به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس
در سالهای گذشته همواره شاهد مخالفتهای بسیار شدید افکار عمومی ایران، کاربران شبکههای اجتماعی، چهرههای سیاسی و رسانهای و گروههای مختلف اپوزیسیون نسبت به «پهلوی» بودهایم.
در این سالها، بارها دیدهایم که ایرانیانِ پُرشماری آن هم از جناحها و جریانهای سیاسی و فکری گوناگون، بهخاطر عملکرد رضا پهلوی و طرفدارانش، آنها را مورد انتقادات تند خود قرار دادهاند.
اما در مقابل، سلطنتطلبان با برچسبزنی و بازی با کلمات، مخالفانشان را به یک اتهام خیالی تحت عنوان «پهلویستیزی» متهم کردهاند. همچنین بارها این ادعا هم بارها مطرح شده که منتقدان این فرقه بهاصطلاح سیاسی به «عقده پهلوی» دچار است؛ به این معنی که چون افراد از پهلوی عقده و کینه دارند، در هر زمینهای با آن مخالفت میکنند.
کلیدواژه «عقده پهلوی» که توسط سلطنتطلبان در شبکههای اجتماعی بهعنوان هشتگ نیز مورد استفاده قرار گرفته و میگیرد، توسط فردی به اسم «محسن بنایی» آن را در مردادماه سال ۱۴۰۱ در قالب مقاله اختراع کرد و بر سر زبان دیگر سلطنتطلبان انداخت.
گفتنی است که محسن بنایی که رسانههای فارسیزبان خارجی او را بهعنوان کارشناس تاریخ معرفی میکنند، در موارد بسیار زیادی رویدادهای تاریخی را به شکلی وارونه بازتعریف کرده و به عبارتی مرتکب به تحریف تاریخ شده است؛ هرچند در این نوشتار نیازی به پرداختن به این مسأله نیست و موضوع اصلی، یک توهّم تحت عنوان «عقده پهلوی» است که در این سالها بهانهای برای سلطنتطلبان فراهم کرده تا بابرچسبزنی به مخالفان، آنها را در مارپیچ سکوت گرفتار کنند.
آنچه که جریان سلطنتطلب اصرار دارد به دیگران تحمیل کند، این است که همه مخالفتهایی که با پهلوی صورت میگیرد، بنا به اختلافات شخصی و کینهتوزی جریانهای مختلف علیه پهلوی است؛ اما عملکرد و گفتار رضا پهلوی، موضعگیری سلطنتطلبان در دو جنگ اخیر که از سوی دشمن خارجی به ایران تحمیل شد و خسارات جانی و مالی بسیاری بر روی دست ملت ایران گذاشت، نشان داد که این ادعای پهلویچیها مبنی بر عقده پهلوی، حقیقت ندارد.
اگر بخواهیم دلیل اصلی نفرتِ ایرانیان نسبت به پهلوی را در دنیای واقعی و به دور از خیالپردازیهایی که در پوششی آکادمیک به خورد افکار عمومی داده میشود را بررسی کنیم، میبینیم که این دلیل، در یک کلمه تحت عنوان «خیانت به ایران» خلاصه میشود.
درواقع باید توجه داشت که سلطنتطلبان به سرکردگی رضا پهلوی در جنگهای میهنی نه تنها حمله به نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران را محکوم نکردند، بلکه از آن حمایت و حتی از آنها دعوت کردند تا کشور را بمباران کنند؛ به همین دلیل موجی از نفرت از سوی ایرانیان علیه پهلوی به راه افتاد.
حال، در این میان باید پرسید که آیا تنفر مردم ایران از پهلوی آن هم بهخاطر همراهی با دشمن در حین جنگ، دلیلش عقده پهلوی است یا میهنپرستی و ملیگرایی ایرانیها؟
به عبارتی دیگر، نمیتوان ادعا کرد که «مخالفتِ صِرف» به پهلوی و جریانش وجود دارد و با تکیه بر این فرضیه نمیتوان به مخالفان برچسب «پهلویستیزی» زد و نفرت گسترده ایرانیان نسبت به پهلوی را «عقده پهلوی» نامید؛ بلکه باید به دلایل اصلی و ریشههای واقعی ازجمله «خیانت به منافع ملی ایران» توسط سلطنتطلبان پرداخت.
