دوشنبه 11 خرداد 1405 - Mon 01 Jun 2026
  • جشن قهرمانی آرسنال با حضور جمعیتی عظیم / عکس

  • شانس پرسپولیس برای آسیا چقدر است + عکس

  • کریس مورفی: تنگه هرمز بسته خواهد ماند

  • بیانیه نمایندگان مجلس

  • ساعت دیدار تدارکاتی تیم ملی فوتبال ایران و مالی

  • تداوم جنایات در لبنان برای ایران قابل تحمل نیست

  • اسکورت ایر فورس وان توسط بمب‌افکن‌های هسته‌ای / فیلم

  • جزئیات آخرین پیشنهاد ارسالی آمریکا به ایران

  • دست یابی هکرهای ایرانی به حساب اینستاگرام جان اف. بنتیوگنا

  • هدف ما اتصال مستقیم «خانه به بازار» است

  • جشن تولد اسطوره فوتبال ایران در لس آنجلس /فیلم

  • عبور ۱۵ فروند کشتی با مجوز س‍‍پاه از تنگه هرمز

  • مناظر شگفت‌انگیز از پارک ملی یلواستون / عکس

  • ۴۰۰ سهمیه حج ایران چطور سوخت؟

  • انهدام شبکه بزرگ قاچاق سوخت در اصفهان+ فیلم

  • طوفان و دیواری از گرد و خاک هاربین چین / فیلم

  • اطلاعی درباره توقیف نفتکش توسط فرانسه نداریم

  • حادثه تیراندازی در دانشگاه علوم پزشکی قزوین

  • تروریست‌های موساد به جان هم افتادند

  • شانس پرسپولیس برای آسیا چقدر است؟

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 426082
    تاریخ انتشار: 08/خرداد/1405 - 16:18

    بحران رهبران منفور در اروپا

    بر اساس یک نظر سنجی رهبران کشورهای مهم اروپایی از جمله آلمان جزو منفورترین سران غربی محسوب می شوند.

     بحران رهبران منفور در اروپا

    به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»

    نتایج جدیدترین نظر سنجی نشان می دهد که صدراعظم آلمان جزو نامحبوب‌ترین رؤسای دولت در اروپا است. نتایج این نظر سنجی نشان می دهد که از قضا، شرکای مهم نزدیک او نیز با مشکلات مشابهی روبرو هستند.

    وقتی فریدریش مرتس، می‌خواهد درباره مسائل سیاسی بین‌المللی فوری در اروپا بحث کند، در درجه اول با دو همکار خود یعنی امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه و کی‌یر استارمر، نخست وزیر بریتانیا تماس می‌گیرد.

    مرتس از زمان تصدی مقام خود، مرتباً با آنها در قالب به اصطلاح E۳ مشورت کرده است، که البته همیشه هم باعث خرسندی سایر رهبران اروپایی نشده است.

    این در حالی است که مرتس، استارمر و ماکرون به زعم خودشان با موفقیت رویکرد اروپایی را برای مذاکرات صلح برای اوکراین، موضع مشترک در مورد توافق هسته‌ای ایران و بحران گرینلند، سازماندهی کرده اند.

    اما سه رهبر قوی در اروپا تصویر فریبنده ای است که آن ها از خود نشان می دهند. هر چقدر هم که این سه نفر در صحنه اروپا با هم موفق باشند، یک نقطه ضعف بزرگ دارند و آن این است که قدرت آنها در داخل در حال فروپاشی است. احزاب راست‌گرا در قوی‌ترین اقتصادهای اروپا - آلمان، فرانسه و انگلیس - در حال قدرت گرفتن هستند و در حال حاضر در نظرسنجی‌ها پیشتازند. در عین حال، مرتس، ماکرون و استارمر به طور غیرمعمولی در بین رأی‌دهندگان خود نامحبوب هستند.

    این موضوع توسط داده‌های یک نظرسنجی بین‌المللی که توسط موسسه یوگو انجام شده است، نشان داده شده است. طبق این نظرسنجی، تنها ۲۲ درصد از آلمانی‌ها نظر مثبتی نسبت به مرتس دارند، در حالی که ۷۴ درصد دیدگاه منفی دارند.

    ماکرون و استارمر هم تقریباً به همان اندازه ضعیف هستند: تنها ۲۳ درصد از فرانسوی‌ها نظر مثبتی نسبت به رئیس جمهور خود دارند و استارمر ۲۴ درصد از هموطنان بریتانیایی خود را جذب می‌کند. این ارقام در مقایسه با سایر کشورهای اروپایی بسیار ضعیف هستند.

    این شرابط برای مرتس روند نزولی را نشان می دهد. در مقایسه با یک نظرسنجی مشابه در ماه مارس، تعداد آلمانی‌هایی که نظر مثبتی نسبت به صدراعظم دارند چهار امتیاز کاهش یافته، در حالی که تعداد آلمانی‌هایی که نظر منفی دارند پنج امتیاز افزایش یافته است.

    نظرسنجی‌های موسسه آمریکایی مورنینگ کانسالت هم این یافته را تأیید می‌کنند. بر این اساس استارمر، ماکرون و مرتس نامحبوب‌ترین روسای دولت در میان دولتمردان فعلی در دوازده کشور کلیدی، نه فقط در اروپا، هستند و مرتس با ۸۰ درصد عدم رضایت در انتهای فهرست قرار دارد.

    نتایج این نظر سنجی نشان می دهد که حتی دونالد ترامپ هم وضعیت بهتری نسبت به این سران اروپایی دارد. نتیجه نسبتاً معتدل ترامپ مربوط به سیستم دو حزبی ایالات متحده است که تا حد زیادی رأی‌دهندگان را به دو اردوگاه متصل می‌کند. از سوی دیگر، مرتس باید در این دوران بحرانی، خود را در پارلمان شش حزبی تثبیت کند.

    در هر سه کشور اروپایی( آلمان، فرانسه و انگلیس) داده‌های اقتصادی ضعیف است و انبوهی از اصلاحات عقب مانده وجود دارد. مهم‌تر از همه، مسئله مهاجرت سال‌هاست که به ظهور احزاب راست افراطی در این کشورها دامن زده است. مرتس همچنین یک اشتباه استراتژیک مشترک با استارمر دارد و آن این است که هر دو در طول مبارزات انتخاباتی خود وعده‌های زیادی دادند.

    وعده اصلاحات مالیاتی عمده را به شهروندان داد که البته در پیشبرد آن موفق عمل نکرد. استارمر نیز در تحقق این امر شکست خورد. استارمر هم می‌خواست اقتصاد را احیا و بودجه را تثبیت کند، اما دست خالی برگشت. طرح وی برای کوتاه کردن لیست انتظار در سیستم مراقبت‌های بهداشتی بریتانیا بسیار محبوب بود، اما اکنون بیماران باید مدت بیشتری نسبت به قبل از روی کار آمدن استارمر مثلا برای جراحی منتظر بمانند.

    طبق نظرسنجی‌ها، نخست وزیر انگلیس نه تنها در بین عموم مردم محبوب نیست، بلکه در بین هواداران خود نیز به شدت منفور شده است. دولت استارمر همچنین به دلیل چندین رسوایی تضعیف شده است. پس از انتخابات محلی فاجعه‌بار در اوایل ماه مه، اکنون جنگ قدرت در حزب کارگر او در جریان است. ظاهراً استارمر از قبل استعفای خود را پذیرفته است، اما می‌خواهد تاریخ و شرایط را خودش تعیین کند.

    وضعیت در مورد فرانسه متفاوت است: امانوئل ماکرون پس از دو دوره، در ماه مه ۲۰۲۷ از سمت خود کناره‌گیری خواهد کرد و کشور وی در حال حاضر در بن‌بست است.

    از حدود دو سال پیش که رئیس جمهور فرانسه در یک اشتباه محاسباتی استراتژیک، انتخابات زودهنگام را اعلام کرد، دولت‌ اقلیت در پاریس زمام امور را در دست گرفته است. پروژه‌های کلیدی مانند اصلاحات بازنشستگی به حالت تعلیق درآمده است.

    طبق یک نظرسنجی جدید اتحادیه اروپا برای پارلمان اروپا، فرانسوی‌ها از هر ملت دیگری در اروپا بدبین‌تر هستند؛ تنها ۳۶ درصد از شهروندان آینده کشور خود را مثبت می‌بینند - در آلمان، این رقم ۵۱ درصد، در لهستان تا ۷۸ درصد و در ایتالیا و هلند، ۶۵ درصد است.

    به گفته جیکوب راس، از شورای روابط خارجی آلمان (DGAP)، ماکرون در چشم‌انداز سیاسی فرانسه آشفتگی ایجاد می‌کند. جیکوب بر این باور است که ماکرون می‌خواست به قطبی شدن سیاسی پایان دهد و یک جنبش سیاسی جدید تأسیس کرد، اما در نهایت، میانه‌روها را در هم شکست و افراط‌گرایان سیاسی را تقویت کرد.

    در این شرایط نامزدهای راست‌گرا و چپ‌گرا می‌توانند بر انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۷ تسلط یابند. مؤسسات نظرسنجی در حال حاضر حزب «مجمع ملی» مارین لوپن را پیشتاز می‌دانند. این نقطه عطفی برای اتحادیه اروپا خواهد بود و همکاری فرانسه و آلمان به شکل فعلی احتمالاً به پایان خواهد رسید.

    در این میان میزان محبوبیت نخست وزیران جورجیا ملونی در رم، دونالد تاسک در ورشو و پدرو سانچز در مادرید همگی حدود ۴۰ درصد است. مرتس، که در حال حاضر تنها از نیمی از این سطح حمایت برخوردار است، فقط می‌تواند رویای چنین ارقامی را در سر بپروراند.

    نظرات بینندگان
    نظرات شما