چالش «آبراهام لینکلن» روی آب‌های خلیج‌فارس

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس

 در هفته‌های اخیر، همزمان با افزایش فضاسازی‌های رسانه‌ای از سوی ایالات متحده آمریکا و مواضع جنگ‌طلبانه دونالد ترامپ، بار دیگر سناریوی قدیمی نمایش قدرت با ناوهای جنگی در دستور کار واشنگتن قرار گرفته است؛ سناریویی که بیش از آنکه ریشه در معادلات واقعی میدان داشته باشد، بر جنگ روانی و عملیات رسانه‌ای استوار است.

تحرک و اعزام ناوهای آمریکایی به منطقه، سال‌هاست به‌عنوان ابزاری برای ایجاد رعب در افکار عمومی و فشار سیاسی مورد استفاده قرار می‌گیرد. انتشار گسترده تصاویر ماهواره‌ای، تحلیل‌های جهت‌دار و اخبار هدفمند در فضای مجازی، بخشی از همین پازل جنگ روانی است؛ جنگی که تلاش می‌کند توازن واقعی قدرت در میدان را نادیده بگیرد.

اما آنچه در معادلات واقعی منطقه تعیین‌کننده است، نه ابعاد تبلیغاتی ناوهای سنگین بلکه ابزارهای هوشمند، چابک و بومی است که می‌توانند همین اهداف به ظاهر بزرگ را به نقاط آسیب‌پذیر تبدیل کنند.

زنبورهای سرخ؛ کابوس شناورهای راهبردی

کارشناسان نظامی آمریکایی معتقد هستند که یکی از چالش‌های اصلی ناوهای سنگین و بزرگ همچون «آبراهام لینکلن»، مقابله با تهدیدات سریع، کوچک و غیرقابل پیش‌بینی است؛ تهدیداتی که با تاکتیک حمله اشباعی و سرعت بالا، سامانه‌های دفاعی پیچیده را دچار اختلال می‌کنند.

در همین راستا، شناورهای تندرو رزمی ایران به‌عنوان یکی از ارکان بازدارندگی دریایی، جایگاه ویژه‌ای در دکترین دفاعی کشور دارند؛ شناورهایی که به دلیل سرعت بالا، سطح مقطع کم و قدرت مانور، عملاً به «زنبورهای سرخ» میدان نبرد دریایی تبدیل شده‌اند.

طارق با قابلیت شلیک موشک‌های کروز

در میان نسل جدید شناورهای تندرو، شناور رزمی «طارق» یکی از نمونه‌های شاخص توان بومی به شمار می‌رود. این شناور که پیش از «حیدر ۱۱۰» رونمایی شد، با دستیابی به سرعتی حداقل ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت، در زمره سریع‌ترین شناورهای رزمی نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار دارد.

«طارق» با طول ۱۵ متر و عرض ۳ متر طراحی شده و بدنه آن از آلیاژهای دوبل ساخته شده است؛ ترکیبی که همزمان استحکام سازه را افزایش داده و وزن کلی شناور را کاهش داده است. نتیجه این طراحی مهندسی‌شده، افزایش چشمگیر سرعت، چابکی و توان مانور در شرایط عملیاتی مختلف است.

اما سرعت تنها مزیت این شناور نیست. «طارق» به موشک‌های کروز مجهز است؛ موشک‌هایی که می‌توانند اهداف سطحی را در بردهای قابل توجه مورد اصابت قرار دهند. این قابلیت به شناور اجازه می‌دهد بدون ورود به محدوده خطر مستقیم، ضربه‌ای دقیق و مؤثر وارد کند.

در حوزه پدافند هوایی نیز، تجهیز به موشک‌های دوش‌پرتاب دفاع هوایی، امکان مقابله با تهدیدات هوایی نظیر بالگردها و پهپادها را برای این شناور فراهم کرده است؛ قابلیتی که بقای عملیاتی آن را در میدان نبرد افزایش می‌دهد.

واقعیت میدان نبرد دریایی امروز چیست

واقعیت میدان نبرد دریایی امروز نشان می‌دهد که دوران اتکای صرف به ناوهای عظیم‌الجثه گذشته چراکه در برابر اهداف بزرگ و پرهزینه، ابزارهای سریع، کم‌هزینه و شبکه‌محور می‌توانند نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشند.

شناورهایی همچون «طارق» نماد این تغییرات هستند؛ تجهیزاتی بومی که بر پایه دکترین دفاع نامتقارن طراحی شده‌ و با اتکا به سرعت، تحرک و قدرت آتش، می‌توانند هرگونه نمایش تبلیغاتی قدرت را به چالشی عملیاتی تبدیل کنند.

بنابراین؛ آنچه امنیت پایدار را تضمین می‌کند، نه فضاسازی رسانه‌ای و نه تحرکات نمایشی بلکه توان واقعی، بومی و متکی بر اراده ملی است؛ توانی که در صورت هرگونه خطای محاسباتی دشمن، قادر خواهد بود پاسخ متناسب و بازدارنده‌ای در میدان عمل ارائه دهد.