به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس
طبق آمار گمرک تنها در شش ماه نخست امسال 7.7 میلیارد دلار نهاده دامی ذرت، کنجاله سویا و جو وارد کشور شد.رقمی که در برخی سالها معادل یکسوم تا نیمی از درآمد خالص نفتی بوده است. این مدل، در شرایط تحریم، نسخهای پرریسک برای امنیت غذایی است.
این وابستگی ۷۰ درصدی به واردات پدیده امروز و دیروز نیست. طی چند دهه، سیاستگذاریها، وزارت جهاد تنها حدود ۱۰ درصد در تولید کالاهای اساسی رشد داشته اما در تولید محصولات غیرضروری مانند صیفیجات جهش قابل توجهی داشته؛ مسیری که با هدف خودکفایی ۹۰ درصدی برنامه هفتم توسعه در تضاد است.
نهاده دامی حدود دو سوم هزینه تولید محصولات پروتئینی مانند گوشت، مرغ و لبنیات را تشکیل میدهد. حذف ارز ترجیحی هم نیاز نقدینگی تولیدکنندگان را تا ۵ برابر افزایش داد؛ یعنی مرغدار و دامدار باید چند برابر سرمایه در گردش تأمین کند. که عاملی برای افزایش قیمت شد در واقع سیاست اصلاح شد، اما زیرساخت جایگزین آماده نبود.
برخی کارشناسان میگویند الگوی خوراک دام کشور، «رژیم آمریکایی» است؛ ترکیبی از ذرت، سویا و جو که اتفاقاً آمریکا بزرگترین تولیدکننده و صادرکننده آنهاست. این یعنی قفل کردن امنیت غذایی به زنجیرهای که خارج از کنترل ماست، آن هم در کشوری تنوع اقلیمی و زمینهای گسترده دارد.
کارشناس ارشد علوم دامی، داریوش علومی، معتقد است ذرت و سویا به دلیل پروفایل اسیدآمینه و ضریب تبدیل غذایی، بهرهوری بالاتری دارند و هر جایگزینی بدون آزمونهای تغذیهای میتواند تولید را کاهش دهد.
در مقابل، عضو هیات علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سمنان میگوید خارشتر، ذرت علوفهای و چغندر علوفهای، کاملینا، تریتیکاله آزمایشات و تحقیقات را برای جایگزینی رژیم غذایی آمریکایی پس داده اند، فقط باید در قالب سیاست کلان اجرا شود.
تجربه کشورهایی مانند ترکیه نشان میدهد با توسعه خوراکهای بومی و کاهش واردات، هزینه تولید مهار و امنیت غذایی تقویت میشود. وزارت جهاد باید طبق اسناد برنامه هفتم، سرمایهگذاری هدفمند روی تولید نهادههای جایگزین، اصلاح الگوی کشت، و حمایت از تحقیقات تغذیه دام را در دستور کار بگذارد.
