رسانه ملی مدت هاست در مسیر نزولی و رو به افول قدم برمی دارد. ظاهرا از دست دادن مخاطب در این نهاد اهمیتی ندارد و رسالت رسانه بودن جایش را به رسالت کاسبی داده است.
بعد از فراز و فرود های فراوان در ماه های قبل از رمضان و پخش و محدود شدن سریال هایی چون شمعدونی و درحاشیه انتظار می رفت دستپخت مدیران برای ماه مبارک رمضان قابل تحمل باشد که متاسفانه این بار هم چاشنی بی پولی سازمان کار را خراب کرد. ویژه برنامه ها و سریال های تلویزیون در ماه مبارک رمضان تبدیل به محلی برای تبلیغات بیمه و بانک و مواد غذایی و البته شوینده و رونده شده است. این آنتن فروشی واضح رسانه ملی است که باید از سوی مدیران با آن برخورد شود.
این انتقاد نه از روی عناد بلکه از موج پیام هایی است که در صفحات اجتماعی بین مردم دست به دست می شود و با کمی انصاف نمی توان آن را پای موضع گیری یک رسانه و یا تسویه حساب شخصی با یک مجری گذاشت.
این گزارش به بهانه رسیدن یکی از برنامه های مناسبتی رسانه ملی به قله بی شخصیتی و توهین به مخاطب است که در آن با تهیه کننده تلویزیون و مردم که مخاطب هستند گفت وگو شده است.
پول داشته باش....!

اصغر پورهاجریان یکی از تهیه کنندگان با سابقه تلویزیون و سینماست. با او درباره تنزل برنامه سازی هم صحبت شدیم. وی در این باره می گوید: برای اینکه مردم بدانند یک برنامه چه گونه روی آنتن می رود باید مسیر را توضیح دهیم. شاید خود این توضیح بسیاری از مسائل را حل کند.
تمام مجریان و تهیه کنندگان صدا و سیما می دانند برای اینکه بتوانند کاری را به مرحله تولید برسانند باید برای آن حامی مالی و یا اسپانسر بیاورند.چراکه رسانه ملی در اوج قدرت بی پول است و عددی را برای هزینه ساخت برنامه هزینه نمی کند.
حالا من به عنوان تهیه کننده خوشنام و یا مجری که طراح یک برنامه است با چند اسپانسر صحبت می کنم و با آنها قرارداد می بندم.از سوی دیگر سراغ تلویزیون می روم و توافق می کنم که که در ازای پرداخت عددی به رسانه ملی این برنامه را روی آنتن ببرم. پورهاجریان ادامه می دهد: تا اینجای کار من آنتن تلویزیون را خریده ام. به عبارتی پول داشته باش و پادشاهی کن. در مرحله بعد از سوی رسانه ملی یک ناظر پخش معرفی می شود که به عنوان ممیزی سازمان در رنامه حضور دارد. حالا من تهیه کننده و یا مجری برنامه ساز تعهدی برای کیفیت برنامه ندارم و هرطور کهبخواهم برنامه ام را دکور می زنم و اجرا می کنم. البته لازم به ذکر است میهمانان از فیلتر های سازمان رد می شوند اما این فیلتر ها به هیچ عنوان سخت گیرانه نیست.
توقعمان بیشتر بود

سراغ مردم که صاحب نظران اصلی این رسانه هستند رفتیم و با آنها به گفت وگو پرداختیم.
شیما حسینی دانشجوست و درباره برنامه های تولیدی رسانه ملی در ماه رمضان می گوید: من و خانواده ام سال گذشته قبل از افطار برنامه ماه عسل احسان علیخانی را نگاه می کردیم اما امسال در همان شب اول متوجه سطح پایین برنامه شدیم و سراغ خندوانه رفتیم. واقعا از مجری با سابقه ای مانند آقای علیخانی انتظار بیشتری داشتیم.
مجتبی اکبری کارمند است و درباره سریال های بعد از افطار توضیح می دهد: امسال با حضور پایتخت و دردسر های عظیم تولید رسانه ملی و تدارکش برای ماه مبارک خوب بوده و این سریال ها سرگرم کننده است. وی درباره سطح برنامه های تولید شده می گوید: نباید از یک سازمان دولتی توقع داشت که در تولید برنامه معجزه کند. تلویزیون باید به سمت خصوصی سازی برود تا شبکه های خصوصی در رقابت با هم به سمت تولیدات فاخر بروند.
علی بروجردی کارمند بانک است و درباره موضوع گزارش می گوید: برنامه ماه عسل امسال افتضاح است و من نمی دانم آقای علیخانی با چه روی این ساعت عای با ارزش مردم را به بطالت پر می کند. این برنامه هر سال از کیفیتش کاسته می شود و متاسفانه نتوانسته آنطور که باید عمل کند. میهمان های ماه عسل واقعا در حدی نیستند که مردم قبل از افطار بخواهند آنها را تماشا کنند ضمن اینکه چند ساعت بعد هم مشخص می شود میهمان برنامه مثلا یک مدل بوده است اگر تاثیری هم داشته به آنی از بین می رود.
مردم ترازوی میزان...
در پایان با ازعان به پایین آمدن سطح برنامه سازی در رسانه ملی باید بگوییم آنچه از دل این رسانه بیرون می آید ریزش مخاطب است که متاسفانه برای مدیران مهم نیست. نمی توان مردم را ازعملی منع کرد و جایگزینی برای ان ارائه نداد. متاسفانه مجریان به اصطلاح درجه یک سازمان هم از بی پولی رسانه ملی به نفع جیب خودشان استفاده می کنند و هرچه می خواهند را با افتخار به خورد مردم می دهند. این موضوعی است که بعد از پایان هر برنامه ویژه ماه مبارک رمضان می توان در شبکه های اجتماعی دید و لمس کرد.
منبع:تهران پرس




