موضوع بروز تنش‌های سیاسی زیر جلدی دولت چهاردهم از زمانی دیده و احساس شد که حلقه اصلی ستاد دکتر پزشکیان که بیشتر عناصر میانه رو بودند و در ستاد انتخاباتی وی جولان می‌دادند با پر رنگ شدن احتمال پیروزی وی با عناصر اصلاح طلبی که امتحان خود را پس داده و سابقه چندان خوشی در امر مدیرت سیاسی – اجتماعی نداشته و در اذهان مردم خاطرات خوبی از دوران وزارت و صدارتشان وجود نداشت روبرو شدند.

دروغگویی سیاسی اصل و بنیاد این جریان سیاسی را با چاشنی جنگ روانی و رسانه ای تشکیل می دهد‌.

نکته جالب توجه آن است که نواصلاح‌طلبی هم با همان پیران اصلاح‌طلب دارد شکل می‌گیرد و برخلاف اسمش خبری از جوانی و تازگی در آن نیست.

محمد ایمانی در کانال تلگرامی خود نوشت: غربگرایانِ مدعی اصلاح طلبی، برای اینکه افتضاحات انتخابات آمریکا و شرمندگی ناشی از آن را بپوشانند، به ترامپ بد می گویند. می گویند او دیوانه و آنُرمال و استثنا در آمریکا بود.

اصلاح‌طلبیِ پیشرو زمانی باید به انتخابات ورود کند که اولاً از معرفی نامزد اصلی خود محروم نباشد و ثانیاً بتواند در صحنه‌ سیاست و جامعه و اقتصاد ایران تغییراتی معنادار برپایه برنامه‌ای منسجم پدید آورد.

در حوادث پس از انتخابات سال 88 که از سوی مقام معظم رهبری «فتنه» تعبیر شد، عوامل زیادی از جمله نامزدهای شکست‌خورده انتخابات ریاست‌جمهوری، منابع فکری آنان، عوامل خارج کشور، گروهک‌های معاند و منافق و... نقش‌آفرینی کردند.

بسیاری از اصلاح‌طلبان برای سرپوش گذاشتن بر عملکرد ضعیف گذشته این جریان، با فرار رو به جلو، بحث تحریم انتخابات و مشارکت مشروط را مطرح می‌کنند.

وقت آن رسیده که دو جریان اصلی سیاست در ایران پس از حدود ۳۰ سال سیاست ورزی، اندکی از شتاب خود در کسب قدرت کم کنند و با بازبینی و نقد کارنامه خود به خصوص از زاویه هزینه‌هایی که ببار آورده تصمیم به درافکندن طرحی نو بگیرند

وای به حال جامعه‌ای که از زن به عنوان یک ابزار استفاده شود و واژه سخیف پرستو در آن وجود داشته باشد.

محمدرضا_خاتمی ادعا کرده که در انتخابات۸۸ قریب ۸ میلیون رای تقلب شده! بعد دادگاه به وی می‌گوید مستنداتت چیست؟

در روزنامه معتبری همچون نیویورک تایمز نمی شود مطلب بدون پشتوانه و تاییدیه نوشت. یعنی سابقه ای بوده است که محمدرضا خاتمی و دوستانش به امید تاثیرگذاری نوشته اند ما مطلوب شما آمریکایی ها هستیم و گرنه نوشتن این نکته به صورت علنی در آمریکا چه فایده ای داشته است!؟

یک هماهنگی و زبان مشترک عجیب و البته در حالی که زیاد هم دور از انتظار نبود میان دولت حسن روحانی و مجلس دهم رخ داده است . هر چه این می گوید آن قبول دارد و هر چه آن می گوید این یکی روی چشم می گذارد ... .

ما به شنیدن لفظ اصلاح طلبی عادت کرده‌ایم و در ابتدا و بدون تأمل معمولاً آن را دارای اصول و بنیاد‌‌های روشن می‌پنداریم. اما واقعاً اصلاح طلبی چیست و اصلاح طلب کیست؟ کدام مشخصه و معیارها برای اینکه فردی را اصلاح طلب بدانیم یا عملی را اصلاح بخوانیم راه‌گشا خواهد بود؟

چند روز پیش جمله ای خواندم از سید محمد خاتمی با این مضمون که اگر "اصلاح طلبی" به بن بست برسد نظام سیاسی به بن بست می رسد...

پدرخوانده های افراطیون مدعی اصلاح طلبی هر وقت بی عرضگی و بی کفایتی شان در مدیریت بالا می آید و حال مردم را بد می کند، بلافاصله دستور رفتارهای انتحاری و رگبار سردرگم نطق های تند را خطاب به پیاده نظام خود در مجلس و رسانه ها صادر می کنند.

اگرچه بزرگ کردن موضوع مرگ یک هنرپیشه (ناصرملک مطیعی) از سوی قشر همیشه طلبکار سیاسی یعنی اصلاح_طلبان(با ابزار سلبریتی ها) و به تبع آن جیغ زدن های حمایتی چهره های ضدانقلاب و لندن نشین از این موج سواری، خود میتواند به عنوان یک نیروی کمکی برای به حاشیه راندن وضع فعلی اقتصادی (دلار، تورم، بیکاری و...) و شکست برجام و هزینه های آن باشد.

شهرداری از تخریب قالیباف سودی نبرد؛ به سراغ کرباسچی رفت.

بررسی اظهارات کارشناسان اصلاح‌طلب و رسانه‌های این حزب سیاسی نشان می‌دهد تشدید تنش و دعوا و اختلاف در تیم اقتصادی دولتِ مورد حمایت اصلاح‌طلبان موجب بروز تشنهای اخیر در اقتصاد به‌ویژه قیمت سکه و ارز شده و چوب این دعواها را مردم خوردند.

عضو شورای عالی فضایی مجازی گفت: اصولگرایی و اصلاح طلبی یک پوست خربزه‌ای است که زیر پای عده‌ای گذاشته‌اند.