برزیل با در اختیار داشتن بزرگ‌ترین ذخایر سنگ‌آهن با‌کیفیت جهان، نقشی تعیین‌کننده در تأمین مواد اولیه صنایع فولاد ایفا می‌کند. این کشور که به لطف پروژه عظیم «کاراخاس» به قطب اصلی عرضه این ماده معدنی تبدیل شده، نقشی حیاتی در چرخه تولید فولاد جهانی دارد؛ چرخه‌ای که از معادن آمازون آغاز شده و تا کارخانه‌های عظیم صنعتی در چین و دیگر نقاط جهان ادامه می‌یابد. این جایگاه، برزیل را به مهره‌ای غیرقابل‌انکار در اقتصاد صنعتی مدرن بدل کرده است. با این حال، جوامع ساکن در سایه این مجموعه با آلودگی، جابه‌جایی اجباری و تاریخ‌هایی روبه‌رو هستند که صدایشان خاموش مانده است. پروژه کاراخاس که در سال ۱۹۸۲ و در دوران دیکتاتوری نظامی برزیل آغاز شد، نمادی از توسعه زیرساختی و معدنیِ تحمیلی در آمازون است؛ الگویی که منتقدان آن را توسعه‌ای «امپریالیستی» و اجراشده بدون رضایت جوامع محلی می‌دانند. در محله تازه‌ساخت «پیکویا دا کونکیستا» نیز صدها خانواده در سال ۲۰۲۴ از منطقه آلوده «پیکویا دِ بایشو» اسکان داده شدند؛ جایی که ساکنانش سال‌ها پیامدهای گسترش معدن عظیم منطقه را تجربه کرده‌اند.

نایب رئیس انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان سنگ آهن ایران گفت: از ۱۴۵ معدن فعال کوچک و متوسط حوزه سنگ آهن در سال ۹۲ فقط ۹ معدن دایر در حال حاضر است.