«محفل شعر امین» بدون میزبان برگزار شد

این مراسم با حضور حجت الاسلام و المسلمین قمی رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، محمدمهدی دادمان رئیس حوزه هنری و چهره های بیشماری از هنرمندان و فرهیختگان در مسجد شهید امام خامنه‌ای (قدس سره) با تلاوت آیاتی از کلام الله مجید و دعا آغاز شد.‌

 

در این مراسم شاعرانی چون یوسفعلی میرشکاک، احمد بابایی، میلاد عرفان‌پور، ناصر فیض، محمود حبیبی کسبی، افشین علا، رباب کلامی فرد، علی محمد مؤدب، میثم یوسفی سرخنی، علیرضا نورعلیپور، افسانه غیاثوند، محمدرضا ترکی، فرید(قادر طهماسبی)، منصوره محمدی مزینانی، فاطمه نانی زاد، الهام صفالو، سورنا جوکار، عبدالرحیم سعیدی راد، جواد محمدزمانی، علی‌اکبر فرهنگیان، محمدرضا وحیدزاده، محمد رسولی، محمدمهدی خان‌محمدی، رضا اسماعیلی، بشری صاحبی، فاطمه‌سادات طباطبایی آل مجتبی و محمد امین اکبری حضور داشتند و به شعرخوانی پرداختند.

 

در ابتدای مراسم، نماز جماعت مغرب و عشا به جماعت حجت الاسلام و المسلمین قمی برگزار شد. بعد از آن شاعران یک به یک به دور یکدیگر جمع شدند و دعای فرج صاحب ولی عصر را به گوش جان سپردند.

 

از تو باید نوشت ایرانمرد

 

میلاد عرفان‌پور در این مجلس، شعر خود را با ابیاتی آغاز کرد که رهبرشهید به آن علاقه ویژه‌ای داشت:

 

ما سینه زدیم و بی‌صدا باریدند

 

از هرچه که دم زدیم، آن‌ها دیدند

 

ما مدعیان صف اول بودیم

 

از آخر مجلس شهدا را چیدند

 

*

 

شعر در وصف تو کم آورده است

 

بی‌ثمر در خیال می‌پیچم

 

عددی نیست در مقابل تو

 

که همان هیچ و کمتر از هیچم

 

ماجرای تو چون غزل جاریست

 

بر لب هر نسیم خوش نفسی

 

این دماوند ما که این همه سال

 

زخم‌های تو را ندید کسی

 

سر به زانوی تو گذاشت وطن

 

ای تو همراه شادی و غم ما

 

رنگ یک رنگی تو را دارد

 

سبز و سرخ و سفید پرچم ما

 

از رفیقان و هم قطارانت یکی از دیگری شهید ترند

 

شک ندارم به پیشگاه حسین دوستان تو رو سفید ترند

 

از علمدار کربلا گفتی

 

زخم خوردی ولی نیافتادی

 

با اشارات دست مجروحت

 

قبله و قله را نشان دادی

 

راه گم کردگان این وادی

 

با نگاه تو زهیر شدند

 

عاشقان تو هرکجا رفتند

 

عاقبت، عاقبت به خیر شدند

 

هیچ اسطوره‌ای چنان که تویی

 

نیست پیروز در هزار نبرد

 

جوهر شاهنامه تا گرم است

 

از تو باید نوشت ایرانمرد

 

افشین اعلا شاعر دیگری بود که در وصف رهبر شهید انقلاب این چنین شعر سرود و گفت:

 

اهریمنی که رهبر ما را شهید کرد

 

از او حسین ساخت، خودش را یزید کرد

 

عالم ندید بود جفایی چنین که خصم

 

با امتی ز داغ امام شهید کرد

 

مارا که عشق خامنه ای بود جرممان

 

زین گاه نسل طعنه زنان، رو سفید کرد

 

در سوگ او امام زمان ناله می‌کند

 

آن سان که در مصیبت شیخ مفید کرد

 

موی جوان در آیینه بنگر که شد سپید

 

از مویه ها که در غم پیر ولید کرد

 

در گردباد واقعه لرزان چو مید کرد

 

نازم به هیبتش که پس از مرگ سرخ نیز

 

آتش روان به خرمن خصم پلید کرد

 

در چشم تو عکس دل ما می‌افتد

 

علی انسانی، ارادت خود را به رهبر شهید با چنین ابیاتی بیان کرد و گفت: 

 

در چشم تو عکس دل ما می‌افتد 

 

سرهای سران، تو را به پا می‌افتد

 

هرکس که نشد زلال، با یک نگهت

 

گر اشک شود ز چشم ها می‌افتد