شبکه سلطنت‌طلب منوتو که چندی پیش تعطیل شد، در مستندی درباره وقایع ۱۷ شهریور ۱۳۵۷، روایت می‌کند که مردم در میدان ژاله تهران در حال راهپیمایی بودند و نیروهای نظامی حکومت پهلوی با تیراندازی به سوی جمعیت، تظاهرکنندگان را قتل‌عام کردند. این مستند همچنین از آغاز تیراندازی سربازان و شلیک توسط هلیکوپتر به سمت مردم و تبدیل این تجمع به یکی از خونین‌ترین وقایع روزهای پایانی حکومت پهلوی سخن می‌گوید.

جامعه برای شناخت گذشته و حال خود نیازمند روایت‌های مستند است، نه خاطره‌سازی و نوستالژی‌پردازی. تاریخ و واقعیت اجتماعی را نمی‌توان با چند تصویر براق، چند داستان شخصی یا قاب‌های انتخاب‌شده توضیح داد.

شبکه منوتو به تازگی در اطلاعیه‌ای از تعطیلیِ دوباره خبر داده است. هرچند این خبر در مرکز توجه قرار گرفته، اما نکته این است که اولین بار نیست که منوتو کارش به تعطیلی کشیده می‌شود.

در حالی که شبکه منوتو ادعا می‌کند کنترل تنگه هرمز توسط ایران، ناقض قوانین بین‌المللی است، حمله‌های ضدبشری رژیم اسرائیل به لبنان را توجیه‌پذیر می‌خواند؛ تناقض آشکار و سوگیری در دیدگاه این شبکه، بار دیگر جهت‌گیری آن را زیر سؤال برده است.

در زمان جنگ تحمیلی رمضان، عده‌ای مزدور خودفروخته اقدام به جاسوسی و ارسال اطلاعات به دشمن می‌کردند؛ پلیس تهران می‌گوید که پرونده جدیدی را کشف کرده است.

در حالی که رسانه‌های ضدانقلاب با روایت‌سازی هدفمند تلاش دارند تجمعات صنفی و معیشتی را به صحنه التهاب و اغتشاش سوق دهند، واکنش آگاهانه مردم—به‌ویژه در فضای مجازی—نشان می‌دهد جامعه ایران این‌بار پیشاپیش نقشه را خوانده است؛ جایی که کاربران با افشای لیدرهای مشکوک، مرزبندی صریح با خشونت و رد شعارهای انحرافی، اجازه مصادره مطالبات واقعی خود را به پروژه‌های رسانه‌ای وابسته نمی‌دهند.

به تازگی مرجان اشتری، مجری سابق شبکه منوتو در یک برنامه یوتیوبی عنوان کرده است که از منبع درآمد این شبکه اطلاع نداشته و هنوز هم نمی‌داند که پول منوتو از کجا تأمین می‌شده یا می‌شود.

خداحافظی یکی از کارکنان منوتو از این شبکه که اخیراً انجام گرفته، حاکی از آن است که شبکه منوتو کارش به تعدیل نیرو کشیده شده است. هرچند مدیر منوتو نیز از وجود مشکل مالی خبر داده بود؛ اما علت اصلی این تعدیل نیرو یا تعطیلیِ احتمالی چه می‌تواند باشد؟

اخیراً یکی از عوامل شبکه منوتو اظهاراتی کرده است که نشان می‌دهد این شبکه، امکان ارائه اخبار صحیح به مخاطبان خود را ندارد.

سلطنت‌طلبان همواره مدعی بوده‌اند که محمدرضا پهلوی در سال ۱۳‌۵۷، از ایران فرار نکرده و همچنین برای حفظ تاج و تخت، مردم را نکشته است. پهلوی‌ها در دهه‌های گذشته بارها این ادعا را تکرار کرده‌اند؛ اما این ادعا با حقایق تاریخی به‌شدت در تضاد است.

اکنون رضا پهلوی که چندین‌بار در پروژه‌هایی نظیر ققنوس شکست خورده و تقریبا با آبروریزی کمپین و وکالت، مرگ سیاسی خود را رقم زد، حالا خود را به کمک ربات‌ها، در معرض یک وزن‌کشی سیاسی قرار داده است.

از سویی نخبگان و بزرگان علمی کشور هم از موج ناسزاگویی این جماعت در امان نیستند. از جمله در روزهای اخیر سالومه سیدنیا، مجری سطح پایین تلویزیون منحله منوتو در توئیتی به پرفسور سمیعی توهین کرد.

تصاویر تشییع [امام]خمینی بسیار من و مدیر شبکه را شگفت‌زده کرد و دیدیم که چقدر با تشییع محمدرضاشاه تفاوت داشت.

جنایات ساواک به حدی بوده که حتی فرح پهلوی همسر شاه معدوم هم در گفت‌وگویی مجبور می‌شود به این شکنجه‌ها اعتراف کند.

مجری شبکه منوتو که قرار است از اول ژانویه سال آینده میلادی تعطیل شود از ایرانیان خارج از کشور خواست تا پول کافی روزانه خود را به این شبکه اختصاص دهند.

یک کارشناس سیاسی گفت: در حال حاضر رژیم صهیونیستی به شدت به پول احتیاج دارد؛ لذا در تامین هزینه‌های «منوتو» مانده است.

شبکه بهایی من و تو در ادعایی جعلی و برای ملیت‌زدایی عنوان می‌ کند که ملتی به نام فلسطین وجود نداشته است.

در ادامه دروغ‌پردازی ها و اخبار بی‌سند رسانه‌ها، این بار منوتو فیلمی قدیمی را با عنوان سقوط پل عابر در تهران منتشر کرد.

وقتی زائران اربعین با خبرنگار جعلی منو تو رو به رو می‌شوند.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و کوتاه شدن دست دشمنان از این مرز و بوم، مستکبرین با استفاده از افرادی داخل کشور سعی کردند تا ایران قوی را تضعیف کنند و با براندازی خودشان دوباره بر ایران مسلط شوند.