استاندارد دوگانه شبکه منوتو، از تنگه هرمز تا جنوب لبنان +فیلم

در حالی که شبکه منوتو ادعا می‌کند کنترل تنگه هرمز توسط ایران، ناقض قوانین بین‌المللی است، حمله‌های ضدبشری رژیم اسرائیل به لبنان را توجیه‌پذیر می‌خواند؛ تناقض آشکار و سوگیری در دیدگاه این شبکه، بار دیگر جهت‌گیری آن را زیر سؤال برده است.

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس ،

تینا قاضی‌مراد، دبیر خبر و مجری شبکه منوتو، اخیراً در اظهارات خود، بستن یا کنترل تنگه هرمز توسط ایران را ناقض قوانین بین‌المللی دانسته و آن را نفی کرده است.

 

وی در همین حال، حمله‌های اسرائیل به جنوب لبنان را اقدامی در راستای منافع و امنیت اسرائیل معرفی کرده و در این زمینه هیچ ایرادی به آن وارد نمی‌داند؛ با اینکه رژیم صهیونی همواره در طول چند دهه اخیر، همه قوانین بین‌المللی را نقض کرده و از خطوط قرمز حقوق بشر نیز عبور کرده، اما عنوان می‌کند که این رژیم کودک‌کش حق انجام هر کاری را دارد.

این تناقض آشکار در دیدگاه وی، بار دیگر پرسش‌ها درباره جهت‌گیری شبکه منوتو و اولویت‌بندی منافع کشورها و دولت‌های مختلف را مطرح کرده است.

 

اما از سوی دیگر، «کامران دیبا» پسرعموی فرح پهلوی، با نظری متفاوت، معتقد است که مالکیت کامل «تنگه هرمز» باید به‌عنوان غنیمت جنگی شناخته شود که ایران با توانایی نظامی خود به دست آورده است.

 

کامران دیبا در توضیح این دیدگاه گفته است: «همان‌طور که کسی نمی‌تواند به نادرشاه افشار به دلیل به‌دست آوردن جواهرات در جنگ با هندوستان ایراد بگیرد، به جمهوری اسلامی هم نباید ایراد گرفت».

 

در میان تحلیلگران و چهره‌های ایرانی مقیم خارج از کشور، برخی دیگر نیز بر این باورند که ایران باید تنگه هرمز را به چشم غنیمت جنگی ببیند و مدیریت و مالکیت این مسیر راهبردی را به‌طور کامل در اختیار داشته باشد.

 

می‌توان گفت اولین فردی که در این زمینه از اصطلاح «غنیمت جنگی» برای تنگه هرمز استفاده کرد، «رامین کامران» تحلیلگر مسائل سیاسی مقیم فرانسه بود. وی در چندین مصاحبه و مقاله، بر این موضوع تأکید کرده است.

در مجموع اظهارات و دیدگاه‌های متفاوت درباره تنگه هرمز، از یک سو نشان‌دهنده نگرانی شبکه‌هایی مانند منوتو نسبت به ایران و قوانین بین‌المللی و از سوی دیگر، مواضع برخی تحلیلگران و چهره‌های ایرانی خارج از کشور در حمایت از مالکیت ایران بر این مسیر استراتژیک است.

این اختلاف نظرها، بار دیگر بحث درباره اولویت منافع ملی ایران در برابر دیدگاه رسانه‌های خارجی را مطرح کرده است. بررسی شبکه‌های فارسی‌زبان خارجی و ضدایرانی همچون منوتو و اینترنشنال، به وضوح نشان می‌دهد که این شبکه‌ها نه تنها دغدغه منافع ملی ایران را ندارند، بلکه حتی بی‌طرف هم نیستند و صرفاً در پیشبرد اهداف ضدایرانی آمریکا و اسرائیل قدم بر می‌دارند.