به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از ایرنا
کریم امینی کارگردان سینما نوشت:
ای خاک من در دستهایم اسلحه میگیرم و رگهایم پرخون، هر تعرضی تاوانش خون و تنش است، تجزیه طلب، خاک من میدان نبرد است، تجاوز کنید، تاوانش خون و تنش است.
فریبا ترکاشوند هم نوشت:
از ترامپ درخواست حمله به خاک وطن میکنید؟
تاریخ این سرزمین، بیغیرتیتان را فراموش نمیکند.
مازیار میری نیز نوشت:
ایران من، کاش مرده بودم، ویرانی تو نمیدیدم.
همچنین، محمدجواد موحد، تهیهکننده نوشت:
پدرانمان پرورده مکتب خمینی کبیر بودند و…
ما فرزندان خامنهایِ شهید… و به خدا قسم که پسرانمان سربازانِ مهدی خواهند بود.
و اما خامنهایِ شهید…
پدر؟ پیر؟ مراد؟ رهبر؟ مرجع؟
همه اینها بود و هست
اما آنچه از او در تاریخ به جا خواهد ماند
«شجاعدل»ترین و «ایرانی»ترین رهبرِ تاریخ است
کسی که ماند
ماندن را یادمان داد
و ایستادن را و ایستاده جان دادن را.
و اما…
ما فرزندانش
مانند او
میایستیم
ما یک نسلایم، یک تن، یک عضو…
ما ایستادهایم.
آری سرزمین من. همین خانه
حمید ابراهیمی نمایشنامهنویس، بازیگر و کارگردان تئاتر
با انتشار بخشی از نمایشنامه «کمان آبرو» از آثار خود نوشت: سفیدپوش: و آری سرزمین من. همین خانه. همین میهن. قرمزپوش: که دشمن وز پی نابودیاش هم عهد و پیمان است با چنگال اهریمن. سبزپوش: یساری. هنگِ خونخواران و بدخواهان. سفیدپوش: یمینش. دیوهای تشنه و درندگانِ تیغ در دست و حسام و نیزه و پیکان. قرمزپوش: زِ بالا و زِ پایینش. پر از افسونگرانی که بسان مرگ میمانند. سبزپوش: و آری حیلهسازانی که آواز پر از رنگ و ریا و ننگ میخوانند.
در عین حال، سیروس همتی نویسنده، کارگردان و بازیگر نوشت: چطور میتوانم برای فرشتهها کاری کنم؟
دنبال راه و بهانهای هستم برای ادای دین، ابراز همدردی و جبران این نقصان... نتیجه آن شد که «داوطلب» شوم برای ابراز همدردی برای کمک در ساخت دوباره مدرسه، برای تدریس ریاضی، هر کاری برای فرشتههای آسمانی.
محمدصادق اسماعیلی کارگردان سینمای مستند گفت:
در مورد شهادت رهبری و از رفتن ایشان از میان ما باید بگویم که این اتفاق برای همه ما بسیار سهمگین بود.
در همه جای دنیا رسانهها و مستندسازان به طور آزادانه در موقعیتهای جنگی حاضر میشوند تا واقعیت و حقیقت را روایت کنند. تا نگذارند رسانههای دشمن یا دیگران نقطهنظراتی بر خلاف واقع را از جنگ منتشر کنند. من چه در جنگ ۱۲ روزه و چه بعد از آن سعی داشتم بر این نکته تاکید کنم که باید دست مستندسازان در پوشش وقایع جنگی باز باشد.
عباس نادران تهیهکننده سینما نیز گفت:
«خاصیت انقلاب اسلامی همین است که در برهههای مختلف دشمنان فکر میکردند با حذف افراد میتوانند مسیر را قطع و انگیزهها را کاهش دهند؛ اما به واسطه ریشههای اعتقادی و عرق ملی ما که یک ویژگی منحصر به فرد در کشورمان است شهادت همیشه در آن باعث تقویت روحیه جمعی و عرق ملی میشود.
شکستن مارپیچ سکوت وظیفه قشر نخبگانی و پیشتاز جامعه است. حتی با عقل معاش هم اگر نگاه کنیم، نفع ما در ایستادن پای ایران است و نباید سکوت کنیم.
کاش وقتی جنگ میشد میتوانستیم بچهها را به آسمان بفرستیم
رضا کیانیان، بازیگر سرشناس تلویزیون، سینما و تئاتر با اشاره به حملات اخیر و آسیب دیدن کودکان، گفت: کاش میشد آنها را به آسمان بفرستیم و بعد از پایان جنگ دوباره به آغوش خانواده بازگردانیم.
رضا کیانیان، بازیگر پیرامون حمله ددمنشانه دشمن به ایران گفت: «من یک چیزی چند روز پیش خواندم که میگفت کاش وقتی جنگ میشد میتوانستیم بچهها را به آسمان بفرستیم و بعد از جنگ به آغوش خانواده برشان گردانیم.»
در ادامه، متن منتشر شده این هنرمند در فضای مجازی را میخوانیم:«حقوق کودکان در جنگ، یکی از موضوعات مهم در حقوق بینالملل است، چون کودکان آسیبپذیرترین گروه در درگیریهای مسلحانهاند. حق حفاظت از کودکان در برابر خشونت نباید هدف حمله نظامی قرار گیرد. کشتن، زخمی کردن و ایجاد رعب در میان کودکان نقض قوانین جنگ محسوب میشود.»
به پرچم نگاه کن و پرچمدارها
حامد عنقا نویسنده و کارگردان،یادداشتی را برای این روزهای وطن نوشت:
« گفتم میرزا، دیدی چه شد؟ دیدی چه داغی بر دلمان گذاشتند؟ دیدی دستان کوچک دختران میناب امسال در شب قدر و در عزای علی بن ابیطالب به آسمان بلند نمیشود که بگویند بک یا الله؟ دیدی رمضان وطن را خون کردند؟ دیدی به چهره ایران خنج انداختند؟
لبخند زد. همان لبخند همیشگی. گفت صبور باش. گفتم محمد آقا؛ جگرم خون است و دلم آشوب. قلمام خشکیده، چه بگویم؟ از چه بگویم؟ گفت از ایران بگو، از فرزندان ایران بگو.
گفتم کاش امروز بودی. گفت هزار هزار بهتر از من زیر این پرچم است. این عهدِ ماندگار از درفش کاوه و کمان آرش و خون سیاوش است. این سرو بلند از خون چمرانها و همتها و باکریها سیراب شده. گفتم و تو... لبخند زد. محمد را میگویم. محمد بروجردی. حجت من بر قهرمانان ایرانم. گفتم دل بچهها میلرزد، چشم مادرها نگران است، گفت به پرچم نگاه کن و پرچمدارها.»
ما باید ایستادگی و مقاومت کنیم
داریوش یاری مستندساز و کارگردان سینما، درباره نقش هنرمند در شرایط حاضر گفت: « هنرمند باید بتواند بازتاب دهنده روحیه و رفتار جمعی جامعه خودش باشد. هنرمند در جامعهای که سرشار از آموزههای دینی است و بلند فریاد میزند که ما ملت امام حسین (ع) هستیم، باید بتواند این نگرش را رفتارشناسی کند و آن را در تیررس عامه قرار دهد. ترجمه این جمله همین است که امروز شاهد هستیم؛ ما باید ایستادگی و مقاومت کنیم. »
کرد، خود نخستین فریاد علیه تفرقه است
یوسف حاتمیکیا هم نوشت:
در این خاک کهن، مگر اصیلتر از قوم کرد بر ایرانی بودن کسی میشناسیم؟
آنان، فرزندان نجیب این سرزمیناند؛ ریشهدار در تاریخ، استوار چون کوههای زاگرس و پاسدار نام و خاک ایران.
کردان، این غیور مردان و شیرزنان دلیر همواره در صف نخست دفاع از میهن ایستادهاند؛
دل در گرو ایران دارند و جان بر کف نگاهبان مرزهای این سرزمیناند.
نام ننگین گروههای تجزیهطلب را از دامان پاک آنان بزدایید؛
که کرد، خود نخستین فریاد علیه تفرقه و نخستین شمشیر در برابردشمنان این خاک است.
آری در پیشاپیش میدان همین مردمان گرد ایستادهاند؛
دلیر، استوار و وفادار به ایران.
پس بیایید؛
که این سرزمین با همه فرزندان دلیرش در انتظار ایستاده است.
