داستان عجیب حمایت از منصوریان

تا اینجا هم همه چیز به نظر معقول می‌رسد: مدیر باشگاه از سرمربی‌اش حمایت می‌کند تا او شرایط تیم را برگرداند. اما نکته در همین جا است که احتمالا آقای افتخاری معنای حمایت را به خوبی متوجه نشده‌اند. حمایت صرفا به معنای جلوگیری از برکناری یک مربی نیست. سرمربی استقلال در بحرانی‌ترین شرایط دو سال گذشته خود به حمایت احتیاج دارد. اما اعضای هیات مدیره و مدیرعامل این تیم چه قدر از بار شکست‌ها را پذیرفته‌اند که منصوریان بتواند با فراغ بال بیشتری به تیم اش فکر کند؟ اگر به منصوریان فرصت داده‌اند و قصد حمایت از او را دارند چرا این فرصت را به دو بازی محدود کرده‌اند؟ و اگر بنا به حمایت از او است چرا این فرصت دو هفته‌ای را رسانه‌ای کرده‌اند؟ راه‌حل بهتر این نبود که به منصوریان فرصت بدهند و بدون آن که به زبان بیاورند یا تصمیم‌شان را علنی کنند بعد از دو بازی بدون نتیجه او را برکنار می‌کردند؟ جز این است که فرصت برای دو بازی فشار بیشتری بر کادر فنی استقلال است؟

اعضای هیات مدیره استقلال و مدیرعامل این باشگاه با تصمیماتی که گرفته‌اند به اندازه خود در نتایج این تیم سهیم‌اند. اما فرصت در دو بازی چیزی جز فرار از مسئولیت تصیمیم‌گیری و راضی یا حداقل خاموش کردن صدای اعتراض هواداران استقلال نیست.