اگرچه بزرگ کردن موضوع مرگ یک هنرپیشه (ناصرملک مطیعی) از سوی قشر همیشه طلبکار سیاسی یعنی اصلاح_طلبان(با ابزار سلبریتی ها) و به تبع آن جیغ زدن های حمایتی چهره های ضدانقلاب و لندن نشین از این موج سواری، خود میتواند به عنوان یک نیروی کمکی برای به حاشیه راندن وضع فعلی اقتصادی (دلار، تورم، بیکاری و...) و شکست برجام و هزینه های آن باشد.
اما جالب است بدانیم مسئله ای که امروز این جریان با ژستی روشنفکرمآبانه از آن دفاع میکند یعنی: آزادی و بازگشت هنرمندان خارج از ایران به وطن و... نتیجه عملکرد افراطی بزرگان خود همین جریان یعنی محمدخاتمی، محسن مخملباف، میرحسین موسوی و امثالهم هست که در سالهای اول انقلاب با برخوردهای چکشی و افراطی خارج از چارچوب اسلامی، سنگ بنای زدگی از دین، فرهنگ و حجاب را گذاشتند اما امروز نظام و انقلابیها را متهم میکنند.
مثلا به چند مورد آن توجه کنید:
▪️نظر میرحسین_موسوی درباره بازگشت به کار بازیگران زمان شاه:
"حتی اگر توبه کردند نباید در فیلم ها ظاهر شوند و بهتر است در کارهای دیگر مشغول شوند"
▪️منوچهر وثوقی به نقل از محمد خاتمی: "اینها [هنرمندان زمان شاه] حتی اگر نماز هم بخوانند نمازشان قبول نیست!"
▪️محمدخاتمی سال ۶۱ فیلم برزخیها با بازی ناصر ملک مطیعی و فردین را از پرده سینما پایین کشید.
▪️شجریان اولین برخورد دولتی را در زمان هاشمی_رفسنجانی و درآلبوم بیداد تجربه کرد!
در نهایت باید گفت هدف ما تطهیر ابتذال حاکم بر سینما و عملکرد هنرپیشگان قبل انقلاب نیست. بلکه بیان این نکته هست که از هنرپیشگان زمان شاه چهره های زیادی بعد از انقلاب هم مجددا فیلم بازی کرده اند و انکار این واقعیت خود یک دروغ بزرگ است که باز از سوی همین جریان به جامعه القا میشود. اصلاح طلبی که نامش با دروغ و رنگ عوض کردن پیوند خورده است. اما حافظه تاریخ را که نمیشود پاک کرد!
منبع : حامیان ولایت
