بازاری که هم تولیدکننده و دامدار رغبت به عرضه ندارد و هم میزان خرید مشتری کاهش پیدا کرده است. پس از آنکه از سوی محمدرضا نعمتزاده وزیر صنعت موضوع گرانی 10درصدی لبنیات در سال جاری اعلام شد، موج ناراضایتی از این روند گرانی ها به سفره های افطار هموطنان رسید.
کمی اگر گوش های مان را تیز کنیم به راحتی می توان صدای نفس های آخر برخی دامداری ها را شنید. افزایش قیمت لبنیات تاثیری در روند نزولی رشد دامداری ها نداشته است و نتواسته کشتی به گل نشسته آن ها را سر و سامان بدهد.
دامداران از تورم موجود در بازار نهاده های دامی گلایه های عدیده ای دارند به طوری که افزایش چند برابری قیمت نهادهای دامی مثل سبوس گندم و تفاله چغندر را عامل ضرر خود می دانند.
این تنها مشکل دامداران نیست، بلکه مشکلات بیشتری این روزها گریبان دامداران را گرفته است. یکی از این مشکلات عدم تخصیص یارانه شیر به بخش دامداران روستایی است. در شرایطی که بخشی از دامداری های کشور به شکل سنتی اداره می شود، این یارانه تغریبا برای آن ها اعمال نمی شود.
این درحالی است که یارانه شیر مستقیم به دامدار پرداخت نمیشود، باید از سلسله مراتب کارخانه و سکوهای شیر بگذرد که سبب میشود به بیشتر دامداریها نرسد و این موضوع سبب بروز اختلافاتی شده و همچنین آخرین یارانه پرداختی مربوط به سال گذشته بوده است.
چندی پیش مدیرعامل اتحادیه سراسری دامداران با اشاره به اینکه افزایش قیمت شیر، سبب کاهش مصرف آن در جامعه خواهد شد، اعلام کرد: در حال حاضر جلسات بسیار زیادی برای بررسی قیمت نهایی شیر بر اساس واقعیت ها برگزار شده است اما در نهایت باید گفت که بهترین راهکار این است که دولت یارانه و سوبسید برای دامداران یا شیر تولیدی در نظر بگیرد.
این در حالی بود که دولت نیز از طرفی به عهدی که به دامداران درخصوص پرداخت مابه التفاوت ماهیانه 75 میلیارد تومانی خود داده بود پایبند نشد و در نتیجه نعمت زاده درنشست خود با خبرنگاران اعتراف کرد که دیگر توان پرداخت ندارد.
دولت نه تنها یارانه ای به برخی دامداران تخصیص نمی دهد، بلکه از پرداخت مابه التفاوت ماهیانه 75 میلیارد تومانی نیز خودداری می کند. با این شرایط باید دست رو دست گذاشت تا صنعت دامی و دامداری ها رو به زوال و نابودی حرکت کنند.
منبع:تهران پرس
