به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس ،
به تازگی یکی از مجریان منوتو در یکی از برنامههای این شبکه ـ در حالی که اشک میریخت ـ اعلام کرد که دیگر در شبکه منوتو کار نخواهد کرد.
چندی قبل، کیوان عباسی، مدیر شبکه منوتو نیز گفته بود که این شبکه با مشکل مالی مواجه شده و احتمالاً در ماههای آینده تعطیل خواهد شد.
کیوان عباسی عنوان کرده بود: «از اصل پولی که در بانک گذاشتهایم خرج میکنیم».
اما از طرفی، تینا قاضیمراد که سردبیر خبر شبکه منوتو است، اخیراً ادعا کرده بود: «منوتو یک رسانه خصوصی و شخصی است که از طریق سرمایهگذاری برخی شرکتها فعالیت میکند؛ یعنی کسانی یا شرکتهایی که سرمایهگذاری میکنند در بخشهای مختلف با ریسکهای بالا».
.png)
ادعاهای عوامل منوتو در زمینه مسائل مالی و اقتصادی این شبکه و پافشاری آنها مبنی بر اینکه بودجه منوتو از طریق سرمایهگذاری برخی شرکتها و یا اینکه از پولی که خودشان در بانک گذاشتهاند تأمین میشود، میتواند نشان از عدم شفافیت مالی منوتو داشته باشد.

اما «حسن داعی» فعال اپوزیسیون، در این زمینه گفته: «این تلویزیون منوتو که سالیانِ سال این گفتمان سلطنت را تبلیغ کرد، تونل زمان ساخت و پرویز ثابتی را میخواست به عالیجناب تبدیل کند، آیا گفت که پولش را کدام دولت خارجی میدهد؟ دهها میلیون در سال را که شخص نمیتواند بدهد».
هرچند، بین گفتههای «کیوان عباسی» و «تینا قاضیمراد» نیز تناقض وجود دارد. یکی از این دو تن میگوید که هزینههای شبکهشان را با پول خودشان تأمین میکنند و دیگری مدعی است برخی شرکتها برای منوتو سرمایهگذاری میکنند.

جالب توجه است که «حسن اعتمادی» که یکی از بنیانگذاران شبکه منوتو بوده و بعداً همکاری خود را با منوتو قطع کرده، قبل از تعطیلی منوتو، در این زمینه گفته است: «پیش از افتتاح منوتو، من در استخدام منوتو بودم؛ یعنی برای دوره تدارک راهاندازی این تلویزیون، من استخدام شده بودم. تعداد زیادی از کسانی که الان در منوتو کار میکنند ـ بهخصوص این نسل اولیه ـ من همه اینها را مصاحبه کردم و استخدام کردم.
وقتی اولینبار، کیوان و رها با من تماس گرفتند که آقا ما اسپانسر پیدا کردیم که تلویزیون «ببین تیوی» ـ که تلویزیون اینترنتی بود ـ را گسترش بدهیم و بعد هم گفتند که میخواهیم به چه تلویزیونی تبدیلش بکنیم. میزان بودجهای که لازم داشتند، من با ناباوری گفتم که خیلی عجیب است... ولی در حال حاضر منوتو ۲۰۰ کارمند دارد.
این ساختمان [منوتو] یکی از بزرگترین استودیوهای رسانهای در خارج از کشور است؛ حتی سالنهای دارند برای فیلمبرداریِ فیلمهای سینمایی و دکورهایی که آنجا هست... درواقع یک شهر آنجاست که میشود در آنجا سریال درست کرد و بهطور قطع، این بودجه را یک فرد نمیتواند بپردازد. با یک چنین شکلی، قدر مسلم این است که نهادها و ارگانهای وابسته به [یک] دولت میتواند چنین کاری بکند...».
بهطور کلی، از آنجایی که عوامل شبکه منوتو درباره مسائل مالی این شبکه، هیچگاه شفاف نبودهاند و از طرفی، دیگر افراد گفتهاند که با سرمایهگذاریهای محدود شرکتی و شخصی نیز نمیتوان بودجه چنین شبکهای را تأمین کرد، شاید دلیل واقعی تعدیل نیرو و تعطیلی منوتو را باید در جایی دیگر جستوجو کرد.

در مصاحبهای که «کیوان عباسی» درباره مشکلات مالی و احتمال تعطیلی دوبارۀ منوتو سخن گفته بود، وی به موضوع دیگری هم اشاره کرده است. کیوان عباسی گفته بود: «تنها ۱۳ هزار بیننده داریم؛ دیگر نمیتوانیم ادامه بدهیم» و درواقع به ناموفقبودن منوتو اذعان کرده بود.




