو کرده است.

دریاچه ارومیه، که زمانی بزرگ‌ترین دریاچه آب شور خاورمیانه به‌شمار می‌رفت، طی دو دهه گذشته در پی خشکسالی‌های مداوم، سدسازی بر رودخانه‌های ورودی و برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی، با کاهش شدید سطح آب مواجه شده است. هرچند افزایش بارندگی‌ها و اجرای برخی طرح‌های احیایی در سال ۱۳۹۸ به بهبود موقت وضعیت این پهنه آبی انجامید، اما تداوم خشکسالی و ضعف مدیریت منابع آب در اوایل دهه ۱۴۰۰، بار دیگر روند احیا را متوقف و شرایط را به نقطه‌ای بحرانی بازگرداند.

چهارمحال‌وبختیاری با تولید سالانه ۳۶۰ هزار تن ذرت، به یکی از قطب‌های اصلی تولید این محصول در کشور تبدیل شده است. شرایط اقلیمی استان این امکان را فراهم کرده است تا از ارقام دیررس، میان‌رس و زودرس همچون ماکسیما، سیمون، ویجیتا و برکت در کشت استفاده شود. باتوجه‌به چالش‌ خشکسالی‌ اخیر ۷۵۰ هکتار از مزارع ذرت تحت پوشش دستگاه آبیاری نوین قرار گرفته است.

مساله کیفیت آب یک موضوع مهم و قابل توجه در تمام دوره‌ها بوده اما گویی شرایط امروز منابع آبی، کیفیت این مایه حیات را نیز در خطر قرار داده و آن‌طور که مسوولان امر می‌گویند کیفیت این کالا رو به نزول است.

یک مقام مسئول در وزارت نیرو گفت: ۱۶ سال خشکسالی مستمر استان هرمزگان باعث پالش های اساسی در آبرسانی به روستاها شده است.