به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از کیهان
شبکه صهیونیستی کان، نخستوزیر اسرائیل را به خاطر لاف زدن درباره نابودی توان موشکی ایران، به باد انتقاد گرفت.
مجری این شبکه گفت: پس از جنگ 12 روزه، نتانیاهو مرتب تکرار میکرد توان موشکی ایران از کار افتاده، سالها به عقب برگشته و برای نسلها امنیت ما تضمین شده است. اما مطابق آنچه در خبرها آمده موجودی موشکهای ایران به روزهای قبل از جنگ برگشته است. چرا به ما گفتید برای نسلها و سالها این مسئله حل شده؟! دروغ حساب و شماره ندارد. هر ادعایی خواستید در این رابطه کردید و الان خلاف آن مشخص شده است...ماجرا این است که نخستوزیر، با عجله به واشنگتن رفته، چون از نگاه او یک «تهدید وجودی» در کار است. هدفش از دیدار با ترامپ، تأثیر گذاشتن بر روند گفتوگوهاست و تمرکز اصلی هم روی یک موضوع مشخص است: برنامه موشکهای بالستیک ایران؛ همان چیزی که امروز بیش از هر چیز اسرائیل را نگران کرده است.
میگویند نمیشود زیر سایه تهدید موشکهای بالستیک زندگی کرد و اسرائیل ناچار است این تهدید را از میان بردارد. حتی میگویند موضوع هستهای را فعلاً کنار بگذارید؛ چون طبق همه نشانهها، نتانیاهو در دیدارش با ترامپ روی موشکهای بالستیک ایران متمرکز شده است. این در حالی است که همزمان، مذاکرات میان آمریکا و ایران هم جریان دارد. تهدیدی وجودی که باید رفع شود. اما یک لحظه: مگر ما همین کار را نکرده بودیم؟
جنگ اسرائیل علیه ایران با همین هدف آغاز شد؛ عملیاتی بیسابقه که قرار بود هم به زیرساختهای هستهای ایران ضربه بزند و هم کارخانهها و توان تولید موشکهای بالستیک را نابود کند. گفته شد ایران در حال ساخت انبوهی عظیم از موشکهای بالستیک است و اسرائیل برای حذف دو تهدید مشخص وارد جنگ شد: تهدید هستهای و تهدید موشکی.
بعد به ما گفتند که به تکمیل هدفها «خیلی خیلی نزدیک» شدهایم. گفتند در عملیات ژوئن، علاوهبر برنامه هستهای، تهدید موشکهای بالستیک هم از میان برداشته شده است. حتی گفتند این پیروزی برای نسلها باقی خواهد ماند. گفتند صنعت تولید موشک ایران نابود شده و نیت ایران برای تهدید اسرائیل با دهها هزار موشک خنثی شده است.
اما همینجا تردیدها شروع شد. قبل از جنگ، ایران حدود دو هزار موشک بالستیک داشت. امروز ارزیابی در اسرائیل این است که ایران حدود هزار و هشتصد موشک بالستیک در اختیار دارد؛ یعنی تقریباً همان اعداد قبل از جنگ. پیش از جنگ، ایران حدود پانصد پرتابگر داشت. بیش از نیمی از آنها در حملات آسیب دیدند، اما همچنان صدها سایت پرتاب باقی مانده؛ هم سایتهایی که اصلاً آسیب ندیدند و هم آنهایی که بازسازی شدهاند.
واقعیت ساده نیست: هم موشکها و هم پرتابگرها، بعد از شش ماه تقریباً به همان سطح قبل از حمله بازگشتهاند. این را نه منتقدان رسانهای، بلکه خودِ دستگاه امنیتی میگوید.
در نهایت، این پرسش میماند: اگر همه چیز «برای نسلها» حل شده بود، چرا دوباره از تهدید وجودی حرف میزنند؟ اگر قرار است دوباره به نقطه قبل برگردیم، پس این وعدهها چه بود؟
