شنبه 16 خرداد 1405 - Sat 06 Jun 2026
  • هشدار هواشناسی برای ۱۷ استان

  • قیاسی: سکوتم در زمان جنگ اشتباه بود!

  • بیانیه ایران درباره نقض مستمر آتش‌بس توسط آمریکا

  • قدردانی وزیر کشور از مواضع اصولی چین

  • بازداشت و بازجویی ۷ بازیکن تیم ملی فوتبال عراق در آمریکا

  • مذاکرات ایران و آمریکا در مراحل پایانی است

  • قائم مقام دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی منصوب شد

  • رویدادها و لحظه‌های ثبت‌شده در نقاط مختلف جهان / عکس

  • شکایت میلیون دلاری بیخ گوش استقلال

  • یک شایعه ترسناک درباره تیم ملی ایران!

  • تلاش یک تیم تروریستی برای ورود به خاک ایران

  • اراذل زمین‌خوار را در اقدسیه زمین‌گیر شدن/فیلم

  • ترور فرمانده ارتش لبنان در حمله اسرائیل

  • ایلان ماسک و ترامپ آشتی کردند /فیلم

  • تصادف شاخ به شاخ دو پراید؛ ۳ کشته و ۲ مصدوم

  • التهابی که هیچ ربطی به خط تولید نداشت

  • آمریکا قادر به جبران نفت از دست رفته در هرمز نیست

  • مصوبه جدید شورای رقابت برای فروش خودرو

  • بازگشت طلا به کانال ۱۷ میلیون تومان

  • ایران حتی یک بار به امارات حمله نکرده

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 96385
    تاریخ انتشار: 17/خرداد/1397 - 11:32
    حسین دهباشی:

    چرا باز هم به آمریکا اعتماد کردیم؟

    عجیب است و چطور می‌شود گاهی انسان دانسته‌هایش را فراموش می‌کند. یا به کناری می‌نهد...

    چرا باز هم به آمریکا اعتماد کردیم؟

     حسین دهباشی فعال سیاسی در کانال خود با انتشار فیلم کوتاهی از ظریف نوشت:
    ۱. ‏موقع ساخت مستند "کاخِ شیشه‌ای سیاست"، جناب آقای دکتر ظریف سفیر در نیویورک بودند. فرمودند: "همه ارکان سازمان ملل، به جز دیوان لاهه، سیاسی است و نه حقوقی. و ساز و کار سیاست، قدرت است، نه حق"
    عجیب است و چطور می‌شود گاهی انسان دانسته‌هایش را فراموش می‌کند. یا به کناری می‌نهد.
    ۲. ‏جناب آقای دکتر ظریف، نماینده ایران در مهم‌ترین مذاکرات گذشته با آمریکایی‌ها بودند و گواه روش همیشه رندانه‌شان: در توافق صلح دیتون برای بوسنی و هرزگوین، در کنفرانس بن برای افغانستان، در مذاکرات آزادی گروگان‌های غربی در لبنان، در توافقات سعدآباد و...
    چطور این‌بار اعتماد کردند؟
    ۳. ‏بله. به احتمال بسیار جناب آقای دکتر ظریف و همکاران‌شان، درس‌خوانده‌ترین و غرب‌دیده‌ترین و زبان‌دان‌ترین دیپلمات‌های ایران‌مان هستند. اما آیا کافی بود؟

    راست‌اش آنچه چشمان‌مان را بست، بسیار بیشتر از مکر طرف مذاکره و معامله، غرور و تفرعن بی‌حد و احساس استغنای بی‌جهت دستگاه دیپلماسی بود. نبود؟

    منبع : مشرق

    نظرات بینندگان
    نظرات شما